آشتیانی: دولت هزینه گران شدن فوتبال را گردن گرفت

مدیرعامل اسبق باشگاه استقلال، گفت: مطرح شدن عدد 57 میلیارد در آمد و هزینه برای یک باشگاه به این معنی است که دولت به صورت مستقیم هزینه گران شدن فوتبال را بر گردن میگیرد ......
مدیرعامل اسبق باشگاه استقلال، گفت: مطرح شدن عدد 57 میلیارد در آمد و هزینه برای یک باشگاه به این معنی است که دولت به صورت مستقیم هزینه گران شدن فوتبال را بر گردن میگیرد ...
مدیرعامل اسبق باشگاه استقلال، گفت: مطرح شدن عدد 57 میلیارد در آمد و هزینه برای یک باشگاه به این معنی است که دولت به صورت مستقیم هزینه گران شدن فوتبال را بر گردن می‌گیرد.
 
به گزارش مدال، امیررضا واعظی آشتیانی از مدیران با سابقه ایران است که در ورزش مدتی مدیرعامل باشگاه استقلال و رئیس فدراسیون دوچرخه‌سواری بوده است.
روز گذشته طرح بودجه سال 98 از سوی دولت به مجلس شورای اسلامی ارائه شد. در بودجه سال 98 درآمد و هزنیه باشگاه پرسپولیس و استقلال تخمین زده شده بود. برای باشگاه پرسپولیس 570  میلیارد ریال درآمد و 569 میلیارد و 900 میلیون ریال هزینه و برای استقلال همانند پرسپولیس 570 میلیارد در آمد و ‌569/9 میلیون ریال هزینه تخمین زده شده بود.
امیررضا واعظ آشتیانی در مورد این مسئله صحبت‌های زیر را مطرح کرد.
 
 در اقدامی عجیب در بودجه سال 98 رقمی حدود 57 میلیارد درآمد برای پرسپولیس و استقلال و حدود 57 میلیارد هزینه برای باشگاه استقلال تخمین زده شد. نظر شما در مورد مطرح شدن این موضوع در بودجه سال 98 چیست؟
در بودجه دولت شاهد بودیم که برای استقلال و پرسپولیس به تفکیک 57 میلیارد درآمد و هزینه پیش بینی کردند. مشخص است درآمد اعلام شد 57 میلیارد است و هزینه هم با یک عدد بسیار ناچیز کمتر حدود 57 میلیارد است. در حقیقت این عددی که برای دو تیم سرخابی نوشته شده برای این است  که به سرمایه‌دارانی که جهت خرید این دو باشگاه جلو می‌آیند بگویند چنین توجیه اقتصادی برای این دو باشگاه وجود دارد. همه می‌دانند اگر این حمایت اسپانسر دولتی را از پشت این دو تیم بردارند آن زمان مشخص می‌شود چه شرایط اقتصادی را دارند. 
 
آیا پیش‌بینی این قمیت بالا باعث  بالا رفتن هزینه‌ها در فوتبال ایران نمی‌شود؟
در گذشته شاهد بودیم که می‌گفتند باشگاه‌های صنعتی با ریخت و پاش‌های زیاد هزینه فوتبال را افزایش دادند. این صحبت که در آن مقطع مطرح می‌شد حرف درستی بود. برخی از باشگاه‌های صنعتی هزینه‌های گزافی برای کسب مقام در فوتبال کردند. حالا  مطرح شدن عدد 57 میلیارد در آمد و هزینه برای یک باشگاه به این معنی است که دولت به صورت مستقیم هزینه گران شدن فوتبال را بر گردن می‌گیرد. با عددی که در طرح بودجه مطرح شده به این معنا است که دو تیم فوتبال هر کدارم به تنهایی 57 میلیارد هزینه دارند. این در مقابل باشگاه‌هایی است که حداکثر 10-15 میلیارد هزینه می‌کنند. دولت رسما هزینه فوتبال را با این کار افزایش می‌دهد و این مسئله را تبدیل به عارضه‌ای در فصل نقل و انتقالات سال آینده تبدیل می‌کند. با توجه به اینکه فوتبال و بهتر بگوییم ورزش ما ورشکسته هستند اوضاع و احوال تیم‌های موجود در لیگ‌های مختلف با این اتفاق با نا به سامانی‌های مختلفی رو به رو خواهد شد که این موضوع بحث جداگانه‌ای دارد. 
از سوی دیگر در کجای اصل 44 قانون اساسی گفته  شده کارخانه‌جات، شرکت‌ها یا اموری که تصدی‌گری برای دولت تلقی می‌شوند باید به نقطه ضلالت برسند تا واگذار شوند؟ این موضوع کجا بیان شده است؟ بر اساس اصل 44 قانون اساسی اموالی که متعلق به دولت است باید به گونه‌ای اداره شود که ارزش افزوده در آن ایجاد شود و سپس دولت اموری که در آن تصدی‌گری دارد را به دست مردم و تعاونی‌ها بسپارد. اینطور نیست که یک شرکت، مجموعه و باشگاه در اوج مشکلات قرار بگیرد و آن را واگذار کنند. کدام ترازنامه استقلال و پرسپولیس نشان از سود آنها دارند. اگر اینطور است این مسئله را رسانه‌ای کنند. بارها گفتم اگر سودی وجود دارد این ترازنامه را روی سایت وزارت ورزش و یا خود دو باشگاه‌ها قرار دهند که مجامع سال 94 یا 95 یا 96 یا 97 نشان از سودهی دارد. اینکه در بودجه سال 98 یک رقمی به عنوان درآمد و هزینه قید شود نشانه خوبی نیست و ای کاش کسانی که این تصمیم را گرفتند به تبعات اتفاقاتی که قرار است رخ دهد توجه می‌کردند.
 
آیا این رقم اعلام شده واقعی است؟
فرض را بر این می‌گذاریم که این رقم واقعی است، وقتی دو باشگاه را خصوصی می‌کنند آیا اسپانسر آنها که دولتی یا شبه دولتی است همچنان پشت این دو باشگاه می‌مانند. آیا واقعا درآمد اسپانسری دو باشگاه 57 میلیارد تومان است؟ آیا قیمت اسپانسر این عدد است؟ کدام اسپانسری پیدا می‌شود که به این دو باشگاه این مبلغ را بدهد؟‌ آیا غیر از این است که تکلیف شده تا اسپانسر این مسئولیت را بر عهده بگیرد؟ صحبت ما همین است. ای کاش این رقم را در ردیف بودجه نمی‌آوردند. البته ما از دلیل آوردن این دو باشگاه در ردیف بودجه با خبر هستیم. این اقدام صورت گرفته تا بگویند واگذاری این دو باشگاه توجیه اقتصادی دارد.
 
بسیاری از صاحبنظران معتقد هستند که این بحث خصوصی سازی یک نمایش است. مثلا محمد دادکان اعلام کرد یک دکمه از کت شلوار را به فروش می‌رسانند؟
اینطور گفته می‌شود که قصد دارند دو باشگاه را به طور کامل بفروشند و بحث دکمه و کت شلوار یک چیز دیگر است. ادعا این است که واگذاری دو باشگاه به صورت کامل انجام می‌شود. من هم اعتقاد دارم این دو باشگاه باید خصوصی شوند اما این مسئله باید با تدبیر و منطق انجام شود که با کمترین آسیب‌ها همراه باشد. حرف مسئولان وزارت ورزش که می‌گویند دو سال برای انجام واگذاری زحمت کشیدیم را قبول ندارم. در این دو سال چه زحمتی کشیدند. آیا زحمت کشیدند که این دو باشگاه را با خامی و بی تدبیری بفروشند. واقعا از بیان برخی افراد که ادعا می‌کنند بیش از 30 سال است در ورزش هستند و این تصمیمات را می‌گیرند متعجب هستم. فکر می‌کنم اینکه 30 سال در ورزش حضور دارند این اتفاقات را رقم می‌زند و به نظر می‌رسد ایده، فکر نو و خلاقیت در ورزش ما جا ندارد و این مسئله منجر به مشاوره‌های اشتباه به افراد مافوق مدیران شده است.
 
آیا کسب درآمد از طریق پیامک که به نوعی از جیب هواداران است را می‌توان به عنوان درآمدزایی ثابت برای باشگاه در نظر گرفت؟
این مردم هستند که برای جیب خود تصمیم می‌گیرند. این عددی که از مردم گرفته می‌شود اصلا قابل مقایسه با پولی که اسپانسر پرداخت می‌کند نیست. مطمئن باشید پولی که از طریق پیامک و خیلی از مسائل دیگر برای باشگاه به دست می‌آید بسیار ناچیز است و اگر مدعی هستند رقم قابل توجهی است چرا اسپانسر شفاف سازی نمی‌کند؟ اسپانسر بگوید چقدر از طریق مردم درآمدزایی شده است؟ 
 
بودجه سال 98 ورزش 10 درصد افزایش داشته است آیا با تورم موجود این افزایش بودجه می‌تواند مشکلی را حل کند؟
همیشه و حتی زمانی که قائم‌مقام وزارت ورزش بودم همیشه می‌گفتم اضافه کردن بودجه مشکلی را از معظلات ورزش کم نمی‌کند. پول یکی از فاکتورهای مورد نیاز ورزش و هر سازمان و تشکیلاتی است. مهمترین مسئله تقویت بدنه کارشناسی و انتخاب مدیران آگاه است. مدیرانی که بتوانند بهره‌وری را بیش از گذشته افزایش دهند. اگر ما مدیر بهره‌ور و کارشناس مجرب و خلاق نداشته باشیم هر چه پول و بودجه بیاوریم مثل این است که پول زیادی را در یک چاه بی انتها بریزیم. نکته‌ای که مهم است حضور افراد کارآمد برای استفاه از بودجه است. تا زمانی که کسی بلد نباشد بودجه را مدیریت مالی کند هر چقدر هم به رقم‌آن بیافزاید نتیجه‌ای در بر نخواهد داشت. هر مدیری که به ورزش آمده شعارش افزایش بودجه بوده اما هیچدام نگفتند که ما قبل از بالا بردن بودجه ورزش راهکار کارآمدی را افزایش بدهیم. در این شرایط اگر بودجه را اضافه کنید کارآمدی بالا می‌برد وگرنه اضافه کردن پول و بودجه هیچ کمکی برای بهبود کارآمدی نخواهد کرد.