اراده‌ای که زنجیرها را باز کرد

ورزشگاه آزادی عصر جمعه در شرایطی میزبان بازی ایران و کامبوج خواهد بود که حضور بانوان ایرانی در این دیدار به شدت این بازی را تحت تاثیر خود قرار داده است....

ورزشگاه آزادی عصر جمعه در شرایطی میزبان بازی ایران و کامبوج خواهد بود که حضور بانوان ایرانی در این دیدار به شدت این بازی را تحت تاثیر خود قرار داده است.

ورزشگاه «غولتشن» پایتخت به میانسالی رسیده و گرد سفیدی همچون هم سن و سالانش روی سر و صورتش ریخته است. اما هنوز هستند کسانی که نتوانسته‌اند به درون این ورزشگاه پا بگذارند. چون مدت‌هاست که زنجیری محکم دور درهایش بسته شده. درهایی که در گذر زمان کهنه و فرسوده شده‌اند و رنگ پوسته پوسته شده‌شان زنگ زیرشان را نشان می‌دهد. درهای ورزشگاه بزرگ شهر سال‌ها توانست در مقابل خواست و مطالبه نیمی از افراد جامعه ایستادگی کند. زنان فقط می‌خواستند یک مسابقه فوتبال را از نزدیک تماشا کنند. تمام حق‌طلبی آنها همین بود و بس. اما سرانجام، رنج برده گنج میسر شد و کمتر از ۱۰۰ ساعت دیگر این زنجیر به زمین می‌افتد و درها باز می‌شود. دو لنگه در «لندهور» آزادی باز می‌شوند تا زنان و دختران ایرانی بدون گریم، بدون جنجال و بدون التماس با داشتن بلیت بتوانند به آرزویی طولانی نقطه پایان بگذارند.

ایران – کامبوج؛  اولین حضور غیر گزینشی
بازی ایران مقابل کامبوج نخستین حضور زنان در آزادی است؟ اگر به ۲۲ سال قبل برگردیم، در مراسم استقبال از تیم ملی فوتبال که توانسته بود بعد از ۲۰ سال به جام جهانی صعود کند زنان و مردان به پیشواز ملی پوشان رفتند. بعد از این مراسم و در سال‌های ۸۱ تا ۸۴ زنان خبرنگار این اجازه را داشتند تا از مسابقات داخلی و ملی خبر و گزارش تهیه کنند. این مجوز حتی به زنان روزنامه نگار اجازه می‌داد که تمرین تیم‌ها را از نزدیک نظاره کنند. بعد از پایان این مجوز، زنان برای دو تشییع جنازه به آزادی رفتند. اولین حضورشان بدرقه پیکر ناصر حجازی سال ۹۰ بود و دومین حضور تشییع جنازه هادی نوروزی کاپیتان پرسپولیس چهار سال قبل. دو مراسمی که همسر حجازی و همسر نوروزی حتی توانستند روی زمین چمن آزادی نشسته و برای همسران‌شان سوگواری کنند. زنان یک بار هم در سال ۹۷ و در بازی دوستانه ایران برابر بولیوی به آزادی رفتند. فدراسیون فوتبال با دستچین کردن عده‌ای از ستاره‌های سینما و خانواده‌های بازیکنان اقدامی گزینشی انجام داد تا در برابر فیفا و چشمان اینفانتینو که در آزادی حاضر بود مانوری از نبود موانع و مشکلات انجام دهد. همان کاری که محسن مهرعلیزاده کاندیدای ریاست جمهوری سال 84 در بازی ایران مقابل بحرین انجام داد ولی ادامه نداشت. پاییز سال گذشته هم فینال لیگ قهرمانان آسیا در ورزشگاه آزادی فدراسیون بار دیگر همان رویه یک سال قبل را تکرار کرد؛ انتخاب گزینشی. در حالی که بسیاری از زنان و دختران هوادار پرسپولیس پشت درهای بسته آزادی مانده بودند.

یک استقبال بی‌نظیر
شاید اگر فیفا می‌دانست که علاقه زنان ایرانی به فوتبال یک «شو» و «ژست روشنفکری» نیست و یک مطالبه واقعی و بی قید شرط است سال‌ها پیش دست به کار می‌شد. البته که دوستی نزدیک مهدی تاج رییس فدراسیون فوتبال با جیانی اینفانتینو هم در ورود نکردن فیفا پیش از این بی تاثیر نبود. اما با اجرایی شدن کدهای انضباطی فدراسیون جهانی، دیگر چاره‌ای برای مردان فدراسیون نشین باقی نماند و در نهایت آنها در مقابل فشاری که حداقل دو دهه از سوی افکار عمومی تحمل کردند اندکی دست‌های‌شان را بالا بردند. هر چند که فدراسیون فوتبال با توجه به حساس نبودن دیدار تیم‌های ملی ایران و کامبوج تنها یک ردیف از سکوهای ورزشگاه آزادی را به زنان اختصاص داد اما باز هم مجبور به عقب نشینی شد و «نقشه» تقسیم بندی سکوها نشان داد که بار دیگر زنان توانستند در برابر حق مسلم خود ایستادگی کنند. این در حالی است که فدراسیون جهانی فوتبال در آخرین موضع گیری رسمی خود در قبال ممنوعیت ورود زنان به ورزشگاه‌های ایران، دو هفته قبل در بیانیه‌ای رسمی اعلام کرد: «در ادامه بحث‌ها، فیفا مجددا موضع قوی و واضح خود را مبنی بر این که تمامی زنان باید اجازه ورود آزادانه به تمامی مسابقات فوتبال داشته باشند را اعلام می‌کند. همین طور فیفا تاکید کرد که تعداد زنانی که وارد استادیوم می شوند، باید براساس تقاضا باشد و در نتیجه بلیت در اختیارشان قرار بگیرد.» ایرنا خبرگزاری دولتی ایران نوشته که تا ظهر جمعه سه هزار و ۵۰۰ زن و دختر بلیت این بازی را به صورت آنلاین خریداری کرده‌اند. این رقم با تعداد درخواست مردان برای حضور در آزادی برای تماشای همین مسابقه غیرقابل مقایسه است. این خبرگزاری همچنین اعلام کرده که مردان فقط چهار هزار قطعه بلیت خریده‌اند که امکان افزایش آن وجود دارد.

این رویه ادامه دارد؟
آیا فدراسیون فوتبال رویه ورود زنان به ورزشگاه‌ها در بازی‌های ملی را ادامه می‌دهد؟ این سوالی است که این روزها بسیاری آن را مطرح می‌کنند و دلواپس رفتارهایی هستند که پس از این مسابقه می‌تواند بر سرنوشت ادامه این مسیر تاثیرگذار باشد. اینکه پنجشنبه چه جوی در ورزشگاه آزادی حاکم است قابل پیش بینی نیست. اما به هر حال دیکته ننوشته غلط ندارد. ما باید این دیکته را بنویسیم. چاره‌ای به غیر از این نیست. راهی است که آغاز شده و نمی‌توان آن را در نیمه راه رها کرد. پنجشنبه می‌تواند بهترین دستاورد برای سال‌ها مداومت و تلاش زنانی باشد که توانستند با دستان خود سرنوشتشان را رقم بزنند.

افسون حضرتی

اخبار مرتبط:
حسینی دیدار ایران و کامبوج را از دست داد
اظهارات مربی و بازیکن کامبوج قبل از دیدار با ایران

تگ ها


حضور زنان در ورزشگاه زادی حضور زنان در استادیوم زنان ورزشگاه حضور بانوان در ورزشگاه حق ورود زنان به ورزشگاه فوتبال