استقلال مربی خیال‌پرداز نمی‌خواهد

استقلال به مانند همه تیم‌های پرهوادار و بزرگ اساسا برای هیچ کس صبر نمی‌کند و آن مربی حتی اگر نامش امیر قلعه‌نویی باشد که قهرمانی‌های متعددی برای این باشگاه به دست آورده نیز ناچار به تمکین خواسته هواداران این باشگاه می‌شود....

استقلال به مانند همه تیم‌های پرهوادار و بزرگ اساسا برای هیچ کس صبر نمی‌کند و آن مربی حتی اگر نامش امیر قلعه‌نویی باشد که قهرمانی‌های متعددی برای این باشگاه به دست آورده نیز ناچار به تمکین خواسته هواداران این باشگاه می‌شود.

به گزارش مدال،مهلت خواستن در استقلال آن هم برای سال‌های متمادی از آن دسته خواسته‌های محالی است که مربیان سال‌های اخیر این باشگاه بارها آن را مطرح کرده‌اند و در خیالات خود حضور چندین ساله در این باشگاه را پرورانده‌اند. آرزوهایی غیرممکن که نه فقط برای منصوریان و شفر بلکه برای مربیان جام‌آوری همچون پورحیدری، حجازی و قلعه‌نویی هم میسر نشد.

این درخواست‌ها نشان می‌دهد مربیان سال‌های اخیر استقلال هرگز با فضای این باشگاه آشنا نیستند و عجبا که منصوریان نیز با وجود سابقه بازی برای این تیم در دوران مربیگری خود بارها وعده سال 1400 و ساختن استقلالی آسیایی و حتی جهانی را می‌داد غافل از اینکه یک باخت شش گله به العین کافی بود تا تاج و تختش در این باشگاه را خیلی زودتر از تصوراتش از کف بدهد.

استقلال به مانند همه تیم‌های پرهوادار و بزرگ اساسا برای هیچ کس صبر نمی‌کند و آن مربی حتی اگر نامش امیر قلعه‌نویی باشد که قهرمانی‌های متعددی برای این باشگاه به دست آورده نیز ناچار به تمکین خواسته هواداران این باشگاه می‌شود. این وضعیت برای مربیان جام‌آوری همچون منصور پورحیدری و ناصر حجازی هم حاکم بود و اگر دیدیم که مرحوم پورحیدری بعد از آخرین ناکامی روی نیمکت استقلال با اتخاذ تصمیمی ماهرانه دیگر در قامت سرمربی روی نیمکت این تیم دیده نشد، دلیلش همین دشواری‌های ذاتی کار و کم‌حوصلگی هواداران استقلال بود. حجازی نیز در آخرین سال حضورش روی نیمکت استقلال عمیقا این مصائب را احساس کرد وگرنه هیچ گاه تن به پذیرش حکم ریاست کمیته فنی استقلال نمی‌داد.

حال شفر که از فاکتور محبوبیت نزد هواداران استقلال نیز بی‌بهره است و هرگز نتوانسته رابطه حسی مطلوبی میان خود و تیفوسی‌های این باشگاه برقرار کند، در تازه‌ترین مصاحبه خود، آن هم در آستانه دیداری مهم و حیاتی بار دیگر اعلام کرده در استقلال به یک برنامه طولانی نیاز دارد. ادبیاتی که پیشتر منصوریان هم به زبان آورده بود و مشخص نیست پیرمرد با آن همه تجربه چرا و به چه دلیل چنین خواسته نشدنی و غیرممکنی را مطرح کرده. او چرا تصور می‌کند با وجود دو فصل ناکامی در رسیدن به قهرمانی لیگ برتر همچنان به ادامه فعالیت در این باشگاه امیدوار باشد؟

شفر در مصاحبه اخیر خود کوشیده قهرمانی جام حذفی در فصل گذشته را بزرگ جلوه دهد تا شاید به نوعی کارنامه‌اش در این باشگاه درخشان تصویر شود، غافل از اینکه چنین دستاوردی پیشتر نیز از سوی پرویز مظلومی که یک مربی بی‌ادعای وطنی بود، به دست آمده و از او انتظار می‌رفت با توجه به مبالغ درشتی که از این باشگاه دریافت کرده حداقل در این 2 فصل مربیگری روی نیمکت استقلال کار بزرگ‌تری انجام دهد اما پیرمرد تا امروز از رسیدن به این مهم ناکام بوده وباید بپذیرد که بدون خلق دستاوردی بزرگ در استقلال نمی‌تواند به ماندن در این باشگاه هیچ امیدی داشته باشد.

اگر شفر به قراردادی که با استقلال منعقد کرده دلخوش است باز هم استراتژی نامناسبی را اتخاذ کرده و هرگز آن قرارداد نیز نمی‌تواند حکم به تداوم او در این باشگاه بدهد. شفر شاید هنوز هم به خوبی درک نکرده پایش را به چه محیطی گذاشته است. شاید او هنوز نمی‌داند وقتی کاسه صبر هواداران این باشگاه لبریز شود، هیچ نامی جلودار آنها نیست و دایره انتقادها به حدی عرصه را تنگ خواهد کرد که هیچ بعید نیست پیرمرد خود داوطلبانه درخواست جدایی را مطرح کند، همان طور که منصوریان در این مسیر قرار گرفت.

البته برای تداوم شفر روی نیمکت استقلال هنوز فرصت هست و پیرمرد اگر کار در این باشگاه را دوست دارد باید بازی‌های لیگ قهرمانان را جدی بگیرد. شاید این یک راه میانبر به سوی آن برنامه طولانی و دیدن فصل بعد باشد.