انقراض تعصب؛ کرگدن‌ها ایستاده می‌میرند

جنارو گتوزو، آخرین مرد متعصب میلان هم کنار گذاشته شد....

جنارو گتوزو، آخرین مرد متعصب میلان هم کنار گذاشته شد.

کرگدن قربانی شد. جنارو گتوزو با آن روحیه جنگنده، فیزیک چغر و اراده‌ آهنینش هم نتوانست بر مشکلات میلان غلبه کند. شبیه کرگدنی که حتی با وجود پوست سخت و رسوخ‌ناپذیرش، تسلیم تیزی و برندگی نیمکت میلان شد. جایی که طی سال‌های گذشته مربیان زیادی را قربانی کرده بود. بخش تلخ ماجرا اما حضور داشتن اسطور‌ه‌های باشگاه و نمادهای تعصب میلان در فهرست قربانی‌ها بود. از مائورو تاسوتی که فقط برای چندمسابقه روی نیمکت روسونری نشست، تا فیلیپو اینزاگی و کلارنس سیدورف که بدترین دوران ورزشی‌شان را روی نیمکت تیمی گذراندند که سال‌ها لباس‌اش را پوشیده بودند.

گتوزو تا لحظه آخر هم دست از جنگیدن برای لباس میلان برنداشت و گل سوم میلان به اسپال می‌توانست بلیت ورود به لیگ قهرمانان باشد اگر اینتری‌ها در خانه متوقف می‌شدند. گتوزو را همان شب کنار گذاشتند، اما متعصب‌ها حتی با وجود اخراج شدن هم حاضر نیستند تعصبشان را کنار بگذارند. شبی که گتوزو در جلسه با مدیران میلان به پایان دوران مربیگری‌اش در میلان رسید، حاضر شد مابقی دستمزدش از قراردادی که باقی مانده بود را ببخشد و هیچ غرامتی بابت اخراج محترمانه‌اش از باشگاهی که عاشقش بود، نگرفت. اما مدیران میلان اهمیتی به این فاکتورها نمی‌دادند. نه اهمیتی به دست‌های خالی گتوزو روی نیمکت دادند که در نیم فصل دوم با تیمی ناقص و نیمکتی خالی از مصدومیت ستاره‌ها در زمین مبارزه می‌کرد، نه به دستاوردهای گتوزو در ارائه فوتبال بابرنامه‌ای که روسونری سال‌ها از آنها بی‌بهره بود.

به هر حال تصمیم مدیران میلان آخرین مرد متعصب روسونری را هم از بین برد. از بین نام‌هایی که در میلان طلایی دهه90 شانس نشستن روی نیمکت میلان را داشتند، گتوزو آخرین‌شان بود. آخرین کرگدن متعصبی که شکار بی‌تدبیری مدیران میلان شد.

بیشتر بخوانید: در ستایش از گواردیولا و جام‌های پرتعدادش؛ ذهن زیبا/ یادداشت اختصاصی