بایرن مونیخ در صدر؛ احساس آرامش

در جنگ روحی و روانی فتح لیگ آلمان، حالا دست بالا با تیم نیکو کواچ است....

در جنگ روحی و روانی فتح لیگ آلمان، حالا دست بالا با تیم نیکو کواچ است.

در اواخر دیدار شب گذشته بایرن و دورتموند، هواداران متعصب بایرن مونیخ در آلیانس‌آرنا شروع به خواندن این سرود کردند: «اشکالی نداره به بایرن ببازی». واقعا هم اشکالی ندارد به بایرن مونیخ ببازید، اما نه اینطور. نه وقتی که تیم‌تان در صدر جدول است و تنها هفت بازی تا پایان فصل باقی مانده. نه وقتی بعد از هفت سال بالاخره یک بار دیگر شانس فتح لیگ را پیدا کرده‌اید. نه وقتی این مهمترین بازی‌تان در نیمه دهه اخیر است.

نمایش شاگردان لوسین فاوره در بازی دیشب یک آبروریزی تمام و کمال بود با تبعاتی سنگین و شاید غیرقابل‌جبران. نمایش بایرن در سوی دیگر با وجود تمام نکات مثبتی که داشت، بیش از هر چیز مدیون اشتباهات حریف بود. دورتموند که پیش‌بینی طوفانی سرخ را می‌کرد با یک هافبک بیشتر در مرکز زمین پا به آلیانس آرنا گذاشت. این هافبک محمود داهوت بود که در دقیقه ششم روی حرکت تاکتیکی تا یک قدمی باز کردن دروازه مانوئل نویر پیش رفت، اما ضربه‌اش با بدشانسی به تیر برخورد کرد و بیرون رفت. این اولین و مهمتر از آن آخرین فرصت واقعی گلزنی دورتموند در دیدار دیشب بود.

در سوی دیگر زمین اما بایرن در همان نیمه اول 4بار دروازه مهمان زردپوش را باز کرد. سه‌تا از این گل‌ها روی ارسال‌های بلند و ساده به درون باکس دورتموند به دست آمد، گل‌هایی که مت هوملز، خاوی مارتینز و گنبری به ثبت رساندند. دیگر گل بایرن در 45 دقیقه اول هم روی اشتباه بزرگ زاگادو و فرصت‌طلبی رابرت لواندوفسکی پدید آمد. این 200اُمین گل مهاجم لهستانی در بوندسلیگا و دومین گل بایرن مقابل دورتموند بود، در شبی که خود بایرنی‌ها هم باور نمی‌کردند به این سادگی دارند به پیروزی برسند.

نمایش دورتموند در نیمه اول بازی دیشب یادآور از هم پاشیده شدن آن‌ها در نیمه دوم جدال مقابل تاتنهام در ویمبلی بود، جایی که تیم فاوره سه گل دریافت کرد و عملا شانس صعود به جمع هشت تیم پایانی چمپیونز لیگ را از دست داد. مایکل زورک، مدیر ورزشی باشگاه، بعد از بازی گفت: «ما توانایی ذهنی رویارویی با چنین شرایطی را نداشتیم». توماس دیلینی، هافبک دورتموند، هم شکست تیمش را چنین توصیف کرد: «بایرن به ما درس فوتبال داد.»

تعداد زیاد مصدومین و تجربه کم کل اسکواد برای بازی‌های بزرگ دو عامل کلیدی در شکست دورتموند مقابل اسپرز در ومبلی بودند. می‌توان از همین دو عامل را برای توضیح تکه و پاره شدن دیشب دورتموند استفاده کرد، اما به هیچ وجه توجیهی برای آن به حساب نمی‌آید. اشتباهات و لغزش‌های خط دفاعی دورتموند در مقابل بایرن غیرقابل بخشش و گاهی باورنکردنی به نظر می‌رسید.

مارکو رویس، کاپیتان زردپوشان وستفالن، بعد از بازی گفت: «حرف زدن از شجاع بودن خیلی ساده‌تر از نشان دادنش در زمین است. این بازی ثابت کرد ما هنوز فاصله زیادی برای رقابت جدی با بایرن داریم، چه به لحاظ تاکتیکی، چه به لحاظ تمرکز و اجرای طرح‌هایمان در زمین. ما باید نسبت به اشتباهاتی که کردیم صادق باشیم.»

تنها نکته مثبتی که در سفر دورتموندی‌ها به باواریا می‌توان پیدا کرد، این واقعیت است که شاگردان فاوره در بازی‌های باقی مانده تا پایان لیگ دیگر از این بدتر نمی‌توانند بازی کنند. فاصله بایرن با دورتموند در رده دوم تنها یک امتیاز است و جبرانش به هیچ وجه غیرقابل‌تصور به نظر نمی‌رسد، اما فاصله کلاس دو تیم بسیار بیشتر از اینهاست.

در جنگ روحی و روانی حالا دست بالا با تیم نیکو کواچ است. نمایش بی‌رحمانه دیشب بایرن، که با حضور توماس مولر و مارتینز، قهرمانان 2013، رنگ و بوی دلچسب‌تری هم به خودش گرفته بود، نشان داد در صحبت از افت و سقوط آن‌ها تا حد زیادی اغراق‌شده بود.

آی‌اسپورت