بررسی وضعیت خط حمله پرسپولیس

با وجود جذب چند مهره اما جدایی بازیکنان کلیدی باعث شده تا خط حمله پرسپولیس در حال حاضر با چالش گلزنی روبرو شود....

به گزارش مدال و به نقل از ورزش سه، پرسپولیس در لیگ قهرمانان آسیا نمایشی درخشان داشت. با وجود جدایی دو مهره کلیدی ، جذب چند بازیکن جدید که با برنامه و براساس نیازهای تیم جذب شده بودند قدرت و انسجام بیشتری پیدا کرد اما در دو بازی اول لیگ بیستم شرایط این تیم دستکم در خط حمله متفاوت بوده است.


شاید مهمترین تفاوت پرسپولیس لیگ بیستم و پرسپولیس لیگ قهرمانان نبود دو مهره تاثیرگذار باشد؛ شجاع خلیل زاده و عیسی آل کثیر.


اگر بخواهیم وضعیت پرسپولیس در خط حمله را بررسی کنیم باید کمی به عقب تر برویم. طی ۳ فصل گذشته علی علیپور مهاجم نوک اصلی پرسپولیس بود. با تمام فراز و نشیب ها ای بازیکن عملکرد قابل قبولی در خط حمله تیمش داشت. نتایج پرسپولیس و تعداد گل ها و تاثیر او روی گلزنی تیم این واقعیت را بهتر عیان خواهد کرد.


رفتن علیپور و همچنین مهدی ترابی که در لیگ گذشته مهره اصلی و ستاره تیم بود در بخش تهاجمی پرسپولیس خلایی را به وجود آورد اما برنامه درست این تیم در نقل و انتقالات باعث شد که شرایط به سودشان پیش برود. در این بین یک خرید بیشترین تاثیر را داشت و آن عیسی آل کثیر بود. آل کثیر در لیگ قهرمانان برای پرسپولیس نعمتی بود و پشت سر او وحید امیری و بشار رسن نقش مهمی را ایفا کردند.
پرسپولیس لیگ بیستم اما علیپور، ترابی و آل کثیر مهمترین نیروهایش در بخش تهاجمی را در اختیار ندارد. یحیی گل محمدی در این دو بازی مهدی عبدی را جانشین او کرده و آرمان رمضانی نیز به تناوب به زمین آمده است اما به نظرم عبدی نتوانسته به عنوان یک مهاجم اصلی بار سنگین خط حمله پرسپولیس را به دوش بکشد. فکر می کنم اکنون نگرانی درباره خط حمله برای کادرفنی و بخش مدیریتی باشگاه وجود دارد و آن ها به این فکر می کنند که برای موفقیت مجدد در فاز حمله باید دست به چه کاری بزنند.


در آخرین بازی تیم برابر صنعت نفت ، گل تیم که یک ضربه پنالتی بود روی همکاری دو مدافع وسط تیم به دست آمد، سیدجلال پاس داد و کنعانی زادگان پنالتی گرفت. این از یک سو خوب است و آن توانایی و حضور خط دفاعی پرسپولیس را در خط حمله نشان می دهد. در اینجا باید این نکته را اشاره کرد که پرسپولیس در این بخش هم یک نیروی بزرگش را از دست داده است. شجاع خلیل زاده نه تنها در بخش تدافعی که بازیکنی بسیار موثر در حملات تیم بود.


زاویه دیگری که می توان به این پاس نگاه کرد این است که نقش هافبک ها و مهاجم های پرسپولیس چیست؟ پرسپولیس چاره ای ندارد و برای قهرمانی در لیگ قهرمانان و لیگ برتر باید خلا ایجاد شده در خط حمله اش را پر کند. آن ها برای موفقیت در فاز حمله باید هرچه زودتر بشار رسن را داشته باشند و به فکر نیروهای کمکی در این بخش باشند. واقعیت این است که نوراللهی، سرلک و کامیابی نیا هافبک های تدافعی هستند و پرسپولیس در پست بشار بازیکن دیگری ندارد.


اولویت اول اما  در حال حاضر همان نوک خط حمله است که خالی تر از هرجای دیگری به نظر می رسد. کادرفنی پرسپولیس حتما می داند که به غیر دو سه بازی در طول فصل ، در اغلب بازی ها با تیم هایی مواجه می شود که شبیه صنعت نفت و سایپا بازی می کنند.


با توجه به دفاع چند لایه رقبا ، پرسپولیس برای رسیدن به گل از عمق شانس های زیادی پیدا نخواهد کرد. در چنین شرایطی این تیم نیاز دارد که از کناره ها و یا شوت به گل برسد. برای حمله از کناره ها این تیم به مهاجمان سرزن و تمام کننده نیاز درد. عبدی توانایی حضور در این پست را دارد اما در این دو هفته هنوز نتوانسته قابلیت هایش را نشان بدهد.


پرسپولیس مهدی مهدیخانی را هم گرفته که یک بازیکن سرعتی و قدرتی است. او هم در خط حمله بازی می کند اما آیا او آن مهاجمی هست که بتواند نقش یک گلزن تمام عیار را برای پرسپولیس بازی کند؟ باید منتظر بازی بعدی پرسپولیس بمانیم و ببینیم گل محمدی برای حل مشکل خط حمله اش چه برنامه ای خواهد داشت.

بیشتر بخوانید:

آخرین وضعیت حقوقی پرسپولیس و کالدرون

ساکی: کنعانی زادگان زرنگی نمی کرد آن صحنه پنالتی نبود

 

 

تگ ها


پرسپولیس تهران فوتبال ایران پرسپولیس لیگ برتر خلیج فارس فوتبال