بهنام یخچالی: این شروع آغاز کار ما است

چند روز بعد از پیروزی جالب 70-78 تیم ملی بسکتبال ایران برابر فیلیپین بهنام یخچالی یکی از بهترینهای ایران معتقد است آنچه تیم ملی را به این پیروزی حساس در شهر مانیل رساند، بازی یکنواخت و ریتم ثابت تلاش ملیپوشان ایران بود که سرانجام بر بازی فنی حریف سایه انداخت و موجب شد فیلیپین بهرغم برتری امتیازیاش در هر سه کوارتر اول سرانجام در سرنوشتسازترین مقطع یعنی کوارتر چهارم کم بیاورد و پیروزی را با شکست عوض کند ......

چند روز بعد از پیروزی جالب 70-78 تیم ملی بسکتبال ایران برابر فیلیپین بهنام یخچالی یکی از بهترین‌های ایران معتقد است آنچه تیم ملی را به این پیروزی حساس در شهر مانیل رساند، بازی یکنواخت و ریتم ثابت تلاش ملی‌پوشان ایران بود که سرانجام بر بازی فنی حریف سایه انداخت و موجب شد فیلیپین به‌رغم برتری امتیازی‌اش در هر سه کوارتر اول سرانجام در سرنوشت‌ساز‌ترین مقطع یعنی کوارتر چهارم کم بیاورد و پیروزی را با شکست عوض کند. این برد سبب شد راهیابی ایران به جام جهانی بسکتبال 2019 در خاک چین تقریباً قطعی شود اما یخچالی 23 ساله که بچه شهرکرد است و در پست «گارد2» بازی می‌کند، می‌گوید باید صبر کرد تا دو دیدار باقی‌مانده ما طی اسفندماه مقابل ژاپن و استرالیا در تهران نیز سپری شود و سپس به‌سوی جام‌جهانی هم دورخیز کرد و همان همتی را به‌کار گرفت که موجب احیای تیم ایران بعد ‌از شکست سنگین‌اش (با فاصله 29 امتیاز) برابر استرالیا در شهر ملبورن شد و نمایش ستودنی مانیل را پی‌ریخت.

آقای یخچالی، چرا در استرالیا به آن شکل ناکام شدیم؟
 واقعاً بد بازی کردیم. شاید نتوانستیم بعد ‌از سفر طولانی به منطقه‌ای که اختلاف ساعت فراوانی با تهران دارد و شرایط زیستی‌اش به کلی متفاوت است، با آن وضعیت به سرعت هماهنگ شویم. هماهنگی‌مان نیز اندک بود و با آنکه ترکیب خوبی داشتیم اما هرگز آنطور که انتظار می‌رفت، ظاهر نشدیم.


آیا افت بدنی و خسته شدن فیلیپینی‌ها در کوارتر چهارم نیز در برد ما تأثیر عمده‌ای نداشت؟
 تأثیر داشت اما آنچه حریف را خسته و مستاصل کرد، این بود که ما از دقیقه اول تا چهلم حتی یک لحظه هم عقب ننشستیم و از فشار و کوشش خود نکاستیم و دایماً به سمت جلو رفتیم و فرصت آفریدیم و حریف را به چالش کشیدیم. وقتی اینطور با روالی ثابت و محکم دایماً فشار می‌آورید و تلاش می‌کنید، محتمل است که رقیب سرانجام در یک جا کم بیاورد و در دقایق پایانی وا بدهد. البته فاصله امتیازی دو تیم نیز در تمامی دقایق طولانی پیش بودن رقیب هیچ‌گاه به حد زیادی نرسید و اختلاف از چند امتیاز فراتر نمی‌رفت. به این ترتیب همیشه این احتمال را که به بازی برگردیم و از حریف جلو بیفتیم، برای خود حفظ کردیم. نقطه قوت کار فیلیپین در حمله بود و برابر چنین رقیبی ما باید با یک بازی محکم و فیزیکی در منطقه دفاعی و در برخوردهای جسمانی ظاهر می‌شدیم تا سرانجام برای خودمان یک نقطه اتکا و حرکت به سمت پیروزی را به‌وجود بیاوریم.


ظاهراً فیلیپین قبل از رویارویی با ما به قزاقستان هم باخته بود.
 بله، ولی اگر به ریز نتایج‌شان توجه کنید، می‌بینید که اغلب بیشتر از 80 امتیاز در هر مسابقه گرفته‌اند و حملات‌شان سریع و کارساز است. آنها هم در ریباندها و توپ‌های سرگردان شده روی سبدها موفق عمل می‌کنند و هم در پرتاب‌ها از بیرون محوطه و منطقه 3 امتیازی بامهارت ظاهر می‌شوند. همین‌ها نشان می‌دهد کار ما در مانیل چقدر سخت و پیروزی حاصله به چه میزان مهم بوده است.
به‌نظر نمی‌رسد مشکل حادی مقابل ژاپن در تهران در دیدار برگشت‌مان با این حریف داشته باشیم و بردن آن بازی صعود ما را از هر جهت حتمی می‌کند.
 با این حال باید هوشیار و مراقب بود و هیچ احتمالی را نادیده نگرفت. باید ابتدا تمامی توان‌مان را مصروف فتح دیدار با ژاپن و کار را تمام و راهیابی‌مان به جام جهانی را قطعی و سپس برای این جام برنامه‌ریزی کنیم. از الان برای جام جهانی نقشه و طرح ریختن بد نیست و مفید هم خواهد بود اما عقل و منطق حکم می‌کند تا زمان دیدار با ژاپن و سپس استرالیا فقط روی همین دیدارها تمرکز کنیم و هرچیزی فراتر از آن و ورای دو مسابقه مذکور را به آینده دور‌تر بسپریم. پیروزی احتمالی مقابل ژاپن این حسن را هم دارد که سبب می‌شود شکست ما در دیدار اول‌مان در خاک ژاپن جبران شود و همین مسأله یک انگیزه قوی برای ما خواهد بود تا در آن دیدار هرچه توان داریم، رو کنیم. چیزی که ما را در مانیل پیروز کرد در درجه اول عزم و انگیزه بود و اینکه می‌خواستیم حتماً برنده شویم. همان‌ روحیات و عزم می‌تواند ما را در اسفندماه در مصاف مجدد با ژاپن هم سرفراز کند.


آرزوی بزرگ زندگی‌ات چیست؟
 آرزویم البته ورزشی است و آن هم بازی کردن در مسابقات قهرمانی باشگاه‌های اروپا (یورو لیگ) است. از اهمیت این مسابقات نزد خودم همین بس که آن را از «NBA» هم بالاتر می‌دانم.


شیرین‌ترین خاطره زندگی‌ات چه بوده است؟
 هر برد بزرگی می‌تواند چنین خاطره‌ای را شکل داده باشد و همین پیروزی اخیر در خاک فیلیپین نیز در همین تعریف می‌گنجد. در این میان نمی‌خواهم یک پیروزی و اتفاق خاص را از بقیه سوا و متمایز کنم زیرا برخی تا حد زیادی با یکدیگر همسطح بوده‌اند.


و سرانجام بگویید کدام مربی بیشترین سهم را در تکوین شخصیت کاری شما داشته است؟
 من به تمامی مربیانی که زیر نظرشان کار کرده‌ام، احترام می‌گذارم زیرا همگی چیزی و نکته‌ای را به‌ کار من افزوده و هر یک سهمی در رشد من داشته‌اند. به‌همگی آنها ادای احترام می‌کنم.