به بهانه تولد عادل؛ بیست برای ۹۰

افسون حضرتی به گزار ......

افسون حضرتی

به گزارش مدال به نقل از آی اسپورت- هفت سال پیش زمانی که تصمیم گرفتم موضوع پایان نامه ام را انتخاب کنم به سراغ برنامه ۹۰ رفتم. احساس می کردم اینگونه دینم را به این برنامه ادا می کنم. پایان نامه ای که بیش از یک سال طول کشید. استاد راهنما و مشاور هم تشویقم کردند که حتما سراغ برنامه «پسره غول دوشنبه ها» برو. قبل از این پایان نامه ای به طور خاص به برنامه ۹۰ نپرداخته بود و اگر هم بررسی هایی انجام شده بود، کلی گویی و تحلیل محتوای برنامه های تلویزیونی بود. واقعیت این است که کمی اوایل کار دل نگران بودم. من می خواستم معیارهای اخلاق رسانه ای را در ۹۰ نقد کنم و ابزار نقد را هم به دست همکاران ورزشی نویس و کارشناسان فوتبال و رسانه بسپارم. می دانستم که خیلی ها چه نگاه تلخ و کریهی به ۹۰ و عادل فردوسی پور دارند. می دانستم بعضی ها برای بزرگ نشان دادن خودشان خواهند گفت ما وقت دیدن این برنامه را نداریم، می دانستم خیلی ها که گرفتار عشق آبی و قرمز هستند مغرضانه سوالات پرسشنامه را «تیک» می زنند و نگران بودم که پایان نامه تحت تاثیر «سوگیری» های شخصی و رنگی دوستان قرار بگیرد.

روش تحقیقی که انتخاب کردم «دلفی» بود. روشی چند مرحله ای همراه با مصاحبه با کارشناسان اهل فن. کارشناسان زیادی دم دست بودند اما «ته» دلم در مورد صلاحیت آنها تردید داشتم. یکی از کارشناسان که بعدها پشیمانی مرا از گفتگو با خودش بیشتر کرد گفت«اگر این عادل واقعا عادل بود، منو توی برنامه اش راه می داد بعد هم با پوزخند گفت«مگر من دیوانه ام که تا نیمه شب خواب چشمم را بگیرم و این چرندیات را ببینم؟» خیلی محترمانه پرسیدم: «یعنی اگر شما را به عنوان کارشناس دعوت کنند، ماهیت برنامه تغییر می کند و عادلانه می شود؟» سکوت کرد، به تله افتاده بود، با رندی گفت: «اگر این کار رو بکنه شاید بشه در مورد برنامه اش نظر داد.» من از همکاران کم تجربه نگران بودم که مغرضانه جواب می دهند دیدم مرد 60-70 ساله به دنبال شناخته شدن از طریق 90 است و از اینکه تا این لحظه نامی از وی دراین برنامه نبوده، به خود می پیچد. دوست دیگری که خوشبختانه فلنگ را بست و از کشور خارج شد تا مطبوعات ورزشی نفسی از دستش بکشند به من گفت«منظورت کدوم برنامه است؟» و وقتی شاخ ها در آمده مرا دید خودش را جمع کرد و گفت«آهان اسم برنامه اش یه عدده درست میگم؟» و برای «ماست مالی» کردن بغض و حسدش گفت«آهان، فهمیدم منظورت چیه؟ فردوسی پور رو میگی» و بعد کلی توضیح داد که چون دائم درگیر تحلیل رسانه های خارجی است و با دو دستش هزار مسوولیت در هر وزارتخانه ای و رسانه ای برداشته، وقت ندارد ۹۰ را ببیند و فقط دوستان مشاورش هر سه شنبه صبح خلاصه برنامه را برای او تعریف می کنند. خیلی سعی کرد پس از خرابکاری ابتدای گفتگویش، اوضاع را به نفع خودش مصادره کند درددل کرد که حتی آخرین سمتش ریاست ساختمان مسکونی شان است که حتی فرصت ندارد در جلسات آن هم شرکت کند، و زمانی که نگاه خیره مرا دید گفت: «راستش خیلی خوشم از این برنامه نمیاد، چیزی نداره»و من در دلم پرسیدم مگر روزنامه شما «چیزی» دارد؟

زمانی که داده ها را تحلیل می کردم نتیجه قابل توجه و تامل بود. تمام کسانی که فردوسی پور را به رنگی بودن متهم کرده بودند، آنهایی که چون اسمی ازشان در این برنامه برده نمی شد آن را نمی دیدند، کسانی که بارها کمپین های تحریم ۹۰ راه انداخته بودند؛ قدیمی های سنتی که ۹۰ را هنجارشکن می دانستند و ... وجدانشان را قاضی کرده بودند و همه به عینیت، بی طرفی، عدم جانبداری و عدم سوگیری. برنامه پاسخ صد در صد مثبت داده بودند. پایان نامه را با نمره ۲۰ پشت سر گذاشتم، یک نمره ۲۰ برای من و یک نمره ۲۰ برای عادل فردوسی پور و ۹۰.

 

تگ ها


اخبار روز فوتبال