Banner

به مناسبت خداحافظی ده‌روسی از فوتبال؛ اصالت در رم بایگانی شد

یادداشتی در وصف یکی از محبوب‌ترین بازیکنان تاریخ رم، دانیله ده‌روسی که رسما از فوتبال خداحافظی کرد....

می‌خواهید باور کنید یا خیر اما اصالت اکتسابی نیست، ارثی است و این اصالت در رم به خوبی دست به دست شده. صحبت از آلبرتو ده‌روسی است. هم پیراهن جیالوروسی را بر تن کرده و هم نسل‌های زیادی را در رم تربیت کرده اما شاهکارش تربیت فرزندی با شاخصه وفاداری است.
 رمی‌ها برای خداحافظی توتی غمگین بودند اما می‌دانستند تفنگ پدری هنوز در باشگاه حضور دارد. کسی که از ۱۷ سالگی پیراهن رم را پوشیده، یار و یاور اسطوره بوده و ذاتا یه رهبر آفریده شده. بهترین بازیکن جوان سری‌آ در سال ۲۰۰۶، عاشق موزیک‌های انیو مورکونه و سریال برکینگ بد و البته قربانی مافیا.
ظاهری شبیه به شخصیت کریتوس در بازی کامپیوتری خدای جنگ دارد. با همان قاطعیت، با همان جدیت و با همان کاریزما اما قلبی حساس دارد. شاید کسی نداند اما پدر همسر سابقش مهمان دو تیر از تفنگ‌های مافیا شد. یکی در دهان و یکی در پشت. یک روش کلاسیک برای قربانی‌ کردن توسط اهالی مافیا. ماحصل عشق دانیله و دختر آن قربانی، شیرین زبانی به نام گایا است که روز شانزدهم ماه ژوئن چشمانش را در رم باز کرد تا پدرش سال‌ها شماره ۱۶ را بر تن کند. روی پایش عکس یک صحنه تکل خالکوبی کرده تا به بقیه هشدار دهد. اما آن‌قدرها سنگدل نیست وگرنه مدال طلای قهرمانی جام جهانی‌اش را هنگام فوت پیترو لومباردی، مسئول رختکن تیم ملی ایتالیا درجریان جام جهانی ۲۰۰۶، روی تابوتش نمی‌گذاشت. اگر آن‌قدر وقار نداشت خبر مردود بودنگل دوم رم در مقابل مسینا در سال ۲۰۰۶ را که با کمک دست به ثمر رساند به اطلاع داور نمی‌رساند و اگر آن‌قدر احساس نداشت عاشق درام‌هایی چون میلیونر زاغه‌نشین و رستگاری در شاوشنک نبود.
حالا از فوتبال خداحافظی‌ کرده. فورا اعلام کرده می‌خواهم مربیگری را آغاز کنم. دلتنگ فرزندانم در رم هستم. من یک پدرم و باید پیش آن‌ها باشم. سوار ماشینش شده و به سرعت کمپ بوکا را ترک کرده تا کنار همسرش باشد. کنار فرزندانش. کنار عشقش. رم.

 

بیشتر ببینید:

دروسی پس از خداحافظی از فوتبال؛ با نقش دیگری بازمی‌گردم

تگ ها


یادداشت اختصاصی یادداشت‌های اختصاصی فوتبال جهان دانیله ده‌روسی رم سری آ فوتبال