تاوان تغییرات پیاپی در استقلال؛ شکست غیرمنتظره مقابل ماشین‌سازی

گرچه نمی‌توان با یک باخت تیم استقلال را سرزنش کرد، اما این تیم تاوان تغییرات فراوانش را در بازی با ماشین‌سازی مشاهده کرد....

گرچه نمی‌توان با یک باخت تیم استقلال را سرزنش کرد، اما این تیم تاوان تغییرات فراوانش را در بازی با ماشین‌سازی مشاهده کرد.

به گزارش خبرنگار مدال، هر چند نباید  با یک بازی درباره آینده یک تیم قضاوت کرد اما تردیدی نیست که استقلال به واسطه تغییرات مکرر در کادر فنی و بویژه کادر بازیکنان و ترکیب اصلی و از سویی دیگر خالی شدن از عناصر باتجربه و استقلالی متضرر خواهد شد.

استقلال باخت و حالا تجزیه و تحلیل این باخت از زاویای مختلف  آغاز شده است. مشکل استقلال جز قلب خط دفاع و محرومیت سیاوش یزدانی  کمبود بازیکن نبود چرا که  اگر  نگاهی به ترکیب و مهره های دو تیم کنیم آنوقت همه چیز دستگیرمان  می شود. استقلال تیم پرمهره لیگ حالا از همان شروع لیگ چوب  تغییرات گسترده و بیش از حد در کادر بازیکنان  را می خورد. در باشگاه استقلال مدیریتی که تحت فشار است به جای آنکه تصمیمات حساب شده بگیرد  برای شکستن طلسم قهرمانی تصور می کند که باید هر فصل نفرات و کادر تیم را تغییر دهند و همین بی ثباتی کار دست شان می دهد.

 استقلال در نیم فصل دوم فصل قبل تازه به ثبات و هماهنگی و فرم مطلوبی رسیده بود اما فصل تمام نشده شفر اخراج شد و بعد هم سناریوی عبور از مجیدی کلید زده شد و مهم تر اینکه هیات مدیره به این نتیجه رسید که با تجربه های تیم همگی تیم را ترک کنند. 

حالا استقلال هر چند که از نظر مهره کمبودی جز خط دفاع ندارد اما خالی شدن تیم از عناصر با تجربه و استقلالی کمبود و خطری است که در همان آغاز لیگ هم به استقلال لطمه زد. آیا در شرایطی که خسرو حیدری از فوتبال خداحافظی کرد رحمتی و  منتظری هم باید می رفتند و تکلیف چشمی هم مشخص نمی شد؟ آیا استقلال جز وریا غفوری بازیکنی دارد که تجربه چند فصل حضور در استقلال را داشته باشد؟ آیا اگر  استقلال عناصر  با تجربه  بیشتری داشت دقایق پایانی را نمی توانست طوری مدیریت کند که تیم آسیب نبیند و با دریافت گل بازنده میدان را ترک نکند؟

آیا علاوه بر خسرو حیدری، رحمتی، منتظری و چشمی نفرات کارآمدی چون باشگاه و کادر فنی باید  نورافکن و پاتوسی را هم  به همین راحتی از دست می دادند و دست به تغییر در کادر بازیکنان در همه پست ها می زدند ؟ 

آیا از جمع خارجی ها نه منشا بکار تیم می آمد، نه ایسما و نه طارق همام و حفظ ستاره ای چون پاتوسی هم نباید به اولویت و دغدغه باشگاه تبدیل می شد؟ 

آیا در پی هر تغییری در کادر فنی باید برای مربیان سهمیه ای قایل شد تا خارجی ها را تغییر داده و عناصر دلخواه خود را بیاورند؟ آیا پانزده تغییر در کادر بازیکنان کار سرمربی جدید را برای ایجاد  هماهنگی سخت نمی کند. آیا استقلال از این حجم گسترده تغیبرات در ترکیب اصلی در هر پنجره نقل و انتقالاتی از هماهنگی تیمی فاصله نمی گیرد؟

باز  هم تاکید می کنیم  با یک بازی نباید درباره آینده یک تیم قضاوت کرد اما تردیدی نیست که استقلال به واسطه تغییرات مکرر در کادر فنی و  بازیکنان و بویژه ترکیب اصلی و از سویی دیگر خالی شدن از عناصر باتجربه و استقلالی متضرر خواهد شد.

اخبار مرتبط:

اتفاق عجیب در کنفرانس خبری؛ استراماچونی صندلی را پرتاب کرد و رفت!

استراماچونی: مستحق باخت نبودیم/ کاری که با من کردید درست نبود!