تحلیل یک فرضیه؛ آیا کولاکوویچ مربی بزرگی است؟

نمایش نه‌چندان قابل‌قبول والیبال ایران برابر کوبا باعث طرح شدن این سوال شده است؛ آیا کولاکوویچ مربی خوبی است؟...

نمایش نه‌چندان قابل‌قبول والیبال ایران برابر کوبا باعث طرح شدن این سوال شده است؛ آیا کولاکوویچ مربی خوبی است؟

« ما باید بدانیم وقتی روز ما نیست یا آماده نیستیم، برابر تیم‌هایی مانند کوبا چطور باید بازی کنیم و پیروز شویم.» اینها جملات کولاکوویچ در کنفرانس مطبوعاتی بعد از دیدار مقابل کوباست. دیداری که هیچ‌کس فکر نمی‌کرد این‌قدر برای والیبالیست‌های ایران پیچیده شود و شاید بزرگترین مقصر ایراداتی که سرمربی صرب در کنفرانس مطبوعاتی گرفت، خودش باشد. مردی که افتخاراتش با صربستان کم نیست؛ از مدال‌های زیادی که همراه صرب‌ها گرفت، تا نسل فعلی والیبال صربستان ( کواچیچ، آتناسوویچ و...). اما او این روزها شباهتی به مربیان بزرگ و جسور والیبال ندارد؛ نامهایی مانند آنتیگا و ویتالی هینن و توماس ساملوو.

تمام مربیان بزرگ دنیا باید دوخصیصه بارز داشته باشند؛ دانش فنی و قدرت رهبری. حتی اگر با کمی اغماض او را مربی‌ای با فاکتورهای فنی مثبت بدانیم، اما کولاکوویچ قدرت تهییج و رهبری تیمش را ندارد. ارتباط چشمی با بازیکنانش ندارد. رابطه کلامی با هیچکدام از ستاره‌های ایران برقرار نمی‌کند. او نمی‌تواند در زمان‌های لازم – مانند دوست ابتدایی دیدار با کوبا- هیجان و انگیزه لازم را به آنها تزریق کند تا از پوستین شکست‌خورده‌ها بیرون بیایند و با چنان خستی دست به گرفتن تایم‌اوت می‌زند که معمولا کار از کار گذشته و فایده‌ای ندارد. شنیده‌های درگوشی از اردوی والیبال خبر می‌دهند که بازیکنان سعید معروف را به عنوان رهبر تیمشان انتخاب کرده‌اند؛ اتفاقی که کاپیتان ایران را تبدیل به رهبری بزرگ درون زمین کرده که هر وقت لازم باشد، بازیکنان را از لحاظ روانی هدایت می‌کند. نگاهی به مربیان چندتیم بزرگ دنیا بیندازید؛ ویتالی هینن با آن شرارت‌های کنار زمین بریا لهستان، ساملوو با قدرت رهبری ستاره‌های بزرگ والیبال روسیه، جان اسپرو که ستاره‌های آمریکا مانند پدری معنوی باید زیرسایه‌اش بمانند، جیان لورنزو بلنجینی که حتی اگر لازم باشد سر ستاره‌های ایتالیا هم فریاد می‌کشد، و حتی لورن تیلیه که هرچند در الجزایر به دنیا آمده و به نظر غریبه می‌آید، اما شبیه یک استادبزرگ شطرنج با مهره‌هایش بازی می‌کند و اجازه نمی‌دهد ستاره‌های فرانسه بابت حضور در ترکیب اصلی خیالی آسوده داشته باشند. هیچ‌کدام این مربیان شبیه کولاکوویچ نیستند. شبیه مربی صربستانی والیبال ایران که به جای دخالت در روند مسابقه و جریان بازی، تنها نظاره‌گر امور است. ما هنوز هم به ایران امیدواریم؛ به اینکه امروز مکزیک را شکست دهیم و فردا با خلق شگفتی در سنت‌پطرزبورگ از سد روسیه عبور کنیم و به المپیک برسیم. اما فراموش نکنیم با هر نتیجه‌ای که والیبال ایران بگیرد، ما نیاز داریم نقاط ضعف‌مان را برطرف کنیم و نگاه‌های سرد و بدون هیجان و انگیزه کولاکوویچ یکی از این نقاط ضعف است.