تراژدی مرگ ستاره بزرگ فرمول یک در اوج جوانی

امروز اول ماه می سالروز مرگ تراژیک آیرتون سنا راننده‌ی سه بار قهرمان جهان فرمول یک است....

به گزارش مدال و به نقل از ورزش سه، امروز اول ماه می مصادف با بیست و ششمین سالگرد مرگ آیرتون سنا اسطوره‌ی برزیلی فرمول یک و‌ به زعم بسیاری، بهترین راننده‌ی تاریخ این مسابقات است. 


آیرتون سنا از سال ۱۹۸۴ تا روز مرگش در ۱۹۹۴ در گرندپری سن مارینوی ایتالیا، در مسابقات فرمول یک شرکت داشت و برنده‌ی سه عنوان قهرمانی جهان در سال‌های ۱۹۸۸، ۱۹۹۰ و ۱۹۹۱ شد. جز تبحر در پیست‌های بارانی و دل و جرئت در گرفتن سبقت‌های غیرممکن، ویژگی که او را از رقبایش متمایز می‌کرد میل شدید به بهترین بودن بود. سنا فقط به برد راضی نمی‌شد و در هر مسابقه، حتی اگر بردش قطعی بود، تمام تلاش خود را برای کسب بهترین نتیجه‌ی ممکن می‌کرد. او پیش از رقابت با هر راننده‌ی دیگری، با خودش مسابقه می‌داد.


فلسفه‌ی رانندگی سنا را در این جملات از او به روشنی می‌توان دید: "با راننده‌ی مسابقه بودن شما همواره در حال ریسک کردنی و راننده‌ی مسابقه بودن یعنی داری با دیگران مسابقه می‌دهی. اگر دیگر برای سبقت گرفتن از جای خالی که وجود دارد اقدام نکنی، دیگر راننده‌ی مسابقه نیستی! چرا که همه‌ی ما برای پیروزی رقابت می‌کنیم. انگیزه‌ی اصلی همه‌ی ما رقابت برای اول شدن است، ما برای رده‌ی سوم و چهارم و پنجم و ششم مسابقه نمی‌دهیم!"


در سال ۱۹۹۴ سنا پس از سه قهرمانی جهان، در حالی به تیم ویلیامز پیوسته بود که امیدوار بود با کمک تکنولوژی جدید کامپیوتری کنترل سرعت ماشین‌های ویلیامز در پیچ‌ها که در فصل قبل برگ‌ برنده‌ی این تیم بود، بار دیگر قهرمان جهان شود. اما به دستور FIA ویلیامز مجبور شد تکنولوژی کامپیوتری خود را کنار گذاشته و با ماشینی غیررقابتی و تا حدودی غیرقابل کنترل در مسابقات حاضر شود. 


روز قبل از مرگ آیرتون سنا، رولاند راتزنبرگر اتریشی که تازه سومین گرندپری خود را تجربه می‌کرد در تایمگیری و در تصادفی بسیار شدید جان باخت، اما به رغم این حادثه و غم و اندوه و‌ شوک ناشی از آن در بین راننده‌ها و دیگر حاضرین، مسابقه در روز بعد برگزار شد.


سنا در پیچ تامبورلو در حالی که مایکل شوماخر در تعقیبش بود با سرعت ۳۰۵ کیلومتر بر ساعت از پیست خارج شد و مستقیم با دیواره برخورد کرد. او به دلیل خونریزی مغزی لحظاتی بعد و در حالی که کاری از دست تیم پزشکی برای نجاتش برنمی‌آمد، جان باخت.


بعدها مشخص شد که میله‌ی فرمان از جا در آمده و با سر آیرتون برخورد کرده است. همچنین ترک‌هایی نیز از قبل در میله‌ی فرمان وجود داشت. در بررسی‌ها مشخص شد که با درخواست سنا و موافقت مدیر فنی و طراح ارشد ویلیامز برای تغییر جای فرمان، طول میله‌ی فرمان با جوش دادن قطعه‌ای دیگر به آن افزایش یافته بود که ممکن است همین امر باعث از کار افتادن فرمان و ناتوانی سنا در پیچیدن در تامبورلو شده باشد.


در حادثه‌ای که برای سنا رخ داد بسیاری تیم ویلیامز را مقصر دانستند هر چند ویلیامز هیچگاه  این اتهام را نپذیرفت و اصرار بر اشتباه فردی سنا داشت.


پس از سال‌ها بررسی و برگزاری دادگاه‌های بسیار که در بعضی از آن‌ها ویلیامز و مدیر فنی و طراحش تبرئه شدند و بعضی بدون نتیجه‌گیری به پایان رسیدند، در سال ۲۰۰۷ دادگاه اعلام کرد که علت تصادف خرابی میله فرمان بوده که به دلیل طراحی بد و همچنین دستکاری و اصلاحات بعدی که اوضاع را خراب‌تر کرده، رخ داده است. 


پاتریک هد مدیر فنی ویلیامز در اتهام قتل مقصر شناخته شد اما به دلیل مشمول مرور زمان شدن پرونده، مجازاتی برای وی در نظر گرفته نشد.


پس از مرگ سنا اما فرمول یک تجدیدنظر گسترده‌ای در قوانین ایمنی خودروها و پیست‌های خود صورت داد و تلاش کرد تا از بروز اتفاقاتی مشابه جلوگیری کند.آیرتون سنا را ولی نه با مرگ ناگهانی و دردناکش، که با تبحرش در رانندگی، شجاعت و سرعتش روی پیست و همچنین جدال و رقابت دیدنی و داغش با آلن پروست باید به خاطر آورد. او همچنین در برزیل بنیاد خیریه‌ای برای کمک به مستمندان و کودکان پایه‌گذاری کرد که تا امروز به فعالیت خود ادامه داده است.


تشییع جنازه‌ی سنا در برزیل یکی از باشکوه‌ترین مراسم‌های وداعی است که جهان به چشم خود دیده. جایی که آلن پروست، رقیب و دشمن دیرینه‌ی سنا، یکی از کسانی بود که زیر تابوت او را گرفته بود. سنا از خط پایان گذشته بود.


سنا در مصاحبه‌ای چندی پیش از مرگش گفته: "خواست عظیمی در من هست که پیشرفت کنم و روز به روز بهتر شوم، این مرا خوشحال می‌کند. هر وقت احساس می‌کنم که روند یادگیری من کند شده ناراحت می‌شوم. این حسی نیست که فقط به عنوان یک راننده‌ی حرفه‌ای داشته باشم، به عنوان یک انسان احساس بدی پیدا می‌کنم. البته به عنوان یک انسان من چیزهای بسیار بیشتری باید بیاموزم تا به عنوان یک راننده، چرا که حرفه‌ی من چند سالی بیشتر ادامه ندارد ولی زندگیم سال‌های زیادی ادامه خواهد داشت. شاید الان تازه به نیمه راه زندگی‌ام رسیده باشم پس راه درازی در پیش دارم و بسیاری چیزها هست که باید بیاموزم و انجام دهم و زمانی احساس رضایتمندی و خوشحالی می‌کنم که احساس کنم کاملم، که خب قطعا امروز و اکنون چنین احساسی ندارم. اما برای رسیدن به چنین هدفی کلی وقت دارم."

سنا در هنگام مرگ تنها ۳۴ سال داشت.

پردیس کریمی

بیشتر بخوانید:
آگوئرو: خیلی از بازیکنان نگران شروع بازی‌ها هستند
مسی لائوتارو را به نیوکمپ می‌برد؟
کلوپ: خاطره قهرمانی با دورتموند را فراموش نمی‌کنم 

تگ ها


فرمول یک اتومبیل رانی منهای فوتبال