تصور نمی‌کردم که ۱۱ سال در آلمان ماندگار شوم

مربی جوان تیم ملی ایران در گفتگویی اینستاگرامی با همبازی سابقش در پرسپولیس درخصوص مسائل زیادی صحبت کرد....

به گزارش "ورزش سه"،این روزها بازار لایو اینستاگرامی بسیار داغ است که  در آخرین و جذاب‌ترین آن حسین بادامکی به سراغ وحید هاشمیان رفت و با او از همه‌جا صحبت کرد که در ادامه صحبت‌های وحید هاشمیان را می‌خوانیم.


اول باید از خاطره‌ای بگویم که با شما (بادامکی) داشتم. یادم می‌آید وقتی قهرمان جام حذفی شدیم من را به همراه شما به اتاق دوپینگ بردند و از ما تست دوپینگ به عمل آوردند. متأسفانه همین باعث شد مراسم جایزه گرفتن را از تلویزیون ببینیم و نتوانستیم از آن جامی که گرفتیم لذت ببریم. اگر خاطرتان باشد آن روز مهرداد اولادی هم به همراه با ما تست دوپینگ داد و اینجا یاد او را گرامی می‌داریم. مهرداد بسیار پسر خوب و خوش‌قلبی بود. چهار یا پنج روز قبل از فوتش به من پیام داده بود و از من پرسید که کی به ایران میایی. متأسفانه هنگامی‌که برگشتم او فوت کرده بود. روحش شاد. همچنین باید اینجا از هادی نوروزی بگویم. دوست بسیار خوب و بااخلاق من بود همچنین هادی بازیکن بسیار خوبی هم بود.


من قبل از اینکه به آلمان بیایم مدت زیادی در ایران بودم و دائم درگیر آن بودیم آیا بازی تیم ملی ایران برگزار می‌شود یا نمی‌شود. و با توجه به این‌که پروازها به آلمان لغو شده بود دیگر از اینکه آیا می‌توانم خودم را در کنار خانواده ببینم ناامید شده بودم. اما خوشبختانه دو روز قبل از عید پروازها دوباره برقرار شد که من توانستم به آلمان بیایم و در کنار خانواده باشم. اما در کل امسال حال و هوای عید با تمام سال‌های قبل فرق داشت و اگر راستش را بگویم برای تحویل سال نو از خواب بیدار نشدیم چون ساعت چهار و نیم صبح بود اما سفره هفت‌سین را مثل همیشه داشتیم.


ببینیم اتفاقی که رخ‌داده است شاید در ۱۰۰ سال گذشته سابقه نداشته است که تمامی کشورهای دنیا درگیر یک مشکل واحدی شوند و به همین خاطر تجربه‌ای از قبل وجود نداشته که بدانیم در این شرایط باید چه‌کاری انجام دهیم. به همین خاطر است که در تمام عرصه‌ها دچار مشکل شده‌ایم. هیچ‌کس هم نمی‌تواند بگوید چه راهکاری مناسب است. اگر بخواهیم از دید سلامت به این قضیه نگاه کنیم ازنظر من چه با تماشاچی و چه بی تماشاچی این قضیه می‌تواند خطرناک باشد. بازیکنان در این شرایط باهم در ارتباطند و این خطرناک است. این در حالی است که صرفاً بازیکنان نیستند که باهم ارتباط دارند، کادر مربیگری داوران، عوامل اجرایی بازی، خبرنگاران، پشتیبانی همه هستند. به نظر من باید همچنان صبر کنیم، من معتقدم به‌احتمال خیلی زیاد فیفا دراین‌باره تصمیم خواهد گرفت و مابعد از آن باید این تصمیم را در چهارچوب فوتبال خودمان پیاده سازیم. اما با توجه به این‌که لیگ ما به علت تجهیز استادیوم‌ها تا حدی دیر آغاز شد و بازیکنان مجبور به بدن‌سازی‌های طولانی شدند، سپس به علت آلودگی هوا هم لیگ دچار وقفه شد و بین آن بازی‌های آسیا هم مزید علت شد وهمِه این‌ها که به آن اشاره کردم فشار زیادی به تیم‌ها آورد.


به نظر من اگر می‌خواهیم بازی‌ها را برگزار کنیم (البته این را هم بگویم که صرفاً نظر من است) باید در درجه اول ببینیم آیا جام جهانی در تاریخ موردنظر برگزار می‌شود یا خیر؟ دومین چیزی که باید بدانیم این است که روزهای فیفا دی در چه تاریخی برگزارمی شود و سومین مورد باید ببینیم ای اف سی چه برنامه‌ای برای برگزاری جام باشگاه‌های آسیا دارد، همه این‌ها که مشخص شود از روی آن می‌توان برای لیگ خودمان برنامه‌ریزی کنیم. من فکر می‌کنم باید فدراسیون با نماینده تمام تیم‌های لیگ برتر و لیگ یک نشستی را برگزار کند و از آنها همفکری بگیرد. این را هم در نظر بگیریم که تیم‌ها حداقل چهار هفته احتیاج به بدن‌سازی دارند و مشکل تازه شروع بازی‌هاست با توجه به اینکه بخواهیم بازی‌ها را به‌صورت فشرده انجام دهیم از کیفیت آن کاسته خواهد شد، همچنین امکان آسیب‌دیدگی بازیکنان بسیار بالا می‌رود. در کل همان‌طور که گفتم باید ببینیم واکنش فیفا در این خصوص چه خواهد بود تا بتوانیم با توجه به قوانین حاکم بر فوتبال کشورمان و مسائلی که در بالا ذکر کردم بهترین تصمیم را بگیریم.

درخصوص کشوری مثل آلمان این را باید بگوییم که گویا قرار است نهم می ‌بازی‌ها را برگزار کند اما فوتبال آلمان و انگلیس را نمی‌توان با فوتبال ایران مقایسه کرد. چراکه در آنجا همه‌چیز باهم در ارتباط است. درآمد باشگاه‌ها بیشتر از پخش تلویزیونی است، آنها با هر پخش بازی پول زیادی را به دست می‌آورند‌. الآن خیلی از باشگاه‌ها مثل بوخوم که در دسته ۲ آلمان بازی می‌کند درخطر ورشکستگی هستند، چون آنها وام‌هایی را گرفتند و پول بازیکنان را باید بدهند ضمن آنکه باشگاه ۱۰۰ الی ۴۰۰ نفر کارمند دارد، همه این‌ها درآمدشان منوط به تبلیغ پخش تلویزیونی و تبلیغات دور زمین است و علاوه  براین شبکه‌های تلویزیونی بزرگ وقتی بازی انجام نشود در این شرایط نمی‌توانند از مردم پولی بگیرند، به همین دلیل آنها نیز در معرض ورشکستگی قرار دارند. همان‌طور که می‌بینید تمام این‌ها مثل زنجیر به هم وصل شده است. شاید آنها یک مقدار فرای سلامت به این موضوع نگاه می کنند چون‌که موجودیت همه باشگاه‌ها به خطر خواهد افتاد. یک مشکلی دارد دیگری که این ویروس دارد این است که تاریخی را نمی‌توان برای اتمام آن در نظر گرفت به همین خاطر همه در یک بدی بلاتکلیفی قرار گرفتند.


من زمانی که کوچک بودم و فوتبال را از تلویزیون تماشا می‌کردم دو تیم ملی را خیلی دوست داشتم، یکی از آن‌ها تیم ملی آلمان و دیگری تیم ملی آرژانتین بود که بیشتر به خاطر مارادونا دوستش داشتم و آلمان را بیشتر به خاطر تیم بودنش می‌پسندیدم. از بازیکنانی که در آن دوران دنبال می‌کردم علاوه بر مارادونا، لوتار ماتیوس، توماس هسلر، مارکو فان باستن و گری لینکر بود که خوشبختانه درنهایت توانستم در کشوری بیایم که واقعاً تیم فوتبالش را دوست داشتم.


من زمانی هم که در ایران بودم نسبت به کارم و فوتبالم بسیار منظم رفتار می‌کردم و حتی آن موقع نسبت به برنامه غذایی خودم رعایت می‌کردم. و باوجوداینکه در آن دوران رفتن به سونا و استخر چندان مد نبود و هزینه‌اش زیاد بود سعی می‌کردم بروم و درعین‌حال به فیزیوتراپی هم اهمیت می‌دادم و کلاً برای فوتبال خود هدف داشتم.


اما با تمام این حرف‌ها وقتی به آلمان آمدم ازآنچه فکر می‌کردم بسیار سخت‌تر بود. من در سال ۱۹۹۹ به آلمان آمدم و در آن دوران فوتبال ما هنوز بین آماتور و حرفه‌ای بود. هفته‌ای ۳ یا ۴ جلسه تمرین می‌کردیم و رختکنی به آن صورت نداشتیم. فیزیوتراپی به معنای واقعی نبود به همین دلیل با توجه به فشاری که در تیم‌های آلمانی به من می‌آوردند تحملش بسیار سخت بود. من در ابتدا فکر نمی‌کردم که فوتبالم در آلمان ۱۱ سال به طول بینجامد و تصورم این بود که بعد از اتمام قرارداد دوساله‌ام برمی‌گردم اما ادامه پیدا ‌کرد تا آنجا که ۱۱ سال ماندگار شدم. ولی موافقم چون فوتبالیست منظمی بودم اخلاق روحیاتم به فوتبال آلمان شبیه بود. شاید اگر در فوتبال انگلستان حضور پیدا می‌کردم و تا این حد بی حاشیه بودم سریع مرا خراج می‌کردند.


ادامه دارد...

تگ ها


وحید هاشمیان غلامحسین بادامکی تیم ملی ایران