تلخ‌ترین لحظه زندگی علی کریمی اینجا رقم خورد! (عکس)

بدترین روز زندگی علی کریمی در اوج درخشش رقم خورد؛ سقوط روی زمین برفی مونیخ....

به گزارش مدال و به نقل از ورزش سه، روزهای برفی معمولا بهترین قاب برای تصویرسازی لحطات دراماتیک و تلخ محسوب می شود. این روایتی از زندگی علی کریمی است؛ ستاره ای تکنیکی که داشت به اوج می رسید، اما در بدترین لحطه سر خورد.

قیاس مع الفارغ است اگر آسیب دیدگی یک ستاره را بیش از اندازه به مسائل عاطفی ربط بدهیم، اما مصدوم شدن مهم ترین ستاره پیش چشم سرمربی تیم که لابد رفته با تماشایی درخشش او برای تورنمنت چند ماه بعد رویاپردازی کند هم بیش از اندازه بدشانسی است. مصدومیت تلخ علی کریمی درست زمانی رخ داد که برانکو هم در استادیوم حاضر بود و شاید همینجا رویاپردازی های ما در آلمان ۲۰۰۶ به پایان رسید.

از کمی قبل تر آغاز کنیم؛ دو دهه پیش شنبه ها ساعت شش بعد از ظهر یک قرار نانوشته بین ما فوتبالی ها برقرار بود. بنشینیم پای تلویزیون و درخشش ستاره های فوتبال ایران در بوندسلیگا را تماشا کرده و حظ کنیم. در اوایل دهه ۸۰ از خاطرات گل های درخشان علی دایی و حرص خوردن از دست اوتمار هیتسفیلد بابت بازی دادن به کارستن یانکر و الکساندر زیکلر به جای شهریار گذشته بودیم.

از دلبری مهدی مهدوی کیا برای آنتونی یبوآ و آن صحنه فراموش نشدنی بوسه زدن روی پراگر به کفش موشک بعد از پاس طلایی و از خود گذشتگی در مقابل دروازه خالی. از گلزنی خداداد با لباس کلن برابر اولیور کان و بایرن مونیخ تا شلیک تماشایی کریم باقری برابر اشتوتگارت از فاصله ای طولانی.

حالا نوبت به علی کریمی رسیده بود. از همان روزی که در آزادی دمار از مدافعان پاس و مارکار آقاجانیان و جانملکی درآورد و دست آخر هم حرکت مارادونایی اش به دیرک خورد، متوجه شدیم فوتبال ایران صاحب عجب جواهری شده است. چند هفته بعد در زمین گل آلود تبریز یکی یکی مدافعان تراکتور را دریبل کرد و این بار دیگر واقعا گل مارادونا را بازسازی کرد.

اما یک سال بعد از درخشش فراموش نشدنی در جام ملت های ۲۰۰۴، فصل پرواز علی کریمی به بالاترین سطح فوتبال و باشگاه بایرن مونیخ فرا رسیده بود. جادوگر کارش را در مونیخ فوق العاده اغاز کرد و خیلی زود و با شماره هشت دروازه رقبای مطرحی چون لورکوزن و دورتموند را نیز باز کرد. تا اواخر فصل همه چیز فوق العاده به نظر می رسید، اما یک مصدومیت تلخ در دیدار مقابل هامبورگ و در هوای برفی آلمان باعث شد علی کریمی در شرایطی نه چندان خوب راهی اردوی تیم ملی ایران در جام جهانی شده و نتواند درخششش همیشگی خود را تکرار بکند.


در روز برفی مونیخ و دیدار دو تیم بایرن و هامبورگ، جادوگر مطابق انتظار در ترکیب ثابت باواریایی ها حضور داشت و همه چیز خوب پیش می رفت. برانکو ایوانکوویچ، سرمربی وقت تیم ملی ایران هم انگار قبل از پرواز در حال چک کردن همه چیز بود که برای تماشای بازی ستاره های خود بار سفر به اروپا بسته بود.

علی کریمی در دوران حضور در پرسپولیس و در ادامه الاهلی بازیکنی فانتزی بوده و خیلی در درگیری های وسط زمین شرکت نمی کرد. اما زیر نظر فیلیکس ماگات با آن متدهای سرمربیگری خاص، حالا جادوگر به بازیکنی جنگنده هم تبدیل شده و درگیری در میانه زمین را نیز به سبک بازی خود اضافه کرده بود.

اما علی کریمی در روزی که مهدی مهدوی کیا را در مقابل خود در ترکیب هامبورگ می دید، در آن صحنه به شکل دلخراشی وسط زمین سر خورد و به شدت مصدوم شد. صحنه اینقدر ناراحت کننده بود که ما هم پای تلویزیون همراه کریمی درد می کشیدیم و نگران سرنوشت جادوگر بودیم. ثانیه های بعد و زیر آن برف شدید، او لنگان لنگان او را از زمین بیرون بردند و از مرور چهره علی کریمی می شد متوجه شد گرفتار آسیب دیدگی سختی شده است.

این فریم به فریم لحظه مصدومیت جادوگر است؛ به نظر می رسد علی کریمی کمی زودتر به سمت بازیکن هامبورگ تکل می زند. بازیکن حریف نیز انگار جاخالی می دهد و پای راست علی  کشیده می شود تا آن مصدومیت دلخراش پیش آید؛ صجنه ای که اگر رخ نمی داد شاید در جام جهانی روزهای شیرین تری را تجربه می کردیم.در آن لحظات به خود تلقین می کردیم شاید او دچار کشیدگی عضله شده و زود به ترکیب باز خواهد گشت،اما کادر پزشکی سریعا دستور تعویض کریمی را صادر کرد.


باورمان نمی شد. حتی علی کریمی توان راه رفتن هم نداشت و لنگان لنگان و با کمک کادر پزشکی زمین را ترک کرد. جدال بایرن و هامبورگ لحظاتی بعد دوباره از سر گرفته شد، اما ما همانجا با تماشای مصدومیت کریمی یخ زدیم و حتی اصلا شاید چیز دیگری از آن بازی را هم در خاطر نداریم؛ چیزی شبیه به مصدومیت تلخ برایان کلاف در باکسینگ دی ژانویه ۱۹۶۲، برخود شدید این بازیمن با کریس هاکر و پایان رویاهای این ستاره گلزن در ۲۷ سالگی. حتما برانکو هم مثل آلان براون، سرمربی ساندرلند آن لحظه تلخ را باور نداشته و در ذهن خود تقلا می کرده حتی علی کریمی کفش خود را درنیاورد، بلکه قرار به بازگشت او به میدان باشد.

شاید این تلخ ترین لحظه زندگی یک جادوگر باشد. درست در فرصت پرواز به اوج آنهم در چنین سطحی برای  کریمی آماده که  بعد از گلزنی مقابل لورکوزن و دورتموند فاصله ای تا رسیدن به تالار مشاهیر نداشت. درست یا غلط ما آن روزها در رویای تماشای ال کلاسیکو با درخشش کریمی بوده و حتی شاید سقف بایرن مونیخ را هم برای او کوتاه می دیدیم که همانجا منجمد شدیم؛ پایان یک رویاپردازی بزرگ در زیر برف سهمگین مونیخ.

البته علی کریمی به جام جهانی رسید و حتی نمایش امیدوارکننده او در دیدار تدارکاتی مقابل کرواسی پیش از شروع تورنمنت باعث شد تصور کنیم او این مصدومیت را از سر گذرانده است.  اما در جام جهانی او از فرم فوق العاده خود دور بود و نتوانست درخشش دو سال قبل خود در جام ملت ها را تکرار کند. 

البته عملکرد این بازیکن به قدری خوب بود که قراردادش اتوماتیک وار تمدید شد. علی کریمی در دوران حضور در بایرن مونیخ موفق به فتح بوندسلیگا و دی اف بی پوکال شده و در بین بازیکنان و اسطوره های این تیم تبدیل به بازیکن محبوبی شد. سال هاست از جدایی این بازیکن از بایرن مونیخ گذشته و هنوز پل برایتنر، میشاییل بالاک، لوکاس پودولسکی و ... از او به نیکی یاد می کنند.


خود علی کریمی نیز سال ها بعد اعتراف کرد بازگشت از فوتبال آلمان تنها بعد از دو سال بزرگ ترین اشتباه دوران ورزشی او بوده است. در ادامه جادوگر مدت کوتاهی نیز در سال ۲۰۱۱ در شالکه بازی کرد و فصل دوران حضورش در اروپا اینگونه به اتمام رسید.

این کارنامه برای یک بازیکن ایرانی بسیار خوب است؛ اما ما آرزوهای بزرگ تری در مورد علی کریمی در سر داشتیم و در مقطعی او را هم رده با بهترین بازیکنان جهان می دیدیم. از دوران فوق العاده علی کریمی در پرسپولیس در دوره اول و گل های تاریخی برابر تراکتور و آن صحنه مارادونایی برابر پاس، به وجد آمدن هفتگی گزارشگران اماراتی و در ادامه رقص پا در آلمان تصاویر زیادی در دسترس نیست و این صحنه های ناب تنها در ذهن هوادارانی ثبت شده که خوب می دانند دیگر روی دست علی کریمی بازیکن نمی آید.

آریا فاطمی مقدم

تگ ها


تیم ملی عمان تیم امید ایران علی دایی برانکو ایوانکوویچ عمان مهدی مهدوی کیا فوتبال جهان بایرن مونیخ Bundesliga فوتبال