حجازی دو دهه قبل چه گفت؟/ اجازه ندهیم رویاهایمان را سیل ببرد!

محمد سررشته داری به گزارش خبرن ......

محمد سررشته داری 
به گزارش خبرنگار مدال، آن روز که ناصر حجازی گفت بیست سال دیگر طول می کشد تا دوباره یک باشگاه ایرانی به فینال آسیا برسد را به یاد آورید. او  همان روزها عقب مانمدگی فوتبال ایران و امکاناتش را دیده بود. او دیده بود که باشگاه های دیگر کلی زمین تمرین دارند و استادیوم مجهز. 
حالا همان حرف سبز شده و از بیست سال هم گذشته که تیمی از ایران به فینال آسیا رسیده است. شاید وقت آن رسیده که درست تر عمل کنیم نه تنها به هنگامی که زور بالای سر ماست بلکه پیش از عقب ماندن بیشتر باید اقدام کنیم. 
دیگر نباید اجازه بدهیم رویاهایمان را در آزادی مثل شب بازی استقلال و آنیانگ سیل ببرد. باید درست تر عمل کنیم.

با زور استادیوم آزادی را ترمیم کردیم
ساخت گیت های بلیط فروشی و ترمیم بخش های مختلف استادیوم آزادی و سرعت بالای مجموعه ترمیم کننده از وزارت تا شرکت تجهیز و البته پرداخت فوری این هزینه ها  اتفاق میمونی بود که در روزهای اخیر رخ داد.
استادیوم آزادی هم تجهیز شد و هم ترمیم آن هم به بهانه حضور پرسپولیس در فینال آسیا. این اتفاق را باید به فال نیک گرفت و به یاد آورد که استقلال در باتلاق همین استادیوم ستاره سوم خود را از دست داد . آن روزها نه قبل که بعد از اتفاقات  برای تعمیر و تجهیز ورود می کردیم اما امروز پیش از بازی های بزرگ دست به کار می شویم که این جای بسی خوشحالی دارد . با این وجود یک نکته هست که باید روی آن تعمق کرد. 
آن نکته اینست که چرا همیشه تنها در مواقع اضطراری و با   زور است که دست به کار می شویم؟ چرا پیش از اینکه (ای اف سی) و فیفا چوب بالای سرمان بگیرند به چنین تلاش هایی دست نمی زنیم و خودمان برای تغییرات دست به کار نمی شویم؟

خصوصی سازی هم الزامی است
لزوم ساخت و تعمیر ورزشگاه آزادی کاملا  از قبل مشهود بود و نباید کار به اینجایی می رسید که امروز رسیده است. در واقع اگر اصرار و پافشاری و ابرام کنفدراسیون فوتبال ایران نبود استادیوم آزادی همچنان به همان شکلی بود که چند روز قبل بود و این با ایده توسعه یافتگی کاملا در تضاد است. این درست که ورزشگاه ساخته شده است اما واقعیت اینست که باز هم تنها با اصرار کنفدراسیون آسیا بود که چنین اتفاقی رخ داد. 
در مورد خصوصی سازی هم شرایط دقیقا به همین شکل است، فیفا حتی یک بار به دلیل دخالت دولت فوتبال ایران را تعلیق کرد و ای اف سی هم با پرونده سازی بود که به فوتبال ایران در همین لیگ قهرمانان آسیا سهمیه داد. 
راه معلوم است و چاه مشخص. باید به سمت خصوصی سازی واقعی هم برویم تا دولت اینهمه تهمت رنگی بودن با هر تصمیمی نخورد. این هم از همان کارهاست که منتظریم تا چوب بالای سرمان بگیرند و فوتبال دولتی و هزینه زا را به فوتبال خصوصی، صنعتی و درآمد زا تبدیل کنند. 
در واقع نباید اینهمه به فوتبال که تنها عامل هیجان باقی مانده برای قشر اکثریت جامعه است بی توجهی کنیم که تنها با زور به آن رسیدگی کنیم. 
موج فوتبال  ضد افسردگی، ضد بیماری های روحی و ضد اعتیاد است و منطقی نیست که تا این حد به آن بی توجهی شود و تنها وقتی برای آن آستین همت بالا بزنیم که مجبور باشیم. 
با ساختن سازه ها و رسیدگی های بیشتر به این ورزش می توان بارها و بارها به فینال آسیا رسید. وقت آنست که خودمان آستین همت بالا بزنیم.

تگ ها


استقلال فوتبال