خواب آشفته یوونتوس؛ تاوان یک رویا

بیانکونری امشب در حالی مقابل ناپولی قرار میگیرد که 13امتیاز با شاگردان کارلو آنچلوتی در رده دوم فاصله گرفته است ......
بیانکونری امشب در حالی مقابل ناپولی قرار میگیرد که 13امتیاز با شاگردان کارلو آنچلوتی در رده دوم فاصله گرفته است ...

بیانکونری امشب در حالی مقابل ناپولی قرار می‌گیرد که 13امتیاز با شاگردان کارلو آنچلوتی در رده دوم فاصله گرفته است. با وجود این اقتدار در سری آ، بدون شکست بودن‌شان در لیگ و پیش رفتن به سوی هشتمین اسکودتوی پیاپی، انتظارات تماشاگران بیانکونری از تیم محبوب‌شان در این فصل چیزی فراتر از این بود. برنامه‌ریزی دقیق مدیریتی بانوی پیر را به قله فوتبال ایتالیا بازگرداند و دو بار تا یک قدمی تاج‌گذاری در اروپا هم پیش برد. خرید کریستیانو رونالدو در تابستان اما قرار بود قطعه‌ای باشد که این پازل را کامل می‌کند. این انتقال بزرگ به این معنا بود که یوونتوس دیگر باشگاهی نیست که آرزوی فتح چمپیونز لیگ را داشته باشد، بلکه باشگاهی است که ازشان انتظار بردن بزرگ‌ترین عنوان باشگاهی جهان می‌رود. این تغییر تصویر بار مسئولیت و انتظارات سنگینی پدید آورد و باعث شد شرایط جوری که باید پیش نرود.

یوونتوس این فصل قرار بود تیمی باشد که به سادگی حریفان را با فوتبالی زیبا و هجومی از پیش رو برمی‌دارد و راه افتخار را طی می‌کند. حقیقت ماجرا اما چیز دیگریست. هواداران بیانکونری در این روزها از نمایش‌های تیم محبوب‌شان به هیچ وجه راضی نیستند و مقصر اصلی را مربی‌شان می‌دانند. اکثر این هواداران که با موفقیت‌های سال‌های اخیر یووه بدعادت شده‌اند، نمی‌توانند در قضاوت خودشان حد وسطی را حفظ کنند. بخشی از آن‌ها کورکورانه از تصمیمات باشگاه و مربی‌شان دفاع می‌کنند و بخشی دیگر با منفی‌نگری کامل او را مورد انتقاد قرار می‌دهند و خواستار رفتنش هستند. اما در این میان حق با کیست؟ شاید جایی بین هر دو. یوونتوس این فصل قطعا با مشکلاتی روبه‌رو شده، ولی این وضعیت به هیچ وجه آخرزمانی برای بیانکونری محسوب نمی‌شود.

مشکلات یوونتوس ناشی از عوامل مختلفی می‌شود. با وجود خریدهای زیاد آن‌ها در سال‌های اخیر، ترکیب اصلی بیانکونری در مرکز زمین هنوز به تعادل لازم نرسیده. خط دفاعی این تیم هم با بالا رفتن سن ستاره‌هایش، با افت فرم لئوناردو بونوچی، جورجو کیلینی و آندره‌آ بارتزالی روبه‌رو شده. در ضمن دیگر تجربه جی‌جی بوفونی هم برای رهبری این خط در کار نیست. عامل دیگر خود مکس الگری است، مربی‌ای که اخیرا رویکردی تماما واکنش‌گرا داشته و به جای اینکه تیمش را بر اساس قوا و کیفیات خودشان بچیند، بیش از حد به فکر مهار حریف بوده. یوونتوس اتفاقا در ابتدای فصل گوشه‌چشمی از تیمی که قابلیت بدل شدن بهش را داشت نشان داد، به خصوص با نمایش‌های مقتدرانه در مستایا و اولدترافورد، در دور گروهی چمپیونز لیگ. اما تیمی که انتظارش را می‌کشیدم هرگز از راه نرسید و حذف شدن از کوپا ایتالیا و شکست 0-2 در مادرید مقابل اتلتیکو در بازی رفت یک هشتم چمپیونز لیگ این ضعف‌ها را بیش از پیش به رخ کشید.

با این وجود نباید به این سادگی الگری را مورد انتقاد قرار داد. تاکتیسین اهل توسکانا چهار فصل پیاپی دوگانه داخلی را برای تورینی‌ها برده و دو بار تیمش را به فینال چمپیونز لیگ رسانده. ثبت چنین رکوردی به هیچ وجه آسان نیست. حتی اگر یوونتوس این فصل «فقط» اسکودتو را فتح کند، دستاوردی دیگر برای الگری به حساب خواهد آمد. اما مسئله همچنان همان خرید رونالدو است. مشکل هواداران یوونتوس دید نادرست‌شان به ارتباط ستاره پرتغالی‌شان با قهرمان در اروپا است. رونالدو تنها بخشی از پازل پیچیده رئالی بود که در پنج سال، چهار بار فاتح اروپا شد. خرید رونالدو لزوما به معنای قهرمانی چمپیونز لیگ نیست. در هر صورت طبیعت بی‌رحم فوتبال که حافظه‌ای بلندمت ندارد باعث می‌شود تا راه فراری برای آندره‌آ آنیلی باقی نماند. مدیران و مالکین یوونتوس نمی‌توانند بهانه‌ای پیدا کنند که به واسطه‌اش هواداران را از شرایط به وجود آمده توجیه کنند. بازی برگشت مقابل اتلتی، 12اُم مارچ، می‌تواند نقطه عطفی در رقم خوردن سرنوشت نهایی این فصل باشد.

آی‌اسپورت