داستان زندگی یک صخره؛ تولدی دیگر

یادداشتی در وصف ویرجیل فن‌دایک که شب گذشته می‌توانست بهترین بازیکن سال فیفا نام گیرد اما به رتبه دوم رسید....

یادداشتی در وصف ویرجیل فن‌دایک که شب گذشته می‌توانست بهترین بازیکن سال فیفا نام گیرد اما به رتبه دوم رسید.

وقتی  ۱ می  ۲۰۱۱ سرمربی تیم خرونینخن دقیقه ۷۱ پیتر اندرسن را بیرون کشید، نمی‌دانست با این تعویض چه آیند‌ه‌ای را رقم می‌زند. ویرجیل فن‌دایک به جای یک هافبک وارد بازی شد تا نتیجه ۳-۲ بماند و اما هم‌تیمی‌هایش گل بعدی را هم به ثمر رساندند تا او از همان آغاز فوتبال حرفه‌ایش خوش یمن باشد. این تعویض داستان تولد دوم و البته تولد فوتبال حرفه‌ای «ویرجیل» است. اسمی که خودش همیشه پشت پیراهنش می‌نویسد چون دوست ندارد با فامیلی فن‌دایک خطاب شود. چون نتوانست پدری که او و برادر و خواهر و مادرش رو تو ۱۲ سالگی ترک کرده ببخشد.
تولد اول فن‌دایک در بردا اتفاق افتاد. همان جایی که چارلز دوم تبعید شده، تصمیم گرفت به انگلیس برگردد و پادشاه شود. حالا یک نفر که همان‌جا متولد شده، در لیگ برتر انگلستان، پیش تمام مهاجمان پادشاهی می‌کند. او هم مثل تمام کسانی که در زمین چمن برای خودشان کسی شده‌اند آن‌قدر به فوتبال علاقه داشته و تلاش کرده تا بالاخره در سالن تئوتروآلا اسکالای میلان حضور پیدا کند. او در مصاحبه با ۴۴۲ گفته بود: تمام علاقه من فوتبال ۵ نفره و ۱۰ دقیقه‌ای بود که در دوران کودکی انجام می‌دادم و هیچ دغدغه دیگری نداشتم.
شماره ۴ فعلی لیورپول که با ۷۵ میلیون پوند به این تیم پیوسته، روزی برای ساعتی ۳ یورو در رستوران oncle jean ظرف می‌شست. مدیر رستوران هیچ وقت نمی‌دانست کاندید بهترین بازیکن سال ۲۰۱۹ آن‌جا حضور دارد اما وقتی نشریه سان انگلیس توانست او را پیدا کند، مدیر ‌گفت: ویرجیل آن‌قدر درونگرا بود که هیچ‌وقت نمی‌شد باهاش ارتباط برقرار کرد! ۳ سال بعد از آن کار کذایی، بالاخره توانست اولین قرارداد حرفه‌ایش را با خرونینخن ببندد و افتخار «مامان هلنی» شود که تا قبل از ۲۳ سپتامبر ۲۰۱۹ یک افسر پلیس بازنشسته ساده بود اما حالا مادر و تربیت‌کننده یکی از بهترین فوتبالیست جهان است.
سومین تولد صخره خط دفاع لیورپول ۱ سال بعد از قرارداد رسمی و با مرگ تقریبی‌اش اتفاق افتاد. ۱ آپریل و روزی که بین مردم به روز دروغ آوریل معروف است، مرگ داشت برایش به حقیقت تبدیل می‌شد. آپاندیس ویرجیل ترکید و کلیه‌هایش عفونت کرد تا ۱۲ روز بستری باشد، ۴ ماه ریکاوری کند و در سن ۲۰ سالگی که باید چشم بازار را برای قیمتش درآورد، در بستر بیماری بماند و طبق گفته خودش تنها باری باشد که از چیزی می‌ترسد. همه فکر می‌کردند راهی نمانده و دیگر ویرجیل زنده نمی‌ماند اما او حتی از مرگ هم دریبل نخورد تا حالا چهارمین تولدش، حضور بین ۳ بازیکن نهایی باشد.
از لحظه‌ای که او از بیمارستان مرخص شد سلتیک و ساوتهمپتون و لیورپول شاهد پیشرفت روزافزونش بودند. از کسب جایزه برترین بازیکن سال لیگ برتر تا ۶۵ بازی دریبل نخوردن. از کاپیتانی هلند تا حضور در فینال لیگ ملت‌ها. حالا فصل جدید زندگی او آغاز شده. کسی که با لک‌لک‌ها فاتح لیگ قهرمانان شد و حالا می‌خواهد به طلسم قهرمانی لیگ‌برتر لیورپول پایان دهد و نامش در تاریخ لیورپول جاودان شود اما نیازی نیست آقای فن‌دایک! تو از همین حالا نامت در تاریخ فوتبال ثبت شده! به صخره بودنت ادامه بده!

 

بیشتر بخوانید:

داستان زندگی یک صخره؛ تولدی دیگر

تگ ها


جایزه The Best یادداشت اختصاصی یادداشت‌های اختصاصی ویرجیل فان‌دیک لیگ برتر فوتبال