درآمد زایی از جیب هواداران ,طرحی ناکام

به گزارش مدال به نقل از آی اسپورت - ماجرا از اینجا شروع می شود که دو باشگاه بزرگ پایتخت برای تامین مخارج خود دست نیاز به سوی هواداران دراز کردند ......

به گزارش مدال به نقل از آی اسپورت - ماجرا از اینجا شروع می شود که دو باشگاه بزرگ پایتخت برای تامین مخارج خود دست نیاز به سوی هواداران دراز کردند ...

به گزارش مدال به نقل از آی اسپورت - ماجرا از اینجا شروع می شود که دو باشگاه بزرگ پایتخت برای تامین مخارج خود دست نیاز به سوی هواداران دراز کردند. آنها با ایجاد سامانه تلفنی می کوشند بخشی از هزینه های جاری خود را از طریق کمک های مردمی جبران کنند اما استقبال آنچنانی از این طرح صورت نگرفت. با استناد به اظهارات اخیر مسوولان دو باشگاه با اینکه ماه هاست از ایجاد سامانه های کمک هواداری می گذرد اما مبلغ قابل توجهی جمع آوری نشده است. مجموع ارقامی که طی ماه های اخیر از طریق این سامانه ها جذب و به حساب دو باشگاه واریز شده به یک میلیارد تومان هم نمی رسد. مبلغی که نشان از بی میلی هواداران به مشارکت در تامین هزینه های باشگاه های استقلال و پرسپولیس دارد.

شکست بزرگ طرح تامین بودجه های دو باشگاه بزرگ پایتخت از طریق سامانه های هواداری از این زاویه بیشتر قابل تامل است که در می یابیم برخی برنامه های تلویزیونی از همین طریق مبالغ چشمگیری را جمع آوری کرده اند. نمونه اش برنامه خندوانه که در راستای کمک به کودکان بی سرپرست در عرض یک هفته مبلغ 4میلیارد تومان از مردم کمک دریافت کرد تا در اختیار همین افراد نیازمند قرار بگیرد. این مشارکت خود گواهی است برای اینکه معلوم شود مردم به چه نکاتی توجه دارند و در مقابل چه چیزهایی بی تفاوت هستند.   بی میلی آشکار مردم نتیجه عوامل گوناگون است. وقتی هواداران می بینند که تنها پرداخت کننده هستند و هیچ سودی از باشگاه عایدشان نمی شود طبیعی است که ارقام پرداختی چشمگیر نباشد. شاید اگر این پرداخت ها منجر به ایجاد ارتباط دو سویه میان باشگاه و هواداران می شد، اکنون سرمایه عظیمی در حساب دو باشگاه وجود داشت اما چون چنین روشی در فوتبال ایران از اساس محلی از اعراب ندارد، کمک های مردمی نیز ارقام زیادی نشده است.

 بی علاقگی هواداران از سویی بی ارتباط با زندگی اشرافی برخی فوتبالیست ها نیست. در جامعه ای که سطح درآمد پایین است و عموم مردم با حقوق های کارمندی ارتزاق می کنند، تماشای فوتبالیست ها با خودرو های گرانقیمت و انتشار این تصاویر در صفحات شخصی کاملا بازخوردهای منفی به همراه دارد و همین فاصله طبقاتی موجب می شود که هواداران حتی با درصد تعصب زیاد هم از کمک مالی به تیم های مورد علاقه خودداری کنند.  در عین حال شاید اگر فوتبالیست هایی که امروزه تصاویرشان با خودرو های گرانقیمت دست به دست می شود ارائه گر فوتبالی متفاوت بودند رغبت برای کمک به اقتصاد باشگاه ها از سوی هواداران افزایش می یافت اما بی تعارف فوتبالیست های وطنی کار خارق العاده ای در زمین انجام نمی دهند و افول آنها را می توان با احتساب تعداد لژیونرهای شاغل در لیگ های اروپایی به وضوح لمس کرد.

در ایام نه چندان دور از همین تیم های دایم بدهکار، فوتبالیست هایی با ظرفیت های فنی بسیار بالا بیرون می آمد که قابلیت بازی در تیم های بزرگ اروپایی را هم داشتند اما اکنون کفگیر به ته دیگ خورده و اگر می بینیم در سطح ملی داستان کمی متفاوت است، این به دلیل حضور کی روش است که سال ها برای کشف استعدادها زمان صرف کرده و با ایده هایی که از باشگاه های مطرح دنیا به ایران آورده، زمینه رشد فوتبالیست های جوان را فراهم کرده است. نتیجه اینکه مدیران سرخابی به جای دست نیاز دراز کردن به سوی هوادارانی که حتی تعداد قابل توجهی از آنها برای تامین مخارج حضور در ورزشگاه ها نیز با مشکلات مالی مواجه اند، باید به سراغ راه های اقتصادی دیگری بروند و از این ظرفیت عظیم هواداری به شکل حرفه ای تری درآمدزایی کنند.

به هر حال، این وضعیت در شأن فوتبال و باشگاه های بزرگ ایران نیست که بدون هیچ مشارکتی از مردم و هواداران برای کمک به تیم های خود پول خواسته شود. آن هم برای باشگاه ها و فوتبالیست هایی که پول شان از پارو بالا می رود. اگر هواداران بدانند که پول آنها خرج زیرساخت و امکانات باشگاه های محبوب شان می شود و مدیران با وسواس این پول ها را خرج می کنند، شاید گرایش هواداران به باشگاه ها بیشتر شود اما تا زمانی که کمک های هواداری مستقیم به جیب بازیکنان می رود و خبری از برنامه و کار اصولی نیست، در بر همین پاشنه می چرخد و امیدی به کسب درآمد از طریق ظرفیت بزرگ هواداری نیست