رونالدوی رکورد شکن، برترین گلزن ملی تمام ادوار

در مقاله ی امروز به تجزیه و تحلیل 111 گلی می پردازیم که رونالدو با پیراهن تیم ملی پرتغال به ثمر رساند...

رونالدو که پیش از این تبدیل به دومین فوتبالیستی شده بود که بیش از 100 گل به ثمر رسانده، حالا موفق شده رکورد علی دایی با 109 گل زده را هم بشکند. علی دایی از سال 2003 عنوان آقای گل ملی دنیا را با خود یدک می کشید. پیش از او این رکورد متعلق به فرانس پوشکاش بود که 89 گل ملی در کارنامه داشت.

مهاجم تیم ملی پرتغال و منچستریونایتد، در بازی روز چهارشنبه در برابر ایرلند با دو گلی که با ضربه سر به ثمر رساند، پس از گذشت 17 سال از اولین گل ملی اش که در یورو 2004 وارد دروازه یونان کرده بود، برترین گلزن ملی در فوتبال مردان شد. کریستین سینکلر، ملی پوش کانادایی، با 187 گل در 304 بازی، بهترین گلزن ملی در فوتبال بانوان است.

علی دایی 109 امین و آخرین گل ملی خود را در بازی دوستانه در برابر کاستاریکا در 1 مارس 2006 به ثمر رساند. در آن سال دایی 36 ساله با به ثمر رساندن گل دوم تیم ملی ایران به رکورد 109 گل ملی رسید. آن دیدار در نهایت 3-2 به نفع ایران به پایان رسید.

در همان روز، رونالدوی 21 ساله دهمین و یازدهمین گل ملی خود را در دیدار مقابل عربستان سعودی که 3-0 به سود پرتغال به پایان رسید، به ثمر رساند. اولین گل او با توپ ارسالی لوئیس فیگو از نقطه کرنر و با ضربه سر به ثمر رسید و دومین گل نیز با پاس گل هوگو ویانا با یک ضربه ی پای چپ وارد دروازه شد.

111 گل! عددی که استحقاق جشن گرفتن، آنالیز و تجزیه و تحلیل را دارد.

در این مقاله، سایت اتلتیک نگاهی به داستان این 111 گل می اندازد؛ اینکه چگونه به ثمر رسیدند، در برابر چه تیم هایی به ثمر رسیدند و با پاس گل کدام بازیکنان وارد دروازه شدند. علاوه بر آن نگاهی به بازیکنانی می اندازد که ممکن است به رکورد رونالدو برسند.

گل ها چه زمانی به ثمر رسیدند؟

طبق آمار، رونالدو در نیمه دوم بیش از نیمه اول گل زده. به طور دقیق اگر محاسبه کنیم گل های او در نیمه دوم، 23 گل بیش از گل های نیمه اول بوده. او بین دقایق 76 تا 85 بیشترین تعداد گل را وارد دروازه کرده که معادل عدد 19 است.

کمترین تعداد گل را (3 گل) بین دقایق 11 و 20 به ثمر رسانده که در برابر آرژانتین در سال 2011، سوئد در سال 2017 و آلمان در یورو 2020 بود.

این گل ها چگونه به ثمر رسیدند؟

با وجود آنکه رونالدو راست پا است، پنج گل اول ملی خود را با پای تخصصی اش به ثمر نرساند. او پنج گل اول را به ترتیب با سر، سر، پای چپ، سر و پای چپ به ثمر رساند. بالاخره گل ششم را در بازی برابر روسیه، در رقابت های مقدماتی جام جهانی در اکتبر 2004، با پای راست وارد دروازه کرد. آن دیدار در نهایت 7-1 به سود پرتغال به پایان رسید.  

رونالدو تا حدودی توازن را در نوع گل ها برقرار کرده. از 111 گل، 25 گل را با پای چپ، 59 گل را با پای راست و 27 گل را با ضربه سر به ثمر رساند. اگر پنالتی ها (14) و ضربات آزاد مستقیم (10) را که معمولا با پای تخصصی به ثمر می رسند، از این معادله خارج کنیم، 111 گل به این شکل تقسیم می شود: 35 گل با پای راست، 25 گل با پای چپ و 27 گل با ضربه سر.

چه بازیکنانی پاس گل دادند؟

رونالدو 111 گل را در 17 سال بازی ملی به ثمر رسانده و در این مدت بازیکنان زیادی در کنار او بازی کردند.

البته، تمامی گل های او با پاس گل هم تیمی هایش به ثمر نرسیده، و داده هایی که در تصویر پایین ارائه شده، شامل موقعیت های پنالتی و یا ضربات آزادی که بازیکنان دیگر ایجاد کردند نمی شود. تعدادی از گل ها نیز بدون هیچ پاس گلی به ثمر رسید. (مثل ضربه ی چیپی که او در بازی برابر لوکزامبورگ در سال 2019 وارد دروازه کرد).

رونالدو اولین گل ملی خود را در بازی افتتاحیه یورو 2004 در بازی برابر یونان به ثمر رساند. هر چند که در نهایت به شکست پرتغالی ها با نتیجه 2-1 به اتمام رسید.او تک گل این دیدار را در دقیقه 93ام با توپ ارسالی فیگو از نقطه ی کرنر و با ضربه سر به ثمر رساند.

دو گلی که او در دیدار مقابل ایرلند به ثمر رساند، توپ هایی بود که از سمت راست دریافت کرد. اولین گل با پاس گونسالو گدش و دومین گل هم با توپ ارسالی ژوائو ماریو به ثمر رسید.

جمعا، 32 بازیکن به رونالدو پاس گل دادند و بیشترین پاس گل از سوی ریکاردو کوارشما و ژوائو موتینیو به رونالدو ارسال شد. هر دو آن ها 8 گل را ساخته و پرداخته کردند. کوارشما و موتینیو به ترتیب اولین بازی های ملی خود را در سال 2003 و 2005 انجام دادند و به ترتیب 80 و 135 بازی ملی دارند.

برناردو سیلوا احتمالا بیشترین شانس را برای تبدیل شدن به برترین پاسور رونالدو دارد. او تنها دو پاس گل از موتینیو و کوارشما عقب تر است اما همیشه در ترکیب اصلی تیم فراندو سانتوس قرار دارد.

 گل های رونالدو در کدام رقابت ها به ثمر رسید؟

با نگاهی به شکل زیر می بینیم که از بین 111 گلی که رونالدو به ثمر رسانده اکثر آنها در مرحله ی مقدماتی جام جهانی و مرحله مقدماتی یورو به ثمر رسیده اند. او در مسابقات دوستانه تنها 19 گل به ثمر رسانده که از این حیث، این رقابت ها در مقام سوم هستند. 

با نگاهی به گل های او در هربازی می توان به وضوح دریافت که در دیدارهای دوستانه، آمار او از باقی رقابت ها از این حیث بدتر است. او به طور میانگین در هر بازی دوستانه 0.37 گل به ثمر رسانده.

شاید بتوان عدم ثبات او در تورنمنت ها را اینگونه تفسیر کرد که هم سطح مسابقات و هم رقبای قدرتمند باعث به وجود آمدن چنین ارقامی شدند. اما در بازی های دوستانه او به طور میانگین در هر سه بازی یک گل به ثمر رسانده. شاید بتوان اینگونه تفسیر کرد که حساس نبودن این دیدارها، باعث می شد او بهترین عملکرد خود را در زمین بازی ارائه ندهد. 

رونالدو بیشترین گل های خود را در برابر کدام تیم ها به ثمر رساند؟

از بین تیم هایی که رونالدو در برابر آن ها گلزنی کرده، تعداد کمی از آن ها را به عنوان تیم های قدرتمند می شناسیم. لیتوانی و سوئد هر کدام 7 بار از رونالدو گل دریافت کردند و پس از آن ها آندورا، مجارستان و لوکزامبورگ در رده های بعدی هستند که رونالدو 6 گل وارد دروازه هر یک از آن ها کرده.

نکته جالب این است که رونالدو تا به حال در برابر انگلیس گلی به ثمر نرسانده و و تا همین رقابت های یورو 2020 در برابر فرانسه هم گلی نزده بود. او در دیدار گروهی این رقابت ها دو بار دروازه ی شاگردان دشان را گشود.

درباره ی ایرلند هم همین موضوع صادق است. او تا همین چند روز پیش، در برابر ایرلند هم گلی به ثمر نرسانده بود. اما موفق شد هم این طلسم را بشکند و هم تبدیل به برترین گلزن ملی تاریخ شود.

مقایسه رونالدو با دایی و مسی

وقتی در وصف رونالدو می نویسیم، بدون مقایسه او با مسی، کار تکمیل نمی شود. البته در این موضوع خاص باید او را با علی دایی هم مقایسه کنیم.

بررسی نسبت گل هایی که تیم را برنده ی میدان کرده، می تواند شروع خوبی برای این مقایسه باشد. درواقع این عدد می تواند عیار گل های آنان را در مسابقات ملی نشان دهد.

با توجه به این که هر سه بازیکن تعداد بازی های متفاوتی داشتند و تعداد گل های متفاوتی هم به ثمر رساندند، درواقع مناسب ترین راه مقایسه، بررسی همین گل هایی است که باعث پیروزی تیم های این بازیکنان شده است.

از این حیث بین مسی و رونالدو تفاوت بسیار کمی وجود دارد.

13 درصد گل های ملی رونالدو باعث برد تیمش شده. این رقم برای مسی 12 درصد و برای علی دایی 9 درصد است. حالا اگر نگاهی به این آمار بی اندازیم که چند درصد گل های هر یک از این سه بازیکن، باعث پیش افتادن تیمشان در یک مسابقه شده، ارقام به چه صورت خواهد بود؟

در این جا می بینیم که این رقم برای علی دایی که همیشه گل های مهمی برای تیمش به ثمر رسانده، تنها 37 درصد است. گل های او در اغلب مواقع باعث ایجاد حاشیه ی امن برای تیم ملی ایران بوده، که پیش از آن از رقیب پیش افتاده بود.

از این حیث نیز، رونالدو و مسی آماری نزدیک به هم دارند. در 43 درصد مواقع گل های رونالدو باعث پیش افتادن تیم پرتغال از تیم حریف شده و گل های مسی در 41 درصد مواقع باعث پیش افتادن آرژانتین شده.

مسی هیچ گاه گلی به ثمر نرسانده که آرژانتین همچنان از رقیب عقب باشد. گل او یا باعث تساوی شده یا آلبی سلسته را پیش انداخته.

اما این اتفاق سه بار برای رونالدو افتاده. – اولین گل ملی او در یورو 2004 در برابر یونان، در برابر دانمارک در سال 2011 و در برابر اوکراین در سال 2019- در این سه دیدار پرتغال 2-0 از رقیب عقب بود و در نهایت با نتیجه 2-1 و با شکست پرتغال به اتمام رسید.

اگر به نسبت بازی هایی که با گل زدن های آن ها به پیروزی ختم شده نگاهی بی اندازیم، باز هم آمار مسی و رونالدو بسیار نزدیک به هم است. آرژانتین 84 درصد مواقعی که مسی گلزنی کرده، پیروز میدان شده. این رقم برای تیم ملی پرتغال 82 درصد است. آرژانتین تنها در سه دیدار با وجود گلزنی مسی بازنده ی میدان بوده (5 درصد) این در حالی است که پرتغال در هفت دیدار با وجودیکه رونالدو در آن دیدارها گل زده بازی را به حریف واگذار کرده.(10 درصد کل دیدارها)

در نهایت به موردی می رسیم که نه مسی و نه رونالدو در آن در رده ی اول و دوم نیستند: نسبت گل های به ثمر رسیده به تعداد بازی ها.

علی دایی در 149 بازی خود با پیراهن تیم ملی ایران، 74 گل به ثمر رسانده، یعنی تقریبا پنجاه درصد. رونالدو در 180 بازی خود 73 گل به ثمر رسانده، تقریبا کمی بیش از 40 درصد. لیونل مسی در رده ی سوم قرار می گیرد. او در 151 بازی ملی خود 56 گل به ثمر رسانده یعنی 37 درصد مواقع پایش به گلزنی باز شده.

در کل می توان گفت در عرصه ی ملی هم تفاوت فاحشی بین مسی و رونالدو وجود ندارد.

کدام بازیکن می تواند رونالدو را به چالش بکشد؟

رونالدو در نهایت رکورد علی دایی را شکست. حالا چه کسی می تواند رکورد او را بشکند؟

برای پاسخ به این سوال ابتدا باید ببینیم این بازیکن 36 ساله در نهایت تعداد گل های ملی خود را به چه رقمی می رساند. اما با نگاهی به شکل زیر گلزن هایی را می بینیم که از مرز 50 گل ملی گذشته اند و همچنان در ترکیب تیم ملی بازی می کنند. چند بازیکن شانس شکستن این رکورد را دارند.

لیونل مسی، رابرت لواندوفسکی و لوئیس سوارز در کنار بازیکنان کمتر شناخته شده ای مانند شونیل چِتری از هندوستان، بدر المطوع از کویت و علی اشفق از مالدیو از جمله این بازیکنان هستند. البته لواندوفسکی، سوارز و مسی بالاتر از سی سال سن دارند و اگر واقع بینانه نگاهی بی اندازیم، نمی توانند به رکورد رونالدو برسند.

نیمار، روملو لوکاکو و علی مبخوت با توجه به سنشان و رکورد هر دو بازی یک گل زده، شانس رسیدن به رکورد رونالدو را دارند.

در شکل زیر، خط چین ها نشان دهنده ی تعداد بازی هایی است که بازیکنان، با توجه به آمار گلزنی ای که در هر بازی داشته اند، باید انجام دهند تا به رکورد رونالدو برسند. در دایره کنار هر بازیکن، سن آن ها هم مشخص شده.

نیمار و لوکاکو به ترتیب 0.61 و 0.65 گل در هر بازی به ثمر رسانده اند. اگر نیمار همین تناسب را حفظ کند، می تواند در 182مین بازی ملی خود به رکورد رونالدو برسد. لوکاکو هم به شرط به ثمر رساندن 0.65 گل در هر بازی، 71 بازی دیگر به رکورد 111 گل می رسد.

اما در این بین، یک بازیکن از باقی شانس بیشتری دارد؛ علی مبخوت است که شاید کمتر از دیگران نام او را شنیده باشید. او با توجه به شرایط سنی مناسب و آمار خوب خود بیش از هر بازیکن دیگری شانس رسیدن به رکورد رونالدو را داشته باشد.

این بازیکن اماراتی در باشگاه الجزیره امارات بازی می کند و در 283 بازی خود با لباس الجزیره 185 گل به ثمر رسانده. یعنی 0.65 گل در هر بازی به ثمر رسانده. این آمار در مورد بازی های ملی هم بهتر است: 0.83 گل در هر دیدار.

مبخوت 6 سال از رونالدو کوچک تر است، بنابراین اگر آمار گلزنی خود را حفظ کند، می تواند خود را به رکورد فوق ستاره پرتغالی برساند. اما فعلا قدرت در دستان رونالدو است.

منبع: سایت theathletic.com

تگ ها


مقاله کریس رونالدو کریستیانو رونالدو گلزنی رونالدو رونالدو لیونل مسی رکورد شکنی رونالدو رونالدو علی دایی علی دایی فوتبال