زانیولو؛ گرگی برای مراقبت از توله‌ها

باید به احترام مونچی ایستاد و تشویقش کرد. بهترین هافبک تیم رو به تیم رقیب ......

« باید به احترام مونچی ایستاد و تشویقش کرد. بهترین هافبک تیم رو به تیم رقیب ما داد و به جاش یه تیکه سنگ خرید.» این طعنه‌ها متعلق به یک هوادار باشگاه رم بود که در گفتگو با رادیو رم به انتقاد از مدیر ورزشی باشگاه محبوبش در تابستانی که پشت سر گذاشتیم می‌پرداخت. اشاره این شنونده به انتقال راجا ناینگولان به اینتر بود، قراردادی که بخشی از آن نقدی بود و بخشی دیگر با معاوضه بازیکن. « تکه سنگی» که شنونده خشمگین رادیو رم به آن اشاره داشت داویده سانتون بود، مدافعی که اتفاقا با ورودش به جمع جالوروسی استحکام بیشتری به خط دفاعی این تیم بخشید است. اما در ازای فروش هافبک رم به اینتر، یک بازیکن گمنام هم به المپیکو آمد. در ادامه هم طعنه‌ای به زانیولو زد و او را پسری خطاب کرد که هیچ‌کس نمی‌شناسدش.

اما پسر 19ساله، نیکولو زانیولو، پدیده‌ای است که حالا یادداشت‌های زیادی درباره‌اش نوشته می‌شود. بعد از تساوی 2-2 اینتر و رم، فرانچسکو توتی، اسطوره جالوروسی درباره زانیولو گفت: «او مثل یک بازیکن باتجربه بازی می‌کند و قدرت و تکنیک بالایی که دارد باعث می‌شود تمام کیفیات لازم برای بدل شدن به یک بازیکن بزرگ را داشته باشد. البته بهش نگویید که من این حرف‌ها را زدم، چون ممکن است در آینده راهش را عوض کند و من نمی‌خواهم این بار مسئولیت روی شانه‌هایم باشد.»

محافظه‌کاری توتی قابل درک است. زانیولو دوران بسیار حساس و حیاتی‌ای از فوتبالش را پشت سر می‌گذارد. او در 16سالگی از سوی باشگاه فیورنتینا رد شد و فقط به لطف هوشمندی استعدادیاب‌های اینتر بود که دوباره راهی به جهان فوتبال حرفه‌ای در بالاترین سطحش پیدا کرد. اما این بازیکن گمنام در این فصل سه ماه درخشان را در رم سپری کرده. زانیولو در سوم سپتامبر، در حالیکه هنوز یک بار هم برای رم در سری آ بازی نکرده بود، توسط روبرتو مانچینی به تیم ملی دعوت شد تا لقب تنها چهارمین بازیکن تاریخ آتزوری را به خودش بگیرد که بدون هیچ تجربه‌ای در لیگ افتخار پوشیدن این پیراهن بهش می‌رسد. بعد، در 19اُم سپتامبر نوبت به بازی برای رم رسید، آن هم در چمپیونز لیگ و مقابل رئال مادرید. زانیولو در ادامه رشد و دست و پا کردن نامی برای خودش برای دقایقی مقابل فروزینونه، ویکتوریا پلژن و فیورنتینا هم بازی کرد.

عملکرد زانیولو به قدری در این فرصت‌هایی که بهش رسید چشمگیر بود که اوزبیو دی فرانچسکو را مجاب کرد تا او را برای بازی برگشت مقابل رئال و بازی حساس لیگ مقابل اینتر در ترکیب اصلی قرار دهد، بازی‌هایی که در آن‌ها این پدیده 19 ساله بهترین بازیکن تیمش بود. زانیولو هافبک هجومی‌ای است سریع و دقیق و باهوش. اما شاید بزرگ‌ترین کیفیت او در حفظ توپش باشد. او استاد این اصل ابتدایی فوتبال است. زانیولو همین حالایش هم قد و هیکل پل پوگبا است و جای عضله اضافه کردن هم دارد. اما فقط شرایط فیزیکی او نیست که به قدرت حفظ توپش کمک می‌کند. زانیولو روحیه جنگنده فوق‌العاده‌ای هم دارد، مثل یک گرگ مادر که از توله‌هایش محافظت می‌کند. زانیولو مادامی که سرپاست توپ را به حریف نمی‌دهد و فقط وقتی روی زمین می‌افتد که بازیکنی توان زمین زدنش را پیدا کند. لوکا مودریچ و مارسلو بروزویچ هر وقت تلاش به این کار کردند با چیزی شبیه یک کشتی سومو (کشتی سنتی ژاپنی) مواجه شدند.

پدیده اول این فصل از سری آ خارج از زمین هم انسانی باهوش است و خیلی زود یاد گرفته تن به بازی‌های رسانه‌ای ندهد. فروتنی نیکولو نشان از تربیت درستش توسط ایگور، پدرش، دارد که خودش هم فوتبالیستی نیمه حرفه‌ای بود. روبرتو مانچینی اخیرا ناله‌ای کرده که ایتالیا دیگر فوق ستاره ندارد. این شرایط شاید تا پیش از شروع جام جهانی بعدی تغییر کند و آتزوری ستاره‌ای به خودش ببیند که همین چند ماه پیش حتی از سوی هواداران باشگاه خودش هم "گمنامی" بیش نبود.

 

تگ ها


فوتبال