سلتیک – رنجرز؛ نفرت از لحظه تولد

امشب دربی اولدفیرم یا دربی گلاسکو در ورزشگاه خانگی سلتیک برگزار می‌شود....

انگار همه چیز با یک نفرت عمیق شروع شد. باشگاه سلتیک در سال 1887 تاسیس شد و یکسال بعد بذرهای نفرت در دیدار مقابل گلاسکو رنجرز جوانه زدند تا اولین دربی اولد فیرم یکسال بعد از تولد سلتیکی‌ها برگزار شود. نفرتی که بعد از گذشت 130سال، با فریادهایی که به پایش ریخته شده، با خون و شعار و درگیری‌هایی  که درش اتفاق افتاده، تغذیه شده و حالا یکی از مهمترین دربی‌های جهان است؛ یکی از مهمترین دربی‌های دنیا نه از لحاظ فنی که روی سکوها. جایی که هواداران دوتیم از هیچ تلاشی برای تحقیر حریف امتناع نمی‌کنند. شبیه همان بنری که هواداران سلتیک در عکس بالا نصب کرده‌اند و رویش نوشته‌اند؛ «پرچم‌های جنگ آویخته شده‌اند...». 

نفرت. این همه چیزی است که لیگ اسکاتلند برای ارائه کردن به دنیا دارد. اگر نفرت بین رنجرز و سلتیک وجود نداشت، اگر پروتستان‌های هوادار رنجرز و کاتولیک‌های سلتیکی این حجم از تنفر را نسبت به هم نداشتند، لیگ اسکاتلند هم جای سوت‌وکوری شبیه دیگر لیگ های درجه دوم دنیا بود. رنجرز آخرین بار سال 2011 قهرمان لیگ اسکاتلند شد و بعد از آن ورشکستگی مالی و سقوط به لیگ‌های پایین‌تر را تجربه کرد. نتیجه سقوط رنجرز، قهرمانی بی‌دردسر سلتیک در تمام این سال‌ها بود. اما طی یکی دوفصل گذشته استیون جرارد، رنجرز را متحول کرده؛ فصل پیش آنها تیمی بودند که سلتیک را اذیت کردند و این فصل پا را فراتر گذاشته‌اند و مدعی قهرمانی به حساب می‌آیند. شکست دادن سلتیک یعنی صدرنشینی رنجرز و زنده ماندن حس رقابت. در اسکاتلند فاصله بین نفرت و شادی همین قدر نزدیک است.

 

بیشتر بخوانید: 

رم به پلگرینی: پیراهن توتی برای تو، در رم بمان!

تگ ها


فوتبال جهان یادداشت یادداشت اختصاصی پیش بازی سلتیک رنجرز Premiership فوتبال