سولسشیر و شیاطین سرخ؛ این رابطه عاشقانه ادامه دارد

دل‌نوشته‌ای در وصف حال خوب این روزهای منچستر تحت نظر سولسشیر...

دل‌نوشته‌ای در وصف حال خوب این روزهای منچستر تحت نظر سولسشیر

در دِل اولدترافورد مکانی از آن معبدگاه های جهان، همان طرفداران قرمزپوش، با در دست گرفتن شال گردن های خود و برهم زدن دست های خودشان، اریک هریسون فقید را ستایش کردند. همانی که کلاس ۹۲ را بزرگ کرد و بزرگ. کسی که نقش بسزایی در عصر جدید شیاطین سرخ داشت.
جنگ دور رفت را کلوپ پیروز شد و مورینیو بازنده آن بود. ماه دسامبر بود که خوزه به علت شکست مقابل لک لک ها از کار بر کنار شد و اوله آمد. سولسشر وارد شد و حال و هوای شیاطین سرخ دگرگون شد و دگرگون تا اینکه باری دیگر به دشمن خونین خود رسیدند. به لیورپولِ آقای کلوپ که این فصل قهرمانی را دنبال می کنند و دنبال.

دیدار مقابل لیورپول چالشی بزرگ بود با این وصف که مصدومیت، هررا، ماتا و جسی لینگارد برای هر مربی قطعا کابوس بار محسوب می شد. حتی راشفورد هم تا پایان بازی با مصدومیت خود کنار آمد.

در سال های اخیر منچستری‌ها در اولدترافورد تک امتیاز های زیادی را به امتیازات خود اضافه کردند که بسیاری از آن دیدارهایی که دو امتیازش سوخته قابل قبول نبودند.

طرفداران یک صدا فریاد می زدند که(حمله! حمله!) اما در دیدار مقابل لیورپول آن ها در نیمه دوم، مدام سولسشر را صدا می زدند. نه برای اعتراض، بلکه برای حمایت از تعویض طلایی شان که حتی تساوی مقابل برنلی در دقایق پایانی هم برای آن ها مانند یک پیروزی شیرین بود و حتی کسی از آن طرفداران او را خُرده نگرفتند...

گری نویل بعد از تساوی مقابل لیورپول گفت؛ «این یکی از بهترین جوهای اولدترافوردی بود که من در سال‌های اخیر دیده بودم، آن هم در بازی‌ای که با نتیجه ۰-۰ به پایان رسید».

اوله و منچستر با شعار All for the time به معنای همه برای آن زمان که بیانگر روز های روشن است. می جنگیم و هر دشمنی را زیر پاهای خود خُرد می کنیم.

پیروزی های منچستر لبخندها را بر لب ها نشانده. اما شکست مقابل پی اس جی هم اشکی را در چشم عاشق ها خیس نکرده و حتی تساوی هم طرفداران را اعصبانی نکرده.  کرده؟

اوله در کنفرانس مطبوعاتی خود چنین گفته است که در آکادمی خود بازیکنان خوبی داریم و نگران بازی های بعدی نیستیم و شما هم نباشید.

حق با اوست. ۱۱ بازیکن منچستریونایتد حال هر بازیکنی که جزو آن باشد همه و همه برای سولسشر در آن چمن سبز با توپ می رقصند و حتی برای او جان هم می دهند.

نویسنده؛ ابوالفضل کریم آبادی (صدر)