سیمونه، زیدان، والورده؛ خوب، بد، زشت

یادداشتی برای شروع فوق‌العاده اتلتیکومادرید، نمایش شکننده رئال‌مادرید و ایده‌های تاکتیکی بی‌خاصیت بارسلونا در غیاب لیونل مسی...

یادداشتی برای شروع فوق‌العاده اتلتیکومادرید، نمایش شکننده رئال‌مادرید و ایده‌های تاکتیکی بی‌خاصیت بارسلونا در غیاب لیونل مسی

نیمی از رسانه‌های اسپانیایی رفتن ادن هازارد به مادرید را سوژه جلد کرده بودند و نیمی دیگر ترانسفر نیمار به بارسلونا. اتلتیکومادرید در همین اتمسفر، بی‌سروصدا چهره تیمش را دگرگون کرد و خوب شروع کرد. فوتبال برای دیگو سیمونه مثل نبردهای تن‌به‌تن است که چهره تیم برنده را نه ژنرال‌ها، که سربازهای گمنام تعیین می‌کنند. برای همین لودی، یورنته، هرموسو و هکتور هرره‌را به اتلتیکو آمدند تا ارتش سربازهای سیمونه پرشمارتر شوند. فلسفه سیمونه در همین سه هفته ابتدایی شروع لالیگا نتیجه داده است. تیمی که با امتیازات کامل صدرنشین شده و ترکیبی جذاب از سربازها و ستاره‌هاست. اگر حسن صباح در تاریخ به خاطر قلعه‌های بلندی که ساخت و فداییانی که تربیت کرد، جاودانه شد، جاودانگی دیگو سیمونه هم به همین واژه‌ها گره می‌خورد؛ ساختن قلعه‌ای که هیچ مهاجمی توان نفوذ به آن را ندارد و تربیت شاگردانی که حاضرند برای برد روخی بلانکوس جان بدهند.

داستان رئال‌مادرید و زیدان اما به خوبی همشهری قرمزوسفیدش پیش نرفت. پروژه آواربرداری زیدان از تیم نابود شده فصل پیش، با خریدهای جذاب و رسانه‌پسند شروع شد. ادن هازارد به مادرید آمد. لوکا یووچ، پدیده فصل پیش بوندسلیگا هم بخشی از پروژه زیدان بود. اما ایده‌های زیدان برای بازسازی رئال بد بوده‌اند؛ ادر میلیتائو و مندی که قرار بود آجرهایی باشند برای ترمیم حفره‌های دفاعی فصل گذشته رئال‌مادرید، جواب نداده‌اند. ادن هازارد مصدوم بیرون زمین نشسته و لوکا یووچ در همین چندهفته نشان داده قرار نیست جای رونالدو را پر کند و کیفیتش بیشتر به ماریانو دیاز شبیه است که فصل فاجعه‌باری را در سانتیاگوبرنابئو پشت سر گذاشت. تیمی که در سه دیدار ابتدایی فصل 4گل می‌خورد و دو بازیکن اخراجی می‌دهد، پالس‌های خطر را مخابره کرده‌اند.

در نیوکمپ همه‌چیز بر مدار لیونل مسی می‌چرخد. تیم والورده در 8دیدار بدون لیونل مسی، تنها یک برد به دست آورده و همین آمار بهترین دلیل است برای اینکه بدانیم کروموزوم‌های موفقیت در بارسلونا دور لیونل مسی پیچیده‌اند و کاری از دست کسی برنمی‌آید. تیم والورده بدون ستاره آرژانتینی‌اش زشت می‌شود. حتی خریدهای پرزرق‌وبرقی مثل آنتوان گریزمان و فرانکی دی‌یونگ هم از کراهت و زشتی تیم والورده کم نکرده‌اند. بارسلونای بدون مسی، شبیه بوگاتی بدون لاستیک است؛ تیمی جذاب، لاکچری و شیک که نگاه کردن به آن دلتان را می‌برد، اما توان حرکت کردن و سبقت گرفتن از رقبایش را ندارد.  

اخبار مرتبط:

نتایج هفته سوم لالیگا + جدول

تگ ها


یادداشت یادداشت‌های اختصاصی یادداشت اختصاصی زیدان والورده سیمونه بارسلونا رئال مادرید اتلتیکوــمادرید