شادی‌گل‌های ماندگار دنیای فوتبال؛ از مسلسل باتیستوتا تا دب پوگبا

یکی از جذاب‌ترین مقوله‌های دنیای فوتبال شادی پس از گل است که موجب شکل‌گیری خاطرات زیادی در ذهن فوتبال‌دوستان شده‌است....

یکی از جذاب‌ترین مقوله‌های دنیای فوتبال شادی پس از گل است که موجب شکل‌گیری خاطرات زیادی در ذهن فوتبال‌دوستان شده‌است.

وقتی از جیمز جانسون (ژورنالیست) درباره شادی‌ بعد از گل پرسیدند گفت تصور کنید جلوی هزاران تماشاگر گل بزنید و باعث شادی آنان شوید، قطعا حرکات جالب و حتی شاید مسخره‌ای انجام دهید!
در طول تاریخ، گل‌زنی و البته خوشحالی پس از آن یکی از جذاب‌ترین مقوله‌ها برای هواداران بوده است. همیشه گلزنی با شادی همراه نبوده و گل‌های کم اثر در نتیجه و یا تلخی به ثمر رسیده که حتی واکنش‌های توام با ناراحتی بازیکنان هم برای فوتبال‌دوستان ماندگار شده است. نمونه بارز این شادی را پس از گل یحیی گل‌محمدی به ایرلند در مقدماتی جام جهانی ۲۰۰۲ مشاهده کردیم.
برخی از شادی‌های پس از گل، هیچ معنای خاصی نمی‌دهند و فقط وابسته به هیجانات ناشی از گلزنی هستند. فریاد زدن، باز کردن دست‌ها و دویدن به سمت تماشاگران، ساده‌ترین حرکتی است که به ذهن هر بازیکن می‌رسد و این حرکت به همراه سر خوردن روی زمین چمن از متداول‌ترین شادی‌های بعد از گل در انگلستان است. سردمداران این حرکت وین رونی و استیون جرارد هستند.
بعضی از شادی‌های پس از گل ناشی از اعتقادات مذهبی و یا اتفاقاتی در زندگی شخصی هستند مانند شادی گل مسی که با دستانش به آسمان و مادربزرگ فوت‌ شده‌اش اشاره می‌کرد. مادربزرگ مسی همیشه او را در راه فوتبال حرفه‌ای تشویق می‌کرده است. بر کسی پوشیده نیست که شاید ماندگارترین شادی پس از گل در قرن بیستم، شادی به‌به‌تو، مازینیو و روماریو بود که هر سه به دلیل تولد دختر به‌به‌تو به‌به‌تو دست هایشان را به حالت گهواره تگان دادند. البته در سالیان اخیر دلیل این شادی (بچه دار شدن) باعث رخ دادن شادی‌های جدیدتری مانند مکیدن شست دست و یا قایم کردن توپ زیر لباس شد که بازیکنان بیشماری این حرکت را انجام می‌دهند. لوئیز سوارز هم به نشانه احترام به ۳ دختر و خانواده‌اش، دست راستش و در محلی که نام اعضای خانواده را خالکوبی کرده بوسه می‌زند.

 

شادی‌گل‌های ماندگار دنیای فوتبال؛ از مسلسل باتیستوتا تا دب پوگبا

تعدادی از شادی‌های گل مربوط به اتفاقات روز است. به طور مثال سلفی فرانچسکو توتی در دیدار مقابل لاتزیو، شادی گریزمان به تقلید از بازی فورتنایت، حرکت داب معروف پوگبا که به تقلید از یک رقص معروف رپرها انجام می‌شود و یا حتی شادی‌هایی که در راستای چالش مانکن انجام می‌شد از جمله شادی‌های به روز دنیای فوتبال است.
بعضی از شادی‌ها طعم نوستالژی می‌دهد. رائول گونزالس همیشه بر انگشتی که در آن حلقه ازدواجش را می‌انداخت بوسه می‌زد، گابریل باتیستوتا در حالتی که مسلسل در دستانش بود به هواداران شلیک می‌کرد، روژه میلایی پس از گل می‌رقصید، آلن شیرر در حال دویدن دست راست خود را بالا می‌گرفت، لوکا تونی با اشاره دست به گوش‌هایش و به سمت هواداران می‌دوید و رونالدینیویی که حرکات دستی منحصر به فرد داشت.
برخی بازیکنان طراحی شادی گل خاصی انجام می‌دهند تا حرکتشان منحصر به فرد باشد. مانند حرکت ماسک دی‌بالا، نشان دادن قلب توسط دی‌ماریا، دست به سینه ایستادن امباپه و البته حرکت رونالدو که «همین حالا همین اینجا» نام دارد! او ابتدا به خودش و اینکه من رونالدو هستم اشاره می‌کند، سپس بالا می‌پرد و هنگام پایین آمدن، همه هواداران بلند فریاد میزنند: سییییی!
هنوز هم بسیاری از بازیکنان را با شادی‌های گل به خاطر می‌آورند و نه توانایی‌های فردی و همین مسئله باعث شده تا انجام شادی گل به یک سنت و حتی شاید خودنمایی تبدیل شود.
نظر شما چیست؟ زیباترین شادی گل از نظر شما کدام است؟ اگر فوتبالیست حرفه‌ای بودید پس از گلزنی کدام شادی را انجام می‌دادید؟