ظلم بزرگ به فوتبال؛ غول‌ها می‌خواهند آینده فوتبال را خودشان رقم بزنند

ایده تشکیل سوپرلیگ اروپا طرحی است که توسط برخی از غول‌های فوتبال قاره سبز مطرح شده اما ظلمی بزرگ به این ورزش پرهیجان و پرطرفدار است، طرحی که در صورت اجرا قطعاً طی چند سال به تکراری‌ترین تورنمنت جهان تبدیل خواهد شد....

ظلم بزرگ به فوتبال؛ غول‌ها می‌خواهند آینده فوتبال را خودشان رقم بزنند

به گزارش مدال؛ هفته گذشته از بین قهرمانان پنج لیگ معتبر اروپایی - البته به استثنا یوونتوس که شنبه شب تازه اولین مسابقه خود در فصل جدید سری‌آ را برگزار کرد – 4 تیم در کسب پیروزی ناکام ماندند. با وجود اینکه این اتفاق در سال‌های اخیر یک رخداد بسیار نادر محسوب می‌شد اما چندان بحث و گفنگویی پیرامون و در خصوص آن شکل نگرفت. فصل گذشته قهرمانان هر پنج لیگ معتبر اروپایی با هم توانستند از عنوان قهرمانی خود دفاع کنند و این اتفاق برای نخستین بار رخ داد ولی هفته گذشته که بارسلونا و PSG باختند و از طرفی منچسترسیتی و بایرن مونیخ به تساوی رسیدند، سر و صدای خاصی در رسانه‌های جهان شنیده نشد.

البته اینکه مردم درباره هفته ناکام قهرمانان کم صحبت کردند امری طبیعی‌ست چرا که می‌دانند این مسئله اهمیت خاصی ندارد. منچسترسیتی با تاتنهام به تساوی رسید اما 30 شوت به سمت دروازه اسپرز شلیک کرد و حریف - با احتساب ضربه «هری کین» از زمین خودی به سمت دروازه سیتیزن‌ها - تنها 3 شوت داشت. این مسابقه به استثنا نتیجه‌اش آینه‌ای از قدرت مطلق منچسترسیتی بود. بایرن مونیخ برابر هرتابرلین شکست خورد اما آمار شوت‌های دو تیم 17 به 6 به نفع مونیخی‌ها به ثبت رسید. بارسلونا در غیبت «لیونل مسی»، «لوئیس سوارس» را هم حین بازی از دست داد و شکست خفیفِ یک بر صفر در خانه بیلبائو متحمل شد و البته پاری‌سن‌ژرمن که با ارائه یک بازی ضعیف مغلوب رن شد. یوونتوس نیز همین چند روز پیش در هفته نخست فصل جدید سری‌آ با یک گل از سد پارما گذشت. قهرمان‌های فصل گذشته در فصل جدید نیز بدون هیچ شکی مدعیان اصلی قهرمانی در لیگ‌های خود به حساب می‌آیند و شاید همین مسئله باعث شده که چهار باشگاه بزرگ خارج از لیگ برتر انگلیس، از لیگ داخلی‌شان ابراز خستگی کرده‌اند.

در این بین البته شرایط سیتیزن‌ها در لیگ برتر انگلیس نسبت به چهار قهرمان لیگ‌های دیگر متفاوت به نظر می‌رسد چرا که قدرت‌نمایی سیتی حاصل داشتن سرمربی نابغه و سرمایه‌گذاری کلان مالکان باشگاه است. آنها رقیب سرسختی مانند لیورپول را نیز در مسیر قهرمانی پیش روی خود می‌بینند و باید اعتراف کرد که هر دو تیم از ثروت بالایی برخوردارند و تیم‌های خود را در تابستان حفظ و تقویت کرده‌اند اما فراتر از مسائل مالی، دلیل قدرت این دو تیم تصمیمات درست فوتبالی است.

در سوی دیگر پاری‌سن‌ژرمن همچنان درگیر داستان «نیمار جونیور» است، یوونتوس با «مائوریتسیو ساری» سرمربی جدید خود به دنبال ارائه سبک جدیدی از فوتبال می‌گردد و می‌خواهد تیم خود را حول محور «کریستیانو رونالدو» برای فتح لیگ قهرمانان اروپا آماده کند، بارسا یک دوران گذار نامطلوب را سپری می‌کند و بایرن مونیخ هم «نیکو کواچ» را به عنوان سرمربی خود می‌بیند که حتی ارکان باشگاه هم آینده او را قطعی نمی‌دانند.

البته دلایل کافی برای شک به هر چهار تیم حاضر وجود دارد اما باز هم هر چهار تیم، مدعی اصلی قهرمانی در لیگ‌های داخلی خود به حساب می‌آیند. از سویی بارسلونا، رئال مادرید را به عنوان رقیب خود می‌بیند اما در ایتالیا و آلمان بسیاری ناپولی و دورتموند را تیم‌های قدرتمندی در حد کسب عنوان قهرمانی نمی‌بینند. فراموش نکنید که در هفت سال اخیر از 28 عنوان قهرمانی جام‌های داخلی، 25 جام به این 4 تیم رسیده است.

ضمن اینکه تفاوت در سیاست‌ها و آرمان‌ها نیز کاملاً مشهود است؛ به عنوان مثال یوونتوس در پایان فصل با «ماسیمیلیانو الگری» که پنج اسکودتو پیاپی و چهار دوگانه به دست آورده بود قطع همکاری کرد چرا که او در اروپا راه به جایی نبرد، جایی که رئال مادرید علیرغم ناکامی در لیگ داخلی در هفت سال اخیر، چهار بار جام نقره‌ای قهرمانی را به آغوش کشیده است.

با تمام تفاسیر تیم‌های خارج از لیگ برتر انگلیس از ایده «سوپر لیگ» استقبال می‌کنند و دوست دارند لیگ قهرمانان اروپا به چهار گروه هشت تیمی با تیم‌هایی مشخص تبدیل شود. این در حالی‌ست که تیم‌های انگلیسی با توجه به درآمدهای لیگ خودی از این طرح استقبال چشمگیری نداشتند. فراموش نکنید که انگلیس همیشه با دیگران تفاوت داشته و فوتبال این کشور نیز همیشه از باشگاه‌های حرفه‌ای بیشتر از هر کشور دیگری حمایت کرده و البته در این کشور همیشه قهرمانی سخت‌تر از سایر لیگ‌ها بوده است. نگاهی به درصد قهرمانی پرافتخارترین تیم لیگ‌ها بیندازید تا متوجه این داستان شوید: منچستریونایتد تنها 16.7% ادوار لیگ انگلیس را فتح کرده که این آمار برای بایرن مونیخ 50%، برای رئال مادرید 37.5% و برای یوونتوس 30.4% درصد است.

اما پشت ایده «سوپر لیگ» منطق بسیار ترسناکی وجود دارد؛ در طول این سال‌ها باشگاه‌های بزرگ حتی وقتی بد هم بازی کرده‌اند قهرمان لیگ داخلی خود شده‌اند و سال به سال جام جمع به ویترین افتخاراتشان افزوده‌اند. این در حالی‌ست که لیگ قهرمانان اروپا برای برخی تیم‌ها ارزش بالایی دارد و کنار رفتن از آن برایشان ضربه‌ای محکم قلمداد می‌شود چرا که پاداش‌های این تورنمنت در قیاس با لیگ داخلی عجیب است. پورتو در سال جاری نتوانست در پلی‌آف برنده شود و از صعود به دور گروهی بازماند و حالا وضعیت مالی‌اش دستخوش تغییرات و دچار مشکلات شدید شده است. یا در قبرس، تا پیش از صعود آپوئل به یک چهارم نهایی لیگ قهرمانان اروپا تا سال 2012 هیچ تیمی در 12 سال از قهرمانی‌اش دفاع نکرده بود اما پس از آن و با پاداشی که گرفتند حالا هر سال آپوئل قهرمان لیگ قبرس می‌شود.

امروزه فوتبال یک فرهنگ جهانی است و همه چیز در خدمت باشگاه‌های بزرگ قرار دارد، باشگاه‌هایی که از تمام جهان هوادار دارند و می‌خواهند آینده فوتبال را خودشان تعیین کنند، آینده‌ای که با تشکیل «سوپر لیگ» سرنوشت تیم‌های کوچک‌تر بسیار غمناک خواهد بود.

بیشتر بخوانید:

کلوپ علیه سوداگری باشگاه‌های بزرگ اروپا

تگ ها


سوپرلیگ اروپا یوفا فوتبال جهان سرمایه داری علیه فوتبال فوتبال اروپا قاره سبز لیگ برتر انگلیس لالیگا لوشامپیونه بوندسلیگا سری آ سری آ لیگ برتر Bundesliga لوشامپیونه فرانسه لالیگا UEFA Champions League فوتبال