علت ترک پرسپولیس توسط سروش چه بود؟

به گزارش مدال به نقل از خبرگزاری فوتبال ایران پارس فوتبال دات کام : اینکه چراسروشرفیعی تصمیم می گیرد به رغم تمامی جایگ ......

به گزارش مدال به نقل از خبرگزاری فوتبال ایران پارس فوتبال دات کام :

اینکه چرا سروش رفیعی تصمیم می گیرد به رغم تمامی جایگاه رشک برانگیزش درپرسپولیس در انتقالی پر سر و صدا به لیگ قطر برود، نه یک نوع خیانت و کم لطفی بلکه تلاش بدیهی یک فوتبالیست حرفه ای برای  رسیدن به بیشترین پول در ازای کمترین زحمت و استفاده از سال های طلایی عمر بازیگری خود است.

اینکه چرا سروش رفیعی تصمیم می گیرد به رغم تمامی جایگاه رشک برانگیزش در پرسپولیس در انتقالی پر سر و صدا به لیگ قطر  برود، نه یک نوع خیانت و کم لطفی بلکه تلاش بدیهی یک فوتبالیست حرفه ای برای رسیدن به بیشترین پول در ازای کمترین زحمت و استفاده از سال های طلایی عمر بازیگری خود است. شاید برخی خرده بگیرند و نپذیرند و با آوردن نام خارجی های معروف شاغل در لیگ برتر (ستارگان) قطر این فرضیه را که این مسابقات رقابتی نه چندان سنگین است، رد کنند اما حقیقت آن است که این لیگ در قیاس با لیگ های مختلف ایران بسیار آسان تر است و بازی در آن جانکاه نیست.

 

پولی هم که باشگاه های قطری به اعضای خود می دهند در اکثر موارد بسیار بیشتر از مبلغی است که در لیگ ایران پرداخت می شود ضمن اینکه آن پول سوخت نمی شود و در کشمکش های اقتصادی باشگاه ها از جیب بازیکن خارج نمی شود و اینطور نیست که بدهی باشگاه ها به بازیکنان ابدی و پرداخت آن همیشه یک کار ناقص در دست اجرا و منوط به وعده ها و وعیدها باشد. در یک کلام میهمانان لیگ قطر و حتی بازیکنان بومی این کشور در ازای زحمتی بسیار کمتر از آن چه در لیگ ایران جریان دارد، پول هایی درشت می گیرند و اثری از دیرکرد در پرداخت حقوق ها هم نیست که مثل یک سوهان بر اعصاب بازیکنان عمل کند و آنها را دچار فرسایش نماید.

در راه اسلافش

رفیعی می خواهد راهی را برود که چند سال پیش مجتبی جباری رفت و تعداد زیادی دیگر از فوتبالیست های ما مثل منتظری و پورعلی گنجی هم رفته اند و مشابه آن در امارات هم برقرار بود؛ پول زیاد و راحت در ازای زحمت بالنسبه اندک. اینکه خودشان این زحمت را بیش از اندازه توصیف می کنند، تغییری در واقعیت ایجاد نمی کند و واقعیت مسلم این است که بازی در لیگ ایران بسیار دشوارتر از لیگ های قطر و امارات است و محسنات اقتصادی و رفاهی در لیگ های حرفه ای این کشورهای عربی فزون تر از مواردی است که در لیگ ایران پیدا می شود و شاید در یکی دو فصل بتوان به اندازه شش هفت فصل حضور در لیگ ایران کاسبی کرد و بدیهی است که امثال سروش رفیعی از خود بپرسند اگر این شرایط فراهم است چرا از آن استفاده نکنند؟

امروز یا هیچ وقت

ویژگی دیگری که رفیعی دارد و او را به سوی تیم الخور قطر سوق داده، این است که او یک جوان ۱۹، ۲۰ ساله نیست که تصور کند در این یکی دو سال هم نرود دیر یا زود گذارش به لیگی مثل قطر خواهد افتاد. وی به واقع با رد کردن ۲۷ سال سن آینده ای کوتاه تر از مثلا «هم تیمی» اش مهدی طارمی در سلسله محاسبات بین المللی برای خود قایل است و وقتی برای هدر دادن ندارد و برای او «امروز یا هیچ وقت» است. او «امروز» را برگزیده است و هر چند جایگاه طلایی اش را در پرسپولیس از دست خواهد داد و از چشم هواداران این تیم می افتد اما برای زندگی حرفه ای خود تصمیم گرفته است و این را نمی توان با دلایل احساسی رد کرد. او محصول فوتبال حرفه ای زمان است و با همین ساز و کارها هم باید شناسایی و تحلیل شود.

 

تگ ها


اخبار روز پرسپولیس فوتبال