لبخند کانته؛ اثر جاودانه فوتبال در قرن بیست و یکم

یادداشتی در وصف هافبک تیم ملی فرانسه و چلسی که برای دوست نداشتنش کار سختی دارید!...

یادداشتی در وصف هافبک تیم ملی فرانسه و چلسی که برای دوست نداشتنش کار سختی دارید!

خوب به لبخندش نگاه کنید. بزرگترین فرزند یک خانواده مهاجر از مالی که در ۱۱ سالگی پدرش می‌میرد تا از همان لحظه حس مسئولیت‌طلبی و جنگندگی که حالا در میانه میدان برای آبی‌پوشان (چه فرانسه و چه چلسی) دمار از روزگار حریفان در آورده، در وجودش جوانه بزند.
مادرش یک نظافتچی ساده بود و خودش هم تصمیم گرفت در جشن قهرمانی تیم ملی فرانسه به جای شادی با مردم، آشغال جمع کند تا کمک خرج خانواده باشد. در تصویر‌هایی که از قهرمانی تیم ملی در تلویزیون‌های سطح شهر پخش می‌‌شد انگولو فهمید خودش هم می‌تواند مانند مهاجران غیر فرانسوی پیراهن «لِ بلو» را بر تن کند، یک زین‌الدین زیدان یا حتی تیری آنری باشد و جام را بالای سر ببرد. آن زمان به دوستانش گفته بود: از هیجان مردم خوشحالم. من هم یک روز برنده می‌شوم تا باعث شادی مردم شوم!
وکتینا، اولین مربی کانته در یکی از آکادمی‌های غرب پاریس می‌گوید: هرچه به او می‌گفتم گوش می‌داد. روزی از او خواستم ۵۰ روپایی با استفاده از پای راست، چپ و سر بزند. وقتی دو ماه بعد این کار را کرد تصمیم گرفتم هیچ‌وقت دستوری به او ندهم و بگذارم طبیعت درباره او تصمیم بگیرد!
لقب او «موش» است اما در هیچ‌کجای داستان‌ها و افسانه‌ها صفت قدرشناسی و متانت به موش اطلاق نشده؛ برای همین بی‌انصافی است به کسی که هنوز آرایشگر شخصی دوران حضورش در لستر را با هزینه خودش به لندن می‌آرود تا سرش را اصلاح کند موش بگوییم. حالا کانته علاوه بر داشتن یک دوست خوب، یک طرفدار هم هواداران چلسی اضافه کرده.
به او تهمت می‌زدند با همسر سابق سیسه ارتباط دارد اما این وصله‌ها کسی که گذشته‌اش را فراموش نکرده و هنوز با مینی کوپر سر تمرین می‌رود تا از بورژوا زندگی کردن رایج فوتبالیست‌ها دور باشد، نمی‌چسبد.
 ژیرود می‌گوید: قهرمان جهان شدیم اما انگولو فقط از دور کاپ را مشاهده می‌کرد و خجالت می‌کشید آن را در دست بگیرد. از همان‌ موقع بود که برایش می‌خواندیم: انگولو کانته..لالا لالالا... اون کوچیکه... اون مهربونه... اون تونسته مسی رو مهار کنه... انگولو کانته.. لالالا...لالا
یکی از مربیان فوتبال گفته: ۷۱ درصد زمین از آب پوشیده شده و بقیه رو کانته پر کرده! کاش این‌گونه باشد. فوتبال بیشتر از تکل و اخراج و این همه پلشتی غیر قابل تحمل، به خنده‌های از ته دل تو نیاز دارد آقای کانته! بیشتر موفق شو و بیشتر لبخند بزن!

بیشتر بخوانید:

علاقه رئال مادرید به ستاره فرانسوی چلسی

 

تگ ها


یادداشت اختصاصی یادداشت‌های اختصاصی تیم ملی فرانسه انگولو کانته چلسی لیگ برتر فوتبال