مربی خارجی را می آوریم و خودمان برایش پشت پا می اندازیم!

حضور مربیان خارجی در فوتبال ایران همواره با حاشیه‌های فراوانی همراه بوده است، البته در این بین دوستداران و دست‌اندرکاران تیم‌ها نیز مقصر هستند....

حضور مربیان خارجی در فوتبال ایران همواره با حاشیه‌های فراوانی همراه بوده است، البته در این بین دوستداران و دست‌اندرکاران تیم‌ها نیز مقصر هستند.

به گزارش مدال، مفهوم تیم بودن و موفق شدن معلوم و مشهود است اما انگار در ایران ما سرنا را از سر گشادش می دمیم همیشه ...

کالدرون از تاخیر در جذب مهاجم تیمش در حالیکه قریب به یک هفته تا شروع لیگ برتر زمان باقی است شاکی است. استراماچونی که آنقدر شاکی است که تهدید به استعفا کرده و می خواهد برود و پشت سرش را هم نگاه نکند، او از عدم جذب بازیکنان مد نظر خودش اصلا راضی نیست. 
به کی روش برگردیم، او با وزارت ورزش و فدراسیون فوتبال و... در حال جنگ بود، یک شمشیر به جلو می زد و یک شمشیر به عقب. شفر هم همینطور ، او هم یک شمشیر به جلو می زد یک شمشیر به سمت عقب در باشگاه خود!
برانکو را پولش را ندادیم، آنقدر پولش را ندادیم تا رفت. ویلموتس را هم روی هوا داریم، پول او را هم نداده ایم. پول کی روش را هم خیلی دیر دادیم. 
به نظر شما ما در فوتبال داریم به کدام سمت می رویم؟ آنجا که ما می رویم انگار ترکستان است. مربی را می آوریم اما نه پولش را می دهیم، نه بازیکن برایش می خریم نه آرامش او را حفظ می کنیم، نه به او کمک می کنیم که جلو برود. کلا هیچ و پوچ!
در واقع مربی را می آوریم برای مبارزه انگار . قطعا و حتما باید با او درگیر شویم . این فرهنگ ایرانی نیست، این فرهنگ خوبی را نشان نمی دهد، ادبیات فوتبال هم نیست. 
کلا با این رفتار اگر مربی خارجی نیاوریم بهتر است. چون پیشرفت نه یعنی اینکه فقط مربی خارجی بیاوریم که یعنی اینکه مربی خوب داشته باشیم و نظم و کار تیمی و همکاری و اتحاد فوق العاده هم داشته باشیم اما ما مربی را می آوریم و خودمان هم برای او جفت پا می اندازیم و پشت پا!

محمد سررشته‌داری

 

بیشتر بخوانید:

عادت دعوا با مربی در استقلال!/ لشکر کشی استراماچونی حرفه ای نبود