مردی که عوض نشد/آقا کریم هنوز برای پرسپولیس گل می زند

به گزارش مدال،تا همین چند سال قبل، خلاء یک مربی جوان از جنس پرسپولیس که از نظر سنی نزدیک به بازیکنان باشد و بتواند یک رابط خوب بین کادر فنی و بازیکنان باشد در کادر فنی سرخ ها احساس می شد ......

به گزارش مدال،تا همین چند سال قبل، خلاء یک مربی جوان از جنس پرسپولیس که از نظر سنی نزدیک به بازیکنان باشد و بتواند یک رابط خوب بین کادر فنی و بازیکنان باشد در کادر فنی سرخ ها احساس می شد ...

به گزارش مدال،تا همین چند سال قبل، خلاء یک مربی جوان از جنس پرسپولیس که از نظر سنی نزدیک به بازیکنان باشد و بتواند یک رابط خوب بین کادر فنی و بازیکنان باشد در کادر فنی سرخ ها احساس می شد. مردی که نه به فکر سرمربیگری باشد و نه پشت سر سرمربی بین بازیکنان جاباز کند و علیه مرد اول نیمکت نقشه بریزد.

مربی که تنها به تیم و موفقیت پرسپولیس بیاندیشد و زیر پای سرمربی را خالی نکند.
شاید در ابتدا کمتر کسی فکر می کند باقری این چنین بتواند خیال برانکو را راحت کند.اما در نهایت چنین شد.

آقا کریم که سالها در میانه میدان خیال علی پروین و دیگر مربیان پرسپولیس را راحت کرده بود حالا به عنوان دستیار برانکو به خوبی نقشش را ایفا می کند.دخالت حداقلی در مسائل فنی و تفکرات برانکو و دخالتی حداکثری در رخدادها و اتفاقات حاشیه ای.

در حضور باقری کمتر بازیکنی می تواند به جنجال و حاشیه بپردازد.کسی نمی تواند مصلحت خودش را مقدم تر از پرسپولیس بداند چرا که باید با جریمه ای وحشتناک مواجه شود. فریادهای آقا کریم و تمام.

فریاد کریم باقری بر سر پیام صادقیان و سرنوشتی که یکی از مستعدترین و در عین حال پرحاشیه ترین بازیکنان یک دهه اخیر سرخ پوشان با آن مواجه شد حالا دیگر داستانی است که دهان به دهان می چرخد.از هوادار به هوادار.از بازیکن به بازیکن.قدیمی تر به حدیدتر.با همین داستان حساب کار دست تازه واردها می آید که اینجا...در این تیم...در پرسپولیس یک بزرگتر وچود دارد...یک آقا کریم!

در کنار تمام آن دیسیپلین ها و فریادها،شماره 6 تمام ناشدنی، به شاگردهای خوب کلاس برانکو تشویقی می دهد و با برخوردهای رفاقت آمیزش این موضوع را آگاهانه و ناآگاهانه به آن ها القا کرده که کنارشان است.مثل یک دوست...یک رفیق.

پیچیده است. نقش آقا کریم قبیله سرخ بسیار ساده و در عین حال پیچیده است.همچون داستان دوران بازیگری اش.سخت ترین تاکتیک های بازیگری را خیلی ساده پیاده می کرد.توپ پخش کردن.حضور و حمایت در تمام خطوط و در نهایت گل زدن.

همان هافبکی که سال ها ساده بازی کرد و هرگز از او فوتبال فانتزی و دریبل ندیدیم..."آقا کریم"ی که هیچ وقت به دنبال فوتبال سانتی مانتال نبود،و حالا...امروز،خیلی خوب نقش یک دستیار را ایفا می کند.

همان طور ساده...همان طور آقا!