مرد صخره‌ای؛ مورد عجیب آقای میهایلوویچ

داستان مردی که سرطان و اسپال را شکست داد...

داستان مردی که سرطان و اسپال را شکست داد

برد بولونیا مقابل اسپال در حالت عادی اتفاق خاصی نیست، اما اینکه سینیشا میهایلوویچ آنجا بود و تیمش را همراهی کرد، یعنی همه چیز. برای بازیکنان، برای هواداران و برای هر کسی که به باشگاه بولونیا تعلق خاطری دارد. مربی بولونیا هفته قبل در نخستین دور مسابقات فصل جدید سری آ حضور شگفت‌انگیزی کنار نیمکت تیمش برابر ورونا داشت چون۴۰ شب قبلش را در بیمارستان سانتواورسولا برای شیمی درمانی سرطان خون بستری بود. البته هیچ قطعیتی وجود نداشت که او بتواند در نخستین بازی خانگی تیمش در این فصل حاضر شود. میهایلوویچ وقتی برای نخستین بار در بیمارستان بستری شد به بازیکنان خود قول داد برای بازی با ورونا کنارشان خواهد بود. ریکاردو اورسولینی اعتراف می‌کند: «ما واقعاً فکر نمی‌کردیم بتواند به قولش عمل کند.»

« او هر کاری می‌توانست کرد تا این اتفاق بیفتد؛ از جمله زدن یک ماسک محافظ به هنگام سفر و یا حضور در استادیوم، تا بتواند از سیستم ایمنی تضعیف شده بدنش محافظت کند. پروفسور میکله کاوو پزشک مربی صرب می‌گوید «به او گفتم وقتی در فضای باز کنار نیمکت است می‌تواند ماسکش را بردارد چون آنجا هوای آزاد است و خطر کمتری دارد. باید بگویم سینیشا یک بیمار نمونه است. هر کاری به او گفته‌ام انجام داده و از کنار هیچ توصیه و پیشنهادی با بی‌توجهی عبور نمی‌کند.»

میهایلوویچ بعد از تساوی یک بر یک در بنتگودی فورا به بیمارستان سانتواورسولا برگشت تا سه روز بعد نخستین دوره شیمی درمانی‌اش را تکمیل کند اما بعد مرخص شد تا استراحت کند و برای دوره دوم درمان آماده شود. او پنجشنبه برای نخستین بار بعد از ۵۰ روز بر جلسه تمرین تیم نظارت کرد. البته او همیشه حاضر بوده و از طریق پیام‌های ویدئویی با بازیکنانش ارتباط داشته و حالا دوباره به جمع آنها برگشته است. اورسولینی، بال ۲۲ساله بولونیا درباره سرمربی‌اش می‌گوید کمی لاغر شده اما عشق و اراده و انگیزه‌اش مثل همیشه است.

میهایلوویچ آماده بود تیمش را در رناتو دال آرا رهبری کند اما نبود. وقتی بازیکنان بولونیا وارد زمین شدند تا با حریفی که مثل خودشان از منطقه امیلیا است، بازی کنند، خبری از مربی تیم نبود. اما وقتی میهایلوویچ از تونل بیرون آمد و تلاش کرد بدون اینکه کسی متوجه شود به سوی نیمکت برود، «دال آرا» منفجر شد مثل اینکه بمبی در قلب استادیوم کار گذاشته باشند. میهایلوویچ گفته بود: نمی‌خواهم کسی برایم گریه کند، ترحم نمی‌خواهم. خبری از ترحم نبود، تنها همدلی و اتحاد. یک بنر قبل از شروع مسابقه در ورزشگاه به اهتزاز درآمد، با این نوشته: «بیایید برای سینیشا مبارزه کنیم و برای این پیراهن. بیایید بچه‌ها!» نتیجه این مبارزه برد شب گذشته بولونیا بود؛ تیمی که می‌خواهد با آنقدر بجنگند تا سرطان و سری آ را شکست بدهد و برخلاف فصل پیش نگرانی برای سقوط نداشته باشد.

 

بیشتر بخوانید: 

عکس‌نوشت: سرطان را بکش قهرمان

تگ ها


یادداشت یادداشت‌های اختصاصی سینیشا میهایلوویچ