مرد و قولش ؛ حسن طلای یزدانی

تنها چهار روز به افتتاحیه المپیک ۲۰۲۰توکیو باقی مانده است ، المپیکی که لذت جبران و انتقام را برای ما ایرانی یک سال به عقب انداخته است....

به گزارش مدال و به نقل از ورزش سه، چه بخواهیم باور کنیم و چه نخواهیم ، همه ما ایرانی ها می دانیم ورزش اول این مملکت کشتی بوده و خواهد بود. کشتی در خون و ریشه ایرانی است و آنها از بچگی و در کوچه و خیابان به دفعات به پر و پای یکدیگر می پیچند و این جزئی از تاریخ زندگی ما ایرانی ها شده است. کشتی و نبردهای حساس آن برای ما ایرانی ها تا ابد درخاطره ها باقی خواهند ماند، نسل جدید خاطرات خوبی از مردانی دارد که بر روی تشک حس غرور و افتخار را  به تک تک ما ایرانی ها تزریق کرده اند.


 از بازگشت تاریخی علیرضا سلیمانی برابر بروس بومگارتنر آمریکایی در فینال قهرمانی جهان مارتینی سوئیس  و یا پیروزی های بدون حرف و حدیث رسول خادم در سه فینال پیاپی قهرمانی جهان و المپیک برابر ماخاربک خادارتسف افسانه ای روس ها با نتیجه سه برصفر که هر سه با بزکش های بی نقص او رقم خورد و یا همین آخری ها بازگشت تاریخی حسن یزدانی ستاره اول این روزهای ورزش ایران برابر انور گدیف در فینال المپیک ۲۰۱۶ریو که بازی شش برصفر باخته را برابر حریف مکار خود در سه ثانیه به پایان شش بر شش کرد تا لذت قهرمانی المپیک در نیمه های شب به خانه تک تک ما ایرانی ها رسوخ کند،هیچ وقت نمی‌شود گذشت . این ها جزئی از افتخارات تا ابد ماندگار ما هستند که می شود با آنها حس خوشایند زندگی را تا ابد با خود داشت و با آنها همزاد پنداری کرد.


این ها روی خوش قصه است ، ورزش کشتی روی بد خودش را هم به ما نشان داده است . حق خوری غیر قابل باور داوران در فینال المپیک ۱۹۹۶آمریکا در کشتی عباس جدیدی و کرت انگل آمریکایی و شکست صفر بر صفر عباس در آن دیدار و یا شکست دردناک ستاره کشتی ایران رسول خادم در فینال قهرمانی جهان در جلوی چشم هزاران ایرانی در وزن سنگین وزن و وزن  غیر تخصصی رسول و یا باخت غیر قابل هضم حسن یزدانی برابر دیوید تیلور آمریکایی در رقابت های جهانی بوداپست ۲۰۱۸که برای هیچ کدام از ما قابل باور نبود. باختی که با شروع طوفانی یزدانی و بازگشت خیره کننده تیلور همراه بود تا یزدانی برای دومین بار به تیلور ببازد. بار اول او با بدنی خالی کرده از سرماخوردگی و بدون هیچ توانی مغلوب تیلور شد و بار دوم شکستش برابر تیلور در بوداپست او را به سکوی سوم رقابت های جهانی تبعید کرد.سکویی که عادت نداشت روی آن بایستد و ما هم به آن عادت نداشتیم. حسن یزدانی بعد از آن نمایش تکرار نشدنی در المپیک ریو همه ما ایرانی را عادت داده بود به قهرمانی ، و این برای مردم کشتی دوست ایرانی سخت بود که قهرمانشان را پائین تر از هر کسی بر روی سکو ببینند.
حسن فردای آن شب بد برای مردم ایران نوشت و قول داد، قولی که می دانیم برای اجرای آن سه سال است زحمت می کشد. حسن نوشت :


سلام بر شما که دلم برایتان می تپد. 
دیشب "پا " بر روی یکی از تلخ ترین سکوهای دوران ورزشی ام گذاشتم. 
می دانم دوران قهرمانی بسیار پیچ و خم دارد اما برای من قصه فرق دارد،سکوی نخست و طلایش را نه برای خودم که برای شما و به عشق خوشحالی شما می خواهم که حقتان هم همین است. 
اما چه باید کرد که گاهی نمی شود و حالا وظیفه است از شما عذر بخواهم. 
این که بر کشتی ما چه گذشته و می گذرد و تمام چرا ها بماند برای بعد... 
به خودم گفتم میدان بوداپست را باید برای مردم کشورت جبران کنی.جبران می کنم.

  حالا سه سال از آن روز لعنتی گذشته است، تیلور در رقابت جهانی ۲۰۱۹نبود تا یزدانی با شکست او قهرمانی را جشن بگیرد و به قولش وفا کند، بیماری کرونا المپیک ۲۰۲۰را یک سال به تعویق انداخت و حالا وقت جبران فرا رسیده است . سه سال بعد از آن سکوی لعنتی و قول حسن به مردم ایران گذشته است و همه ایران منتظر رسیدن ۱۳و ۱۴مرداد هستند. فرقی نمی کند این جبران در فینال باشد و یا در دور اول ،یک جایی این دو کشتی گیر به هم خواهند رسید و شک نداریم آن روز ، برای ما ایرانی ها روز انتقام است. می دانیم که روز جبران در حال فرا رسیدن است. روزی که یک ملت به همراه پسر کشتی ایران دوبنده را به تن خواهند کرد تا از جایگاه رفیع کشتی در این مرزو بوم دفاع کنند.
 محمدرضا تقی خانی

بیشتر بخوانید:

دبیر: تیم عالی است ولی ایده‌آل من نیست

بنا: پنج دلاور داریم که در اوج آمادگی‌اند

 

 

تگ ها


آزاد کشتی المپیک ۲۰۲۰ توکیو حسن یزدانی کشتی