مسعود شجاعی؛ از سوت تا ستایش

دلچسب ترین نمایش های ملی مسعود شجاعی، در مرحله مقدماتی جام جهانی 2010 شکل گرفتند ......

دلچسب ترین نمایش های ملی مسعود شجاعی، در مرحله مقدماتی جام جهانی 2010 شکل گرفتند.

به گزارش مدال به نقل از آی اسپورت: دلچسب ترین نمایش های ملی مسعود شجاعی، در مرحله مقدماتی جام جهانی 2010 شکل گرفتند. مسعود بهترین بازیکن تیم در مسیر مبارزه برای صعود به جام جهانی آفریقای جنوبی بود اما مهره های تیم نه از گل اش در آزادی به عربستان مراقبت کردند و نه توانستند گل حیاتی اش به کره جنوبی در زمین حریف را حفظ کنند. او در همان روزها به اوساسونا پیوست و با دریبل های معروف کشویی اش، به قلب مردم پامپلونا نفوذ کرد. دوران ملی مسعود از آن به بعد، با فرازونشیب های زیادی گره خورد. در جام ملت های 2011، او در تیم قطبی با اتهام کم کاری روبرو شد و بعد از آن به خاطر حضور مستمرش در فهرست های کی روش، انتقادهای زیادی را به جان خرید. مسعود، پسر کی روش بود. پسر حذف نشدنی تیم او. مرد پرتغالی حتی به قیمت جوانگرایی، حاضر به حذف شجاعی نبود و نمایش های مسعود در جام جهانی برزیل، نشان از شایستگی این بازیکن برای باقی ماندن در تیم داشتند. بدشانسی، همیشه بخشی از تقدیر ملی مسعود بود. شاید اگر ضربه تماشایی او به دروازه بوسنی در آخرین بازی جام جهانی به جای تیر، به تور می رسید، این بازیکن برای همیشه یک قهرمان ملی مي شد اما شجاعی روش سخت تر و هزینه دارتری را برای تبدیل شدن به قهرمان ملی طی کرد.

قول و قرار تشویق شجاعی، حالا در همان استادیوم هایی مطرح شده که یک روز این بازیکن را در لباس تیم ملی هو می کردند. که برایش سوت می کشیدند تا قید پوشیدن لباس سفید را بزند. مسعود اما، ماند و ماندگار شد. وقتی همه در اینستاگرام سرگرم مدلینگ بودند، او از حساسیت ها و دغدغه هایش برای مردم ایران می نوشت. وقتی همه می خواستند در قاب مشترک با رئیس جمهور دیده شوند، او خطر کرد تا درخواست حضور بانوان در ورزشگاه ها را مطرح کند. شجاعی هیچوقت شیفته دوربین نبود اما رد فعالیت های خیرخواهانه اش در چندین شهر، دیده می شد. او کودکان کار را فراموش نکرد و صدای نفس های مردم کشورش را به هیچ نوای دیگری نفروخت. آن هایی که امروز مسعود را سرزنش می کنند، فراموش کرده اند که این بازیکن از سفر به اسرائیل برای بازی با مکابی چشم پوشید و وقتی در یونان روبروی این تیم قرار گرفت، که بر اساس قراردادش هیچ چاره ای به جز مسابقه دادن نداشت. مظلومیت. این روزها شجاعی را با این کلمه می شناسیم. همه این آزارها اما، فرصت تماشای چهره واقعی تری از شجاعی هستند. بازیکنی که یک روز سوت می شنید و حالا سزاوارانه ستایش می شود. او حالا دیگر فقط پسر کی روش نیست. پسر ایران است.

 

تگ ها


اخبار روز فوتبال