مصطفوی: علی پروین قدرنشناس است/ هر مشکلی هست از باند و باند بازی است

داریوش مصطفوی رئیس اسبق فدراسیون فوتبال ایران در گفت‌وگویی جنجالی و مفصل با مدال، مسائل مختلفی را مطرح کرده است....

مصطفوی: علی پروین قدرنشناس است/ هر مشکلی هست از باند و باند بازی است

داریوش مصطفوی مهمان جدیدترین قسمت از مدال شو بوده است.
به گزارش خبرنگار مدال، داریوش مصطفوی فارغ از بازی کردن برای تهرانجوان، تاج، پرسپولیس، ملی‌پوش بودن و داشتن سمت‌های مهمی چون ریاست فدراسیون فوتبال با یک عنوان مهم در فوتبال ایران شناخته می‌شود. پرتداوم‌ترین مرد فوتبال ایران؛ کسی که از دهه 40 تا همین الان حضور فعالی در فوتبال ایران داشته است. مصطفوی مهمان جدیدترین قسمت مدال شو بوده و  گفت‌وگویی جنجالی با مدال داشته است. در ادامه مشروح صحبت‌های وی با مدال را می خوانید:

شما اولین بازیکنی بوده‌اید که از استقلال به پرسپولیس منتقل شده. قبلا هم در این باره صحبت کرده‌اید و احتمالا نخستین تیتر جنجالی مطبوعات در این باره به شما اختصاص داشته است. از فضای آن روزها بگویید؟ آیا التهاب امروز آن روزها نیز وجود داشت؟
اصلا این طور نبود. چند تیم محدود در فوتبال ایران فعال بودند و جابه‌جایی‌ها مشکلی ایجاد نمی‌کرد. همان‌طور که من از تهرانجوان به تاج منتقل شدم و اتفاق نیفتاد در انتقالم از تاج به پرسپولیس نیز اتفاق خاصی رخ نداد. هر چه زمان می‌گذشت این التهاب شدیدتر شده است. علت اصلی این ماجرا روزنامه‌ها بودند. تبلیغات فراوان باعث شد تا این دو تیم حتی از کنترل مالکینشان نیز خارج شود و امروز اثری از بنیان‌گذاران این دو تیم در اداره استقلال و پرسپولیس نمی‌بینیم. امروز اثری از پرویز خسروانی و علی عبده نمی‌بینیم. ضمن اینکه ما قدرشناس نیستم و نمک خورده و نمک‌دان می‌شکنیم. فرهنگ جامعه ایرانی همین است. مرد روز را کار دارند و جمال کسی را عشق است که حالا مرد روز است. فوتبال ایران مدیون این دو تیم و افرادی چون حسین فکری، حسین مبشر، دکتر اکرامی و پرویز خسروانی است. اگر این 4 نفر را حذف کنیم همین الان نیز فوتبال ما چیزی ندارد. استادیومی در سال 1354 ساخته شده و پس از آن اتفاقی نیفتاده است. آن زمان مشابه این استادیوم در کره و ژاپن هم وجود نداشت. روند پیشرفت ورزش که سال 1353 آغاز شده بود پس از انقلاب سال‌ها در جا زد و بعد نیز با یک روند معمولی در حال حرکت است. مصداق عدم رسیدگی به ورزش، راه ندادن بانوان به استادیوم‌ها است.

حضور بانوان در ورزشگاه؛ گفته می‌شود که از موانع آغاز فصل جدید لیگ برتر همین مساله حضور بانوان است و فیفا به شدت پیگیر حضور بانوان در ورزشگاه‌ها است. به نظر شما این مشکل امسال حل خواهد شد؟
بالاترین مقام اجرایی کشور، رئیس جمهور است و حرف وی باید اجرایی شود. وقتی اینفانتینو به ایران آمد جلسه‌ای با اقای روحانی برگزار می‌کند و در این جلسه آقای اینفانتینو قول می‌گیرد که تا زمان مشخصی مشکل ورود بانوان به استادیوم‌ها حل شود. نشد، آقای روحانی نتوانست. وی می‌خواهد این مشکل را حل کند اما نمی‌تواند. فیفا تا 9 شهریور به فدراسیون مهلت داده تا این مشکل را حل کند. البته یک مهلتی پیش از این داده شده بود که این مشکل در آن موعد حل نشد و حال فیفا تا 9 شهریور فرصت داده است. این مشکل باید حل شود و بانوان باید مجوز ورود به ورزشگاه‌ها را داشته باشند. برخی اتفاقات ما را به دنیا وصل می‌کند. وقتی بانوان را به ورزشگاه‌ها راه نمی‌دهیم نباید انتظار داشته باشیم که در دنیا به عنوان یک کشور متمدن در مورد ما بحث شود. جمهوری اسلامی ایران نمی‌تواند بانوان را به ورزشگاه‌ها راه ندهد و به در نهایت ناچار به پذیرش این موضوع خواهد شد اما به جای اینکه در این موضوع امتیازی گرفته شود، امتیاز داده می‌شود. با چنین وضعیتی ایران را به جام جهانی 2022 راه نمی‌دهند و مسئولین را نصحیت می‌کنم که این موضوع را حل کنند چرا که در غیر این صورت «هم سیر را می‌خورند، هم پیاز را و هم کتک را». قبل از اینکه خسارت بیشتری بدهیم باید تکلیف بانوان را روشن کنیم و با احترام مجوز ورودشان به ورزشگاه‌ها را صادر کنیم.

برگردیم به تابستان 1357؛ جایی که دموکرات‌ترین انتخابات فدراسیون فوتبال برگزار شد، داریوش مصطفوی دبیر کل و تیمسار نوآموز رئیس فدراسیون؛ شما جایی گفته بودید اگر من چند روز زودتر دبیر کل می‌شدم ناصرحجازی به منچستریونایتد منتقل می‌شد. در این باره توضیح دهید.
ناصر حجازی جنس دیگری داشت و با فوتبالسیت‌های ما متفاوت بود چرا که همیشه سر وی بالا بود. آن زمان صفر ایرانپاک، ناصر حجازی، همایون بهزادی و پرویز قلیچ‌خانی را تیم‌های خارجی می‌خواستند. بازیکنان ما بنیه حضور در تیم‌های خارجی را داشتند و من دوست داشتم بازیکنانی در خارج از کشور داشته باشیم چرا که باعث شناخته شدن فوتبال ما در سطح جهان می‌شد. بله، آقای حجازی را می‌خواستند اما نشد، در بحبوحه انقلاب بودیم و هیچ چیزی جای خودش نبود. با ژ3 وارد اتاق رئیس فدراسیون می‌شدند و من حتی در مقطعی انتظار ورود تانک را داشتم. وضعیت چنین بود و در چنین وضعیتی فوتبال را اداره می‌کردیم. در چنین وضعیتی ناصر حجازی نتوانست موفق شود. در روزهای اول فضای نظامی حاکم بود. بزرگترین بازیکنان ما محکوم را به ضدانقلابی بودن محکوم می‌کردند. اصلا فرصت نمی‌شد به کار فوتبال برسیم چرا که یک نفر می‌توانست همه چیز را به هم بریزد چرا که یونیفورم نظامی و ریش داشت اما ما نداشتیم و با همین تیپ امروز کار می‌کردیم.

شما سابقا در مصاحبه‌ای گفته‌اید به جز رهبری، روساء جمهور و مسئولین سیاسی همواره در فوتبال دخالت داشته‌اند. چند مورد را برای ما ذکر می‌کنید؟
از اصلا‌ح‌طلب‌ترین تا تندروترین، همه در فوتبال دخالت داشته‌اند. زمانی همه آرزوی عکس گرفتن با علی کریمی، علی پروین و علی دایی را داشتند. رئیس دفتر آقای خاتمی (ابطحی) تماس گرفتند و گفتند آقا می‌خواهند با بازیکنان صحبت کنند. من مخالفت کردم، پرسیدند چرا؟ و من در پاسخ گفتم چون بازیکنان در حال ورود به زمین هستند و نمی‌توانند صحبت کنند. خواستار صحبت با مایلی‌کهن شدند و او بدتر از من پاسخ داد. روز بدی برای ما بود و مقابل قطر شکست خوردیم. نقطه تحول فوتبال ما شد چرا که پس از این بازی اتفاقاتی افتاد که به جام جهانی صعود کردیم و بعدها من نیز از مقام خود برکنار شدم که البته ارزشی ندارد. آن زمان صفایی فراهانی رئیس انتخابات تهران آقای خاتمی بود و در پی همین اتفاقات به جای من رئیس فدراسیون شد. مهم نیست؛ فوتبال در عین جدایی از سیاست وابستگی بالایی به این پدیده دارد. بستگی دارد چگونه عمل کنیم. رهبران اجرایی ما مثل رئیس جمهور و معاونان وی فوتبال را سیاسی کردند وگرنه دلیلی نداشت که صفایی فراهانی جایگزین من شود.

برگردیم به روز صعود تیم ملی به جام جهانی 1998 در ورزشگاه ملبورن؛ خاطره ویژه‌ای از آن روز برای ما تعریف می‌کنید؟
مرا طبق برنامه‌ای که داشتند ممنوع‌الخروج کردند. نمی‌دانم اگر تیم ملی به جام جهانی صعود نمی‌کرد چه اتفاقی می‌افتاد. مهم خوشحالی مردم بود. برای انقلاب 10 میلیون نفر در خیابان‌ها حاضر شدند اما برای صعود به جام جهانی 50 میلیون نفر در خیابان‌ها حاضر شدند. من به ملبورن نرفتم. آقای کتیرایی مدیر وقت حراست از من خواست که نروم و به جای من آقای فائقی برود. من تنها در خانه این بازی را تماشا کردم.

یکی از نکات عجیب آن روزها، کنار گذاشتن ویرا از کادر فنی تیم ملی بود. این شائبه وجود داشت که اگر او مربی بزرگی نبود چرا در آن مقطع حساس روی نیمکت تیم ملی حاضر شد و اگر مربی باکفایت و قابلی بود چرا پیش از جام جهانی برکنار شد؟
تمام گرفتاری‌ها از باند و باندبازی است. من که رفتم هر کسی که با من آمده بود هم می‌بایست کنار گذاشته می‌شد. ویرا آمد و در زمانی که از پرداخت هزار دلار مستاصل بودیم هدایت تیم ملی را پذیرفت. ویرا را برای تیم ملی المپیک آوردیم و هزینه وی را کمیته ملی المپیک پرداخت می‌کرد. آن زمان با توجه به اینکه تیم المپیک بازی نداشت چند ماهی می‌توانستیم از ویرا استفاده کنیم. بعد از برکناری ما هم اولین کاری که انجام دادند کنار گذاشتن ویرا بود و گفتن ایشان اصلا مربی نیست.

علی پروین از شما دلخور است داریوش خان؟ گفته می‌شود علی پروین به دلیل کنار گذاشن محمد پروین به شما فحاشی کرده است.
علی پروین عادت دارد به این گونه صحبت‌ها. بدتر از آن، دهان‌بین بودن افراد است. در پرسپولیس هیات مدیره‌ای متشکل از افرادی چون فرخزادی، هدایتی، نژادفلاح، آقای آخوندی و بنده داشتیم. مصوب شد که هر بازیکنی به پرسپولیس آمد در هیات مدیره تایید شود. این حق هیات مدیره است. هیات مدیره به حضور محمد پروین در پرپسولیس رای نداد. من موافق حضور وی در پرسپولیس بودم با این حال 3 نفر مخالف بودند و  تنها بنده و آقای آخوندی موافق بودیم. بعد افراد «ترسو و بی‌کلاس» به خانه علی پروین رفتند و به او گفتند داریوش مصطفوی مانع حضور پسر شما در پرسپولیس شده است. چه کسی علی پروین را سرمربی تیم ملی کرد؟ او کجا بود؟ من در شرایطی او را سرمربی تیم ملی کردم که کسی جرات این کار را نداشت. مسائل بیرون از زمین فوتبال سخت‌تر از داخل زمین است. کار علی پروین برای حضور روی نیمکت تیم ملی رسید به آقای هاشمی رفسنجانی.

داستانش را برای ما تعریف می‌کنید؟
من دبیر کل بودم. خودم به آقای غفوری‌فرد نامه نوشتم و از او خواهش کردم با آقای هاشمی رفسنجانی صحبت کند. چون بازی‌های آسیایی پکن 1990 در کار بود و ما می‌خواستیم انسجامی بین مردم و فوتبال ایجاد شود و این اتفاق افتاد. من درست فکر کردم و ما قهرمان شدیم اما علی پروین درست فکر نکرد. او باید به گذشته بازگردد و ببیند چه کسی پشت او ایستاد تا علی پروین در مسند سرمربی‌گری بنشیند. اگر این موضوع را فهمید تمام مسائل ما حل می‌شود و اگر نفهمید هم می‌شود همین مسائلی که شما مطرح کردید. او اصل را نمی‌فهمد، این مسائل فرعی است. من توقعی از او ندارم. مسائلی هست که تنها میان من، علی پروین و خدا است و هیچ کس دیگری در جریان آن نیست. 50 تا از این مربیان گذاشته‌ایم و رفته‌اند. آنچه می‌ماند حس نمک‌شناسی و قدرشناسی است که در علی پروین وجود ندارد.

شما در جای گفته‌اید اگر مرا به عنوان دربان فدراسیون انتخاب کنند 6 ماه بعد رئیس فدراسیون می‌شوم
چون کار را بلدم. منظور من این نبوده که رئیس جمهور پارتی من می‌شود چرا که دربان خانه‌مان هم پارتی من نمی‌شود. من وابستگی به نهاد و وزارتی ندارم. کار را بلدم، از 5 سالگی تا 75 سالگی در فوتبال بوده‌ام. تمام مدارج را هم طی کرده‌ام. حالا نمی‌گویم 6 ماهه، می‌گویم 6 روزه؛ شما وقتی کار را بلدی، وجهه داخلی و خارجی داری مملکت باید به دنبال شما باشد نه اینکه شما بروی دنبال‌شان. کما اینکه فیفا ما را در کمیته استیناف قرار داده و فدراسیون فوتبال قبول کرده است.

بیشتر ببینید:
جنجال مصطفوی؛ از قدر نشناسی علی پروین تا «نه» به درخواست رئیس جمهور

تگ ها


گفتگوی اختصاصی مدال مصاحبه اختصاصی داریوش مصطفوی داریوش مصطفوی مصاحبه اختصاصی پیشکسوت فوتبال فوتبال