معروف، چهره دست‌نیافتنی والیبال

معروف حالا قطعا خودش را بزرگترین مهره در والیبال می‌داند و به راحتی و بی‌ترس از برخورد انضباطی هر چه دلش می‌خواهد می‌گوید....

معروف، چهره دست‌نیافتنی والیبال

به گزارش مدال، سعید معروف که پس از مرحله نهایی لیگ ملت‌های والیبال به همراه هم‌تیمی‌هایش به ایران بازنگشت، ماجرا خیلی بی‌دلیل بزرگ شد. کار حتی به صحبت درباره پناهنده شدن او هم رسید و هیچ‌کدام از رسانه‌هایی که برای گرفتن کلیک، خبر را دست به دست می‌کردند، نمی‌دانستند که معروف اصلا گرین‌کارت دارد و ماجرای پناهنده شدن برایش خنده‌دار است.


با این حال تاریک‌ترین بخش ماجرا آنجا بود که در بخش خبری 20:30 در اقدامی عجیب، به او ایراد گرفتند که چرا پس از نرسیدن ایران به نیمه نهایی، مانده تا در آمریکا استراحت و تفریح کند. انتقاد بی‌معنی که باعث شد خود معروف هم واکنش نشان دهد؛ واکنشی که البته به تندترین شکل ممکن انجام شد و اوج بی سر و سامانی والیبال را نشان داد.


معروف با علم به اینکه هیچ‌کس نمی‌تواند او را بازخواست کند، هر کلمه‌ای که دلش خواست را استفاده کرد و به منتقدانش تاخت. متاسفانه کاپیتان تیم ملی والیبال می‌داند نه کولاکوویچ و نه سرپرست فدراسیون خود را در حد و اندازه‌ای نمی‌بینند که او را بابت استفاده از این کلمات توبیخ کنند. البته این بدعتی است که از سال‌ها قبل و دوران پس از ولاسکو در تیم ایران پایه‌گذاری شد و حتی خود داورزنی هم در دوران ریاستش بر فدراسیون والیبال، شهامت برخورد با ستاره‌ها را نداشت.


معروف حالا قطعا خودش را بزرگترین مهره در والیبال می‌داند و به راحتی و بی‌ترس از برخورد انضباطی هر چه دلش می‌خواهد می‌گوید. در والیبال هم که چیزی به‌عنوان کمیته اخلاق وجود ندارد و کمیته انضباطی هم که مثل روز روشن است حتی جرات فکر کردن درباره برخورد با معروف را ندارد.


سعید معروف در بخش‌هایی از پست خود، منت درآمد 200 هزار دلاری لیگ ملت‌ها برای فدراسیون را هم بر منتقدان می‌گذارد. او البته نمی‌گوید که میلیاردها درآمدی که در این سال‌ها چه از راه والیبال و چه شراکت‌های خاص به دست آورده، همگی از صدقه سری کسب اسم و رسم در تیم ملی بوده.


 او قطعا یکی از استعدادهای خارق‌العاده تاریخ والیبال ایران است اما اگر در ویترین تیم ملی دیده نمی‌شد، مانند هزاران استعداد دیگر قطعا حالا توان مالی استراحت در آمریکا را نداشت.
او البته باز هم گذری به گذشته و مغلوب شدن تیم ایران برابر آسیایی‌ها داشته و عنوان کرده که برای منتقدان همان نتایج خوب بود. انگار که این سعید معروف بوده که والیبال ایران را یک‌دستی بلند کرده و از آن دوران به جایگاه امروز رسانده است.


در مجموع اتفاقی که بستر اصلی وجود چنین جسارت‌هایی را ایجاد می‌کند، رفتار منفعلانه روسای فدراسیون‌ها و مسوولان ورزش کشور است. مسوولانی که حتما نباید در موارد اعتراض ورزشکاران و اختلاف با فدراسیون‌ها ورود کنند. همین امروز و پس از چنین واکنش تند و به دور از اخلاقی هم می‌شود حداقل یک مصاحبه یا اظهارنظر منتشر کرد و به این رفتارها واکنش نشان داد. اتفاقی که نیفتاده و نمی‌افتد و روسای ورزش از ابعاد کوچک به‌عنوان رییس فدراسیون گرفته تا دو نفر اصلی ورزش کشور سعی می‌کنند همیشه خودشان را از این حاشیه‌ها دور نگه دارند و برای حفظ جایگاه خود، اغلب حامی ورزشکاران باشند نه منتقد آنها.


به‌عنوان نمونه صالحی امیری در ماجرای اختلاف حدادی با دو و میدانی و رستمی با وزنه‌برداری ورود می‌کند و میانجیگری می‌کند. از آن طرف حامد حدادی را به تیم ملی بسکتبال بر می‌گرداند اما چرا این جسارت را ندارد که در زمان اشتباه ورزشکاران هم چند کلمه‌ای در تقبیح آن به زبان بیاورد؟


نتیجه‌اش هم می‌شود همین شرایطی که با آن دست و پنجه نرم می‌کنیم که یک ورزشکار، هرچقدر هم بزرگ، به خودش حق می‌دهد با هر ادبیاتی صحبت کند و مطمئن باشد هیچ کس به او اعتراض هم نخواهد کرد.

بیشتر بخوانید:

والیبال جوانان جهان؛ شکست شاگردان عطایی مقابل ایتالیا


 

 

تگ ها


سعید معروف تیم ملی والیبال ایران والیبال