مورینو -ونگر تقابل دو ایده

تونی اونز به گز ......

تونی اونز

به گز ...

تونی اونز

به گزارش مدال به نقل از آی اسپورت – ژوزه مورینیو اعلام کرده در بازی امشب مقابل آرسنال در لیگ برتر تیم دومش را به زمین می فرستد. مورینیو از حالا به فکر بازی برگشت نیمه نهایی یوروپا لیگ مقابل سلتا ویگو است. اما حتی یک لحظه هم شک نکنید که مورینیو هدف دیگری هم در ذهن دارد: پایان بخشیدن به امیدهای آرسنال برای حضور در چمپیونز لیگ فصل آینده و بیرون انداختن تیمِ آرسن ونگر از جمع تاپ فور.

در این راه مورینیویِ 54 ساله نیازی به تیم کاملش ندارد. ورود مورینیو به جزیره، 13 سال پیش، درست همزمان شد با سقوط ونگر و آرسنال. آمار رو در رویِ دو مربی واقعا شگفت انگیز است. مورینیو و ونگر 16 بار مقابل هم قرار گرفته اند و در این میان تنها یک پیروزی سهم ونگر بوده، آن هم در بازی کامیونیتی شیلد، بازی ای که بعد از پایانش مورینیو از آن به عنوان یک بازی دوستانه نام برد. پس مورینیو امشب به هیچ وجه حاضر نیست چنین فرصت مناسبی برای تایید تئوری اش، "متخصص شکست"، درباره یِ ونگر را از دست بدهد.

درسته که در حال حاضر به نظر می رسد بهترین راه کسب سهمیه یِ چمپیونز لیگ برای فصل آینده قهرمانی در یوروپا لیگ باشد، اما یونایتد هنوز امیدهایِ تاپ فورش در لیگ را هم کنار نگذاشته است. تیمِ مورینیو با یک بازی کمتر، چهار امتیاز با منچستر سیتی و لیورپول در رده هایِ سوم و چهارم فاصله دارد، در حالی که آرسنال هم با یک بازی کمتر نسبت به یونایتد با پنج امتیاز فاصله با این تیم در رده یِ ششم جدول لیگ برتر قرار گرفته است. در این شرایط هر کس تصور می کند بازی برگشت یوروپا لیگ حواس مورینیو و تیمش را از بازی امشب در امیریتس پرت می کند، بد نیست بهارِ 2014 را به یاد بیاورد.

در این دوران بود که لیورپول به رهبری برندان راجرز به سوی قهرمانی لیگ برتر پیش می رفت و برای هموار کردن مسیرش در هفته هایِ پایانی فقط به یک تساویِ خانگی مقابل چلسی نیاز داشت. در سوی دیگر چلسی در حالی پا به آنفیلد می گذاشت که بینِ دو بازی رفت و برگشت نیمه نهاییِ چمپیونز لیگ مقابلِ اتلتیکو مادرید قرار داشت. بازی رفت در اسپانیا با تساویِ بدون گل به پایان رسیده بود و تقریبا همه پیش بینی می کردند تیم مورینیو حواسش به بازی برگشت در استمفورد بریج باشد و مقابل لیورپولِ آماده و پرانگیزه شکست بخورد.

آنچه در زمین رخ داد اما داستانی کاملا متفاوت بود. چلسی این بازی را با یکی از آن نمایش هایِ کلاسیک و استادانه یِ "آقای خاص"، با نبوغ تاکتیکیِ مربی اش و نظم بی نظیر بازیکنانش 0-2 برد تا ضربه ای جبران ناپذیر به امیدهایِ قهرمانی لیورپول بزند. مورینیو برای بازی امشب هم چنین طرح و رویکردی را در سر خواهد داشت.

یونایتد این فصل پایین تر از سطح انتظارات بوده و بازی های زیادی را با تساوی به پایان برده است. این یکی از جنبه های مربیگریِ مورینیو است، مربی ای که وقتی به بازیکنانش اطمینان کامل ندارد تیمی می سازد که فقط یک گل بزند و کلین شیت حفظ کند. چنین رویکری فوتبالی کسالت بار و منفی پدید می آورد، و البته یونایتد این فصل در اجرای آن هم شکست های زیادی خورده و بارها به تیم های مثل سوانزی اجازه داده با زدن یک گل در دقایق پایانی سه امتیازشان را به یک امتیاز کاهش بدهند. اما یونایتد فصلِ آینده تیمی جذاب تر و هجومی تر خواهد بود.

با این حال رویکرد محافظه کارانه یِ مورینیو در بازی امشب می تواند برای تیمش مفید واقع شود، جایی که مقابل آرسنالی قرار می گیرند که دچار بی نظمی و بی الگویی شده. تغییر سیستمِ ونگر و روی آوردن به دفاع سه نفره با اینکه وضعیت دفاعیِ توپچی ها را اندکی بهبود داده، اما خلاقیت آن ها در بعد هجومی را کاهش داده است. اگر ونگر در این بازی هم از سیستمِ جدیدش استفاده کند، بازیکنان مورینیو، هرکدام که در زمین باشند، می توانند از فواصل بین خطوط آرسنال بهتر استفاده را برای ضربه زدن به میزبانشان ببرند.

آرسنال در حال حاضر باشگاهی بحران زده و دچار آشوب است. رفتار مسوت اوزیل و الکسیس سانچز به وضوح نشان از نارضایتی شان از شرایط تیم دارد و هکتور بلرین که پیش از کریسمس در حد بهترین فول بک اروپا بازی می کرد حالا نیمکت نشین الکس اوکسلید-چمبرلینی شده که در پست وینگ بک در ترکیب اصلی توپچی ها قرار می گیرد. مورینیو از این آشفتگی و آشوب به سود خودش استفاده خواهد کرد.

 

در سویِ مقابل هم اما ونگر انگیزه یِ بسیار بالایی برای شکست دادن یونایتد خواهد داشت. هیچ مربی ای در تاریخ لیگ برتر به اندازه یِ مورینیو ونگر را آزار نداده. برخی از حمله های لفظی او به مربی فرانسوی تمام مرزها را هم رد کرده و برای همین است که ونگر نه این حرف ها را فراموش کرده و نه مورینیو را بخشیده است. پس فرصت اولین پیروزی معنادار مقابل این دشمن قدیمی فرصتی نیست که ونگر هم به سادگی از آن بگذرد.

مورینیو هیچوقت از مقایسه اش با ونگر و مقایسه یِ تیم هایش با آرسنال دل خوشی نداشته، اینکه چهره یِ آن ها در فضایِ رسانه ای همیشه به عنوان تیمی با فوتبالی زیباتر به تصویر کشیده شده است. یکی از دلایل دشمنیِ شدید مورینیو با ونگر و آرسنال همین حقیقت بوده و همیشه عنصری از بدجنسی در رفتار مورینیو نسبت به آن ها دیده شده. اما این داستان مربوط به روزهایِ گذشته است.

در رویارویی با مورینیو شاید ونگر هرگز تا این حد تحت فشار نبوده و این چنین در موضع ضعف قرار نداشته. با اینکه به نظر می رسد قرارداد او برای دو سال دیگر هم تمدید شود، اما با وجود رسیدن به فینال اف ای کاپ، آرسنال در شرایطی غیر قابل قبول از سویِ تماشاگرانش به سر می برد و شکست احتمالی در بازی امشب می تواند این شرایط را وخیم تر هم کند و در نهایت باعث ترک ونگر در همین تابستان شود.

مورینیو امشب هر تیمی هم که برای فرستادن به زمین انتخاب کند فقط و فقط یک ماموریت در ذهن خواهد داشت: بالا بردن فشار روی قدیمی ترین دشمنش در لیگ برتر. برای همین حواس ونگر باید کاملا جمع باشد.