موضوع کله سیاه و موبور نیست؛ هبوط فوتبال!

آنها که از کی روش انتقاد می کردند، امروز به گزینه هایی برای مربیگری در تیم ملی رسیده اند که یک جام بین المللی ساده در حد جام میلز هندوستان هم در کارنامه اشان دیده نمی شود!...

به گزارش مدال/ دلیلش هر چه که باشد مهم نیست، مهم اینست که در فوتبال رویاهایمان را باید خط بزنیم چرا که رویمان را از پیشرفت رو به جلو به پشت سر برگردانده و با تمام قدرت در حال دویدن هستیم. صرف نظر از نژاد  و با توجه فقط به علم روز و کارنامه های بین المللی کاملا در حال پسرفت هستیم. 
همان روزها که کی روش با ادله هایی خنده دار مورد نقد برخی مربیان داخلی قرار گرفته بود ، همان روزها که نفس اسپانیا را گرفته بودیم و پرتغال را ذله کرده بودیم حتی همان روزها که از داخل ایران برای تیم کی روش در جام ملت ها برنامه ریزی می کردیم و بعضا حمله و گریه می کردیم می شد فهمید که دوران پسا کی روش دوران دنده عقب رفتن و دور راکفوردی زدن به سمت اشتباه است. 

مربیان داخلی ما کارنامه بین المللی ندارند!
کی روش جدی و بد اخلاق و اصطلاحا « نرو» را که برای تیم ملی کم نمی گذاشت برداشتیم و رفتیم دنبال یک خوش اخلاق که حتی حاضر نبود در دیدار با عراق هم روی یمکت ایران بنشیند چون پولش را می خواست آن هم بعد از شاهکارهای باخت به بحرین!
باز هم همانجا می شد فهمید که تصمیم های بعدی حتی بدتر از تصمیم استخدام ویلموتس بی اثر هم خواهد بود. انتخاب مربی ایرانی یعنی برگشت به ده سال قبل. 
شکست هایمان با دایی و امیر قلعه نوعی و همایون شاهرخی و جلال طالبی و ... در بخش بین المللی فوتبال هنوز در یادهایمان هست. ما بعد از حشمت مهاجرانی حتی یک بار هم با مربی داخلی به جام جهانی صعود نکرده ایم و این خودش آمار بسیار خشنی است علیه مربیان ما که هیچکدامشان را حتی تیم های معمولی خارج از کشور هم نمی خواهند و هیچکدامشان حتی با تیم های قدرتمند کشورمان موفق نشده اند حتی یک کاپ قهرمانی بین المللی ببرند و حالا مجبوریم تیم ملی را یعنی بین المللی ترین تیم کشورمان را به مربی داخلی بدهیم، مربی داخلی که تنها کانون مربیان داخلی خودمان آنها را تایید می کنندو از منظر کارنامه بین المللی هیچ تاییدیه ای ندارند. 

دوران موبور ها تمام شد!
دوران برانکو و کی روش و استراماچونی و کالدرون ها چه بخواهیم و چه نخواهیم تمام شده است، تحریم های ناجوانمردانه کمر فوتبال را شکسته است، پول که نداریم هیچ، وقتی داریم هم نمی توانیم آن را پرداخت کنیم و وقتی پرداخت می کنیم هم کلی اعتراض از سوی مربیان داخلی داریم که چرا سیستان را سیل می برد اما ما پول مربی خارجی می دهیم( خودشان هم کم پول نمی گیرند)!
مربی خوب ایرانی داریم، نه اینکه نداشته باشیم، بحث ما هم ایرانی و خارجی نیست، بحث کارنامه است، کارنامه هایی که در آنها حتی یک قهرمانی در آسیا حتی یک قهرمانی در جام میلز هندوستان هم دیده نمی شود . 

منتقدان کی روش جواب بدهند
خود ویلموتس هم انتخاب بدی بود، یک مربی کاسب که کلا برایش مهم نبودیم، اما باور کنید رسیدن از کی روش به گزینه های امروز کمی سخت است و عجیب. همان روز ها هم در مدال موافق انتقادها علیه کی روش نبودیم و می دانستیم قرار است به اینجایی برسیم که امروز رسیده ایم. هبوط( فرو افتادن از بهشت) استارت خورده است. جام جهانی شاید دوباره رویایی دور دست باشد اگرچه با تمام قوا آرزو می کنیم که چنین نباشد و مربیان داخلی ما برخلاف آمار و کارنامه هایشان عملکرد فوق العاده از از خود نشان دهند! این مسئله در تیم های بزرگ فوتبال ایران هم دیده می شود آنجا که کالدرون ها و استراها می روند و مربیان داخلی به جای آنها می نشینند که بابا میل هواداران حرفه ای فوتبال ایران نیست!

بیشتر بخوانید:
اندر احوالات فوتبال ایران؛ تیم را صدرنشین تحویل دهید و فرار کنید!

نامه‌نگاری علیه مربی‌های خارجی استقلال، پرسپولیس و تیم ملی

 

تگ ها


کی روش برانکو ویلموتس برانکو و تیم ملی ایران جام‌ جهانی امیر قلعه نوعی علی دایی تیم ملی فوتبال فوتبال