میانبر رضایی برای رسیدن به تیم ملی

درست یا اشتباه بودن ماجرا را قضاوت نمی کنیم. فقط درباره اش می نویسیم. درباره ا ......

درست یا اشتباه بودن ماجرا را قضاوت نمی کنیم. فقط درباره اش می نویسیم. درباره اینکه مسیر حضور در تیم ملی برای برخی از بازیکنان از اروپا می گذرد، نه لیگ ایران.

کی روش این را می پسندد و البته که نظر او همیشه مهم است و اصلح. برای او بازی در لیگ2 کشورهایی نظیر نروژ و حتی سوئد، بهتر از درخشش در لیگ برتر ایران است. این را بارها دیده ایم و این بار مستند درباره اش صحبت می کنیم.

امید نظری را یادتان هست؟ هافبک ایرانی- سوئدی که در لیگ دو سوئد بازی می کرد. او به طرز عجیبی به پیراهن تیم ملی رسید و حتی 6 بازی هم انجام داد. نظری اما بعدها از تیم ملی کنار ماند؛ زیرا آنچنان که باید و شاید نتوانست توانایی هایش را نشان بدهد. خلاصه اینکه سطحش خیلی پایین بود، پایین تر از هافبک های درجه دو فوتبال ایران. یا سوشا مکانی؛ کاری به سبک دروازه بانی و فنی او نداریم. سوشا در چند سال اخیر- به جز دوره ناموفق حضور در پرسپولیس- اغلب جزو دروازه بان های درجه یک فوتبال ایران بوده. دروازه بانی که بارها در اردوهای تیم ملی شرکت کرده و حتی به میدان هم رفته. سوشا اما پس از اتفاق هایی که برایش در پرسپولیس رخ داد، تصمیم گرفت به نروژ برود و برای میوندالن بازی کند. تیمی متوسط از لیگ دو نروژ. مکانی با تکیه بر همین انتخاب، دوباره به تیم ملی برگشت و البته مقابل سوریه و در غیاب بیرانوند بازی کرد. جلوتر از دروازه بان هایی چون رشید مظاهری و محمدرضا اخباری که در لیگ ایران می درخشیدند و جزو درجه یک ها بودند.  

یک نمونه دیگر. علیرضا جهانبخش. او وقتی 18 ساله بود در داماش گیلان بازی می کرد و می درخشید اما هرگز رنگ پیراهن تیم ملی را نمی دید. خیلی ها از کی روش خرده می گرفتند که چرا جهانبخش را به تیم ملی دعوت نمی کند اما گوش او خریدار نبود که نبود. جهانبخش با انتقالی جالب به نایمخن رفت تا در لیگ هلند بازی کند. او پس از چند بازی در لیگ هلند به تیم ملی ایران دعوت شد و البته در ترکیب هم قرار گرفت.

 همه اینها را نوشتیم تا درباره جدیدترین نامی که از اروپا به تیم ملی رسید صحبت کنیم؛ کاوه رضایی. او فصل قبل آنقدر درخشید که صدای خیلی ها بابت دعوت نشدنش به تیم ملی در آمد. به ثمر رساندن 7 گل در لیگ برتر و 6 گل در لیگ قهرمانان آسیا و البته ارسال 9 پاس گل برای هم تیمی هایش در استقلال، کاوه را به بهترین بازیکن استقلال بدل کرد. او اما با همه این درخشش ها، راهی به فهرست تیم ملی پیدا نکرد. کی روش پای خود را در یک کفش کرد؛ انگار که چیزی درباره عملکرد رضایی نمی داند.

کاوه به بلژیک رفت تا برای شارلروا بازی کند. او گل های حساسی برای این تیم به ثمر رساند و نشان داد حتی می تواند بیشتر از اینها هم سر و صدا کرده و نامی برای خود دست و پا کند. کی روش او را دعوت کرد؛ به تیم ملی و فهرست 27 نفره اش. حالا دیگر این مساله برای ما و حتی بازیکنان حاضر در لیگ ایران اثبات شده که برای حضور سریع تر در تیم ملی به اروپا بروند، حتی به لیگ های درجه دو و دسته های پایین تر. قطعا این مسیر بهتر و آسان تری برای حضورشان در فهرست کی روش خواهد بود. اگر باور ندارند، این مسیر را آزمایش کنند.

 

تگ ها


اخبار روز ایران فوتبال