پای درس استاد؛ اسکولز از پاس‌های دقیقش می‌گوید

پل اسکولز در گفت و گویی جذاب با فورفورتو درباره پاس‌های دقیق ارسالی‌اش صحبت کرده است....

به گزارش مدال، پل اسکولز در گفت و گویی جالب با مجله فورفورتو از رمز موفقیتش در ارسال پاس‌های دقیق می‌گوید:

- پل! تو یکی از بهترین پاسورهای دنیا بوده‌ای! رمز موفقیتت چیست؟
قدرت ارسال پاس در من ذاتی است. تا ۱۸ سالگی یک مهاجم بودم اما مربی تیم آکادمی یونایتد من را به یک هافبک وسط تبدیل کرد. او پاس‌های من را دیده‌ بود و به نظر او بازیکن خلاقی بودم. در یونایتد خوش‌شانس بودم زیرا فرگوسن من را به ارسال پاس‌های رو به جلو ترغیب می‌کرد. به همین دلیل زمانی که توپ زیر پایم بود اول به مهاجمان و سپس به بازیکنان کناری‌ام دقت می‌کردم و آخرین گزینه‌ام پاس رو به عقب بود.
- آیا برای هر بازیکن پاس متفاوتی ارسال می‌کردی؟
بله. به طور مثال اندی کول همیشه شانه به شانه آخرین مدافع حریف حرکت می‌کرد و اصلا نیاز نبود با او صحبت کنم. همه‌چیز با یک ارتباط چشمی ایجاد می‌‌شد و پاس را پشت مدافعان ارسال می‌کردم. نیستلروی هم شبیه کول بود و تا پاس را به پشت دفاع می‌فرستادم او به سمت گل حرکت می‌کرد اما بازیکنانی مثل شرینگهام و دوایت یورک ذاتا بازیکن شماره ۱۰ بودند و با یک‌دو و پاس‌های کوتاه راحت‌تر بودند.
- شجاعت و مهارت در حفظ توپ، چه تاثیری در سبک بازی‌ات داشت؟
خیلی اهمیت داشت. دلیل اصلی برای خداحافظی دفعه اول من از فوتبال در سال ۲۰۱۱ این بود که من جنگ‌های تن‌به‌تن را واگذار می‌کردم و این مسئله برای منچستریونایتد خوب نبود. باید توپ را در اختیار می‌ گرفتم و سپس پاس می‌دادم و به دلیل شکست در جنگ‌های تن‌به‌تن نمی‌توانستم به تیم کمک کنم. بازیکنانی مانند کروس، مودریچ و پیرلو با جنگ بر سر توپ نبض بازی را از ابتدا تا انتها در اختیار می‌گیرند.
- تو فوتبالت را به عنوان یک هافبک توپ نگه دار به پایان رساندی. چه حسی داشتی؟
- خیلی علاقه‌ای به این پست نداشتم زیرا به عنوان یک هافبک باید توانایی و آزادی عمل برای انجام هر کاری را داشته باشید. به خاطر دارم ریو فردیناند دوست نداشت من به قلب خط دفاعی بروم و توپ بگیرم. همیشه به من می‌گفت برو جلو! مراوده با دو مدافع وسط بسیار سخت است زیرا آن‌ها به تو حکم می‌کنند کجا باشی و اگر این کار را به نحو احسن انجام دهند تو بسیار راحت خواهی بود.
- تو حتی برای یک فصل در پست شماره ۱۰ بازی کردی. چه تفاوتی با پست همیشگی‌ات داشت؟
زمانی که در خط حمله حضور دارید باید توانایی دریافت هر پاسی را داشته باشید و من خوش‌شانس بودم که در کنار نیستلروی بازی می‌کردم. عاشق سبک بازی او بودم. من هیچ‌وقت بازیکن سریعی نبودم و تنها در زمان جوانی ام می‌توانستم در آن پست حضور داشته باشم. چون نمی‌توانستم یار مقابلم را پشت سر بگذارم به مشکل بر می‌خوردم و ترجیح می‌دادم در کنار کسی باشم و با یک دو یار مستقیم را از پیش رو برداریم.
- تو سرعت خوبی نداشتی و در جای مناسبی هم قرار نمی‌گرفتی پس چگونه فوتبالیست شدی؟
فکر می کنم به دلیل آگاهی‌ام بود. مربی وقت آکادمی یونایتد به من می‌گفت نگاهم متفاوت باشد حتی اگر توپم ۵۰ یارد دورتر بود. یک هافبک وسط باید در ذهنش یک تصویر از کل زمین داشته باشد حتی زمانی که توپ در اختیار او نیست. به همین دلیل زمانی که توپ را در سمت چپ در اختیار می‌‌گرفتم می‌دانستم بکهام در سمت راست حضور دارد و به راحتی توپ را به آنجا ارسال می‌کردم. هیچ‌وقت سرعت بالایی نداشتم و ورزشکار نمونه‌ای نبودم اما با مغزم بازی می‌کردم.
- بیشتر گل هایی که به ثمر رساندی از طریق شوت های محکم و با دقت بود. درباره گل ها برایمان صحبت کن.
بیشتر گل ها غریضی بود و فکر نمی‌کنم تمام کننده خوبی بوده باشم. بیشتر اوقات فکر نمی کردم و تنها یک شوت محکم روانه دروازه حریف می‌ کردم. حتی در گل‌هایی که با سر به ثمر می‌رساندم پایم را در یک جای مناسب محکم کنم و امید داشتم توپ به جای مناسب برود. برخی اوقات هم گل‌هایم از روی حیله‌گری بود و در کل تمام کننده خوبی نبودم. به ندرت یک گل با بقل پا زده‌ام!
بیشتر بخوانید:

تگ ها


پل اسکولز فوتبال