پرسپولیس- سپاهان؛ پایان غیرمنتظره یک اسطوره! (عکس)

اولین تقابل پرسپولیس و سپاهان در شهر ثالث یکی از عجیب ترین داستان های تاریخ این باشگاه را در دل خود دارد....

به گزارش مدال و به نقل از ورزش سه، حواشی مکرر بازی های پرسپولیس و سپاهان در سال های اخیر باعث شد در نهایت کمیته انضباطی دیدارهای این فصل دو تینم را به شهر دیگری منتقل کند. باشگاه اصفهانی شهر اراک را برای میزبانی انتخاب کرده و فردا این تیم مدعی برای دومین بار در تاریخ در شهر ثالث به مصاف هم می روند. اولین بازی این تیم ۲۰ سال قبل و در تبریز برگزار شده و پایان یکی از محبوب ترین ستاره های تاریخ فوتبال ایران را رقم زد.

صعود دراماتیک پرسپولیس بعد از برتری مقابل الهلال در روزهای پایانی دهه ۷۰ و پیروزی ۱-۳ مقابل نماینده قدرتمند عربستانی در تاریخ ۲۱ اسفند ۷۹ نوید سالی درخشان را برای قرمزپوشان می داد، اما اتفاقات عجیب نوروز ۸۰ شرایط را به کلی برای این تیم دگرگون کرد.

درگیری های شدید مدیریتی در باشگاه پرسپولیس به اوج رسیده بود. مرحوم عباس انصاری فرد یک بار دیگر به عنوان مدیر عامل باشگاه انتخاب شده و در گیر و دار مشکلات بین سازمان تربیت بدنی و گروه محلوجی، برای زورآزمایی با علی پروین دست به اقدام عجیبی زد.

فریم جذابی از فرشاد عباسی؛ اردوهای جذاب تابستانی پرسپولیس در رامسر- کل کل های شدید با عابدزاده در والیبال که حساسیت آن دست کمی از بازی های فصل پرسپولیس برای علی پروین ندشت. دست آخر هم زدن به دریا و آب تنی در تابستان ۷۸. اینجا رابطه پروین و عابدزاده هنوز خوب بود.

انصاری فرد در روزهای ابتدایی سال ۸۰ یک مهمانی برگزار کرده و از اعضای کادر فنی و بازیکنان پرسپولیس برای به نوعی معارفه خود در باشگاه دعوت کرد. البته عنوان مراسم برگزاری جشن صعود به نیمه نهایی جام باشگاه های آسیا بود، اما به نظر می رسید مدیر جدید باشگاه برای کسب مقبولیت در بین بازیکنان این مهمانی را برگزار کرده و البته با اهدای پاداش در تلاش برای افزایش محبوبیت خود در جنگ مدیریتی شدید در پرسپولیس بود.

علی پروین که همچنان روی بیعت خود با عابدینی مانده بود، این دعوت را رد کرده و تمایلی به آغاز همکاری با انصاری فرد نشان نداد. بسیاری از بازیکنان پرسپولیس در آن مهمانی حضور یافتند و در نهایت عدم پایبندی به فرمان علی پروین خشم سرمربی وقت قرمزپوشان را برانگیخت.

پس صبح روز هشت فروردین سال ۸۰ بود که اخبار ورزشی ساعت ۱۳:۱۵ ظهر خبر از اخراج چند بازیکن پرسپولیس به اسامی احمدرضا عابدزاده، رضا شاهرودی، ادموند بزیک، محمد برزگر، هادی مهدوی کیا، علی اکبریان، هادی عقیلی، مجتبی فرجی و مهدی نکونام داد. جالب اینجاست عقیلی بعد از اخراج از پرسپولیس مسیر متفاوتی را طی کرده و سال ها به یکی از مدافعان ثابت تیم ملی تبدیل شد. با توجه به تعطیلی مطبوعات در نوروز، هیچ کس از هواداران تا پایان تعطیلات خبر از دلیل این تصمیم غیرمنتظره علی پروین نداشت.

سرمربی پرسپولیس که برای گذراندن نوروز مطابق همیشه راهی رامسر شده بود، دو سه روز بعد از تعطیلات عید به تهران بازگشت و در روز ۱۷ فروردین تمرینات این تیم بالاخره آغاز شد. البته فاصله پرسپولیس با استقلال در جدول آخرین فصل لیگ آزادگان زیاد شده بود و این تیم دیگر تقریبا شانسی برای کسب عنوان قهرمانی نداشت. مرحله نیمه نهایی جام باشگاه های آسیا نیز از اول خرداد آغاز می شد و این فاصله تمرینات پرسپولیس را به حالت نیمه تعطیل درآورده بود.

اما بالاخره نشریه جهان فوتبال در تاریخ ۱۸ فروردین با تیتر "پروین: کسی عابدزاده را دوست ندارد" به افشای دلیل اخراج این هشت بازیکن از پرسپولیس پرداخت. طبیعتا مهم ترین نام از بین این هشت بازیکن احمدرضا عابدزاده بود و سرمربی وقت این تیم مدعی شد رابطه بد کاپیتان پرسپولیس با دیگر بازیکنان دلیل اصلی اخراج او از تیم بوده است.

نکته عجیب اینجاست که عابدزاده خودش تصمیم به خداحافظی از فوتبال در تاریخ ۳۰ دی ۷۹ گرفته و قرار بود در لباس تیم ملی و در جام الجی با فوتبال وداع کند. حتی در آن مقطع عنوان شد تصمیم بر محروم کردن عابدزاده به خاطر اتفاقات دربی جنجالی ۹ دی ۷۹ هم بوده، اما چون خود او قصد خداحافظی از فوتبال داشته دیگر حکمی در مورد احمدرضا صادر نشده است.

اما در همان مقطع علی پروین متوجه شد داود فنایی در آخرین بازی قبل از مرحله یک چهارم، برابر العین دو اخطاره شده و در اولین دیدار مرحله بعد در تهران قادر به حضور در ترکیب نیست. گروه وحشتناک پرسپولیس با حضور الهلال و الاتحاد باعث شد علی پروین از عابدزاده بخواهد خداحافظی خود را عقب انداخته و در آن مرحله نیز برای پرسپولیس به میدان برود.

اما بعد از قطعی شدن صعود به نیمه نهایی شرایط به شکل دیگری پیش  رفت. اخراج این گروه بازیکنان حواشی پرسپولیس را به اوج رساند و این تیم در شرایطی برای مسابقه ۲۱ فروردین راهی شیراز شد که بسیاری از بازیکنان خود را در اختیار نداشت. پرسپولیس با دو گل علی کریمی و لیث ناصری مقابل برق پیروز شده و نوبت به آخرین مسابقه فصل برابر سپاهان فرا رسید.

هشت اسفند ۷۸؛ برتری ۰-۲ در دربی مقابل استقلال. عابدزاده که وسط فصل شرایط بازی کردن پیدا کرده بود، این بار با شماره ۲۲ باز هم موفق به کسب پیروزی برابر رقیب دیرینه شده و رکورد تاریخی خود را حفظ کرد. تصویر از فرشاد عباسی

پیش از آن مسابقه، استقلال با برتری مقابل ذوب در اصفهان قهرمانی خود در آخرین دوره لیگ آزادگان را مسجل ساخت و تقابل پرسپولیس و سپاهان تشریفاتی شده بود. شرایط اسفناک چمن آزادی باعث شد این استادیوم برای مدتی تعطیل شده و چمن زیر کشت برود. به همین علت بازی پرسپولیس و سپاهان به استادیوم باغشمال تبریز منتقل شد و این دو تیم برای اولین بار خارج از تهران یا اصفهان به مصاف یکدیگر رفتند.

برخی تصور می کنند نتایج نه چندان خوب پرسپولیس در اراک دلیل اصلی تمایل سپاهان به انتقال دیدار فردا به این شهر بوده است. اما پرسپولیس نیز در سال ۸۰ با توجه به محبوبیت بالای خود در تبریز تصمیم به انتخاب این شهر به عنوان میزبان تقابل با سپاهان گرفت.

در واقع دو دهه قبل تصوری احتمالا درست در بین هواداران فوتبال وجود داشت که شمال ایران بیشتر هوادار پرسپولیس و جنوب کشور علاقمند به استقلال هستند. همیشه پرسپولیس در تقابل با تیم های جنوبی شرایط دشواری را تجربه می کرد و هواداران استقلال به حمایت از تیم مقابل می پرداخند. علیرغم تشریفاتی بودن آن دیدار، استادیوم باغشمال مملو از هواداران پرسپولیس شد و پیش بینی این تیم درست از آب درآمد.

اما پیش از این دیدار بود که تعدادی از بازیکنان آن گروه اخراجی با وساطت انصاری فرد با علی پروین آشتی کرده و دوباره لباس پرسپولیس را به تن کردند. از جمع بازیکنان اخراجی دیگر هرگز شاهد حضور هادی مهدوی کیا، ادموند بزیک و هادی عقیلی در پرسپولیس نبودیم و عابدزاده نیز فقط یک بار دیگر برای این تیم به میدان رفت.

پس در تاریخ ۳۰ فروردین ۸۰ پرسپولیس و سپاهان آخرین بازی تمام ادوار جام آزادگان را برگزار کردند. احمدرضا عابدزاده در روزی آفتابی و در شرایطی که به خاطر مصدومیت کهنه زانوی خود شرایط خوبی نداشت، در نیمه اول با دو عکس العمل خوب دروازه پرسپولیس را نجات داد.

۲۱ مرداد ۷۹؛ دومین بازی فصل پرسپولیس و برتری ۰-۲ مقابل پیکان. عابدزاده وقتی روی نیمکت بود هم جذابیت خاص خود را داشت و فرشاد عباسی وسط شوخی های احمدرضا این تصویر را از او شکار کرده است.  سیستم یکی در میان علی پروین و نیمکت نشینی عابدزاده در کنار بهنام سراج، مهدی تاتار و هادی مهدوی کیا

اما سید امین موسوی، مهاجم زهردار آن فصل سپاهان دو بار در نیمه دوم دروازه پرسپولیس را باز کرد و بازی با همان برتری ۰-۲ تیم اصفهانی در تبریز به پایان رسید. البته گل دوم سپاهان روی اشتباه محض عابدزاده رقم خورد. پاس آرام او به بهروز رهبری فرد نرسید و موسوی با تیزهوشی و توپ ربایی دروازه عابدزاده را برای آخرین بار باز کرد.

اما سال ۸۰ بی تردید بدترین و تلخ ترین سال دوران زندگی عابدزاده و البته خیل عظیم هوادارانش بود. احمدرضا در فروردین آن سال از پرسپولیس اخراج شد، اما غرور و اخلاق خاص این سنگربان باعث شد او علیرغم مصدومیت شدید تصور کند هنوز هم می تواند به بازی کردن ادامه دهد. در اواسط فصل بعد و در فصل پاییز او تصمیم غیرمنتظره ای گرفته و با سایپا به توافق رسید.

اما زخم کهنه اختلافات قدیمی با محمد مایلی کهن دوباره تازه شد و درگیری لفظی عابدزاده با سرمربی وقت سایپا باعث شد او حتی یک دقیقه هم در ترکیب این تیم قرار نگیرد. آخر سال و اسفند هم که آن بیماری لعنتی.

آریا فاطمی مقدم

تگ ها


رضا شاهرودی تیم امید ایران پرسپولیس تهران ادموند بزیک احمدرضا عابدزاده فولادمبارکه سپاهان علی پروین فوتبال ایران پرسپولیس سپاهان لیگ برتر خلیج فارس فوتبال