Banner

پرواز به سمت دروازه‌ای به نام بهشت

عکسی در فضای مجازی منتشر شده که نشان می‌دهد هواپیمای امروز در کنار یک زمین فوتبال سقوط کرده است....

به گزارش مدال، ۱۱ نفر این طرف زمین و ۱۱ نفر آن طرف؛ هر چقدر هم با یکدیگر دوست باشند اما داخل زمین چمن جنگ است. نزاع بر سر توپ و تور. رفاقتی درکار نیست. بر سر چند تکه چرمی لگد می‌زنند و تحت مفهومی به نام «فوتبال» شاد می‌شوند و از زندگی لذت می‌برند. چه آبی باشند و قرمز، چه سیاه باشند و چه سفید و چه تیره باشند و روشن همه‌چیز در زمین چمن باقی می‌ماند.
آن‌طرف اما بازی فرق دارد. جنگ هر کس فرق دارد. یکی دست زن و بچه‌اش را گرفته تا از این‌جا برود. یکی می‌رود تا خود را بسازد و برگردد و یکی هم امیدوارانه چشم به آینده دوخته. می‌خواهد مقصد، مانند این هواپیما اوکراین باشد یا هر جا. حالا اما آن‌ها جنگشان را باخته‌اند. شاید اصلا اسم آن را نباید جنگ نامید. حریف مرگ و سرنوشت نشده‌اند و چه تناقضی است بین میدان جنگی که محدود به زمین چمن شده و میدانی به اسم زندگی.
می‌گویند هنگام مرگ ۲۱ گرم از وزن انسان کم می‌شود اما نگفته‌اند هنگام دیدن چنین تراژدی‌هایی چقدر از روحمان آسیب می‌بیند، چقد از روانمان درگیر می‌شود و چقدر ریاکارانه ناگهانی قدرشناس و مهربان می‌شویم.
ای‌کاش امروز آن‌طرف این زمین چمن را نمی‌دیدیم.

بیشتر بخوانید:

عکس‌نوشت؛ آب‌پاشی به نام کایل واکر!

 

تگ ها


یادداشت اختصاصی یادداشت‌های اختصاصی فوتبال