چگونه پرتغال به صادرکننده مربی تبدیل شد؟

زمانی شاید ژوزه مورینیو تنها مربی مطرح پرتغالی دنیا بود ولی حالا در سراسر دنیا مربیان صاحب سبک پرتغالی را شاهد هستیم....

به گزارش "ورزش سه"، وقتی به لیگ برتر فوتبال پرتغال نگاه می کنید غیرممکن است مجذوب باشگاه هایی چون بنفیکا و پورتو نشوید. تیم هایی که در سالیان گذشته حاکم فوتبال پرتغال بوده اند و قهرمانی ها را بین خود تقسیم کرده اند.

در فوتبال پرتغال همچنین می توان مربیانی آینده دار را مشاهده کرد که در باشگاه های شان عالی کار می کنند. سطح رقابت در پرتغال نه تنها بین تیم ها و بازیکنان که بین مربیان نیز بالا رفته  و در حال حاضر می توان مشاهده کرد که پرتغال یکی از کشورهای صادرکننده مربی به تمام دنیاست. همین حالا در لیگ برتر انگلیس و لیگ فرانسه، پرتغالی ها بیشترین مربیان خارجی محسوب می شوند.

پرتغال همچنین مدافع عنوان قهرمانی اروپا نیز محسوب می شود. تیمی که در یورو ۲۰۱۶ توانست فرانسه میزبان را با مربیگری فرناندو سانتوس مربی صاحب سبک خود شکست دهد.

مربیان بزرگ پرتغالی نه فقط از لحاظ کسب افتخار که از لحاظ آمورش، فرم و ایده های خاص خود نیز مشهور هستند.

در یک مقطع، ژوزه مورینیو بزرگترین و تنها مربی برتر فوتبال پرتغال در دنیا بود و این راه سپس توسط مربیانی مثل ژوزه گومز هم ادامه یافت. مربی ۴۹ ساله ماریتیمو که سابقه زیادی در کار خارج ازپرتغال دارد. او در کشورهایی مثل عربستان، مجارستان و امارات نیز مربیگری کرده است.

گومز می گوید که زمان زیادی را صرف مطالعه در مورد سبک های بازی و ضد تاکتیک ها کرده است و همین نقش مهمی داشته تا فوتبال پرتغال تبدیل به یک کشور صادر کننده مربی شود.

کافی است نگاه کنید که در پرتغال چگونه یک مربی ساخته و پرداخته می شود:« در ابتدا در شرایطی بد و با امکاناتی ضعیف کار می کردیم. وقتی مربیگری را شروع کردم گاه به تعداد نفرات دو تیم را در یک زمین تمرین می دادم. ۲۵ بازیکن در یک سوم زمین بازی کار می کردند و باید خودتان را در چنین فضایی برای مسابقه آماده می کردید. مشخص بود که یک جای کار ایراد دارد. طبیعی بود که باید به دنبال تغییر شرایط می رفتیم. اوضاع حالا به مراتب بهتر شده است ولی بازهم معتقدم در کشوری کوچک و ۱۰ میلیون نفری مثل پرتغال، کاری در حد معجزه انجام داده ایم.»

پرتغال مثل ایتالیا کشوری است که مربیگری را تبدیل به یک حرفه آکادمیک و علمی کرده است. یک مربی باید در دانشگاه به مطالعه فوتبال بپردازد. گومز می گوید:« باید مسیرهای متفاوتی را طی کنیم. من خودم فوتبالیست بودم البته در سطح دسته سوم و واقعا فوتبالیست خوبی نبودم. حتی فوتبالیست بودن هم برای اینکه مربی شوید کفایت نمی کند؛ پس شروع به مطالعه و تحقیق کردم. اتفاقی که برای مورینیو نیز رخ داد و آندره ویلاس بویاس؛ هرچند در دانشگاه های متفاوت. پس از دوران فوتبال باید در دانشگاه و به صورت علمی مربیگری را یاد بگیرد. مهم نیست فوتبالیست بزرگی بوده اید یا نه. باید به دانشگاه بروید و با گذراندن کورس های مربیگری، مدرک بگیرید. من نیز چنین مسیری را طی کردم.»

به مربیان پرتغالی این اتهام زده می شود که عاشق سبک دفاعی اند و نمونه آن، تیم های ژوزه مورینیو هستند.

گومز در این رابطه می گوید:« در ۳۰ سال گذشته باشگاه هایی چون پورتو و بنفیکا در رقابت های اروپایی عملکرد خوب و قابل قبولی داشته اند ولی در بازی های ملی و تا قبل از یورو ۲۰۱۶ نمی توانستیم نتایج خوبی کسب کنیم. عجیب و باورنکردنی بود چون بازیکنانی فوق العاده از لحاظ فنی و تکنیکی در اختیار داشتیم ولی قادر به کسب عنوان قهرمانی نبودیم. در یورو و جام جهانی برابر تیم هایی مثل آلمان و هلند ناکام می ماندیم چرا که سازماندهی شده تر از ما بودند.

قدم به قدم این شرایط تغییر کرد. همه باشگاه ها وارد مسیری یکسان و هماهنگ شدند. شیوه تمرینات به سطح تیم های بزرگ دنیا نزدیک شد و چیزی که تفاوت ها را رقم زد، نوع نگاه و تکفر به بازی و سبک آماده سازی بود. مربیان پرتغالی حالا خود را با جدیدترین متدهای علمی دنیا وفق داده اند. ما در ایتالیا، فرانسه و انگلیس مربی داریم؛ با این حال سبک مربیگری پرتغالی دفاعی نیست و این را قبول ندارم. معتقدم سبک مربیگری پرتغالی، آمیزه ای از سبک هجومی هلندی-ایتالیایی ولی به شکل سازماندهی شده و نیز دفاعی است به شکلی که به حریف فضا داده نشود.

با تیاگو که در چلسی و لیون بازی کرده کار کرده ام و او به من گفت که پرتغال دشوارترین لیگ برای بازی کردن است چرا که برخی تیم ها فوتبال بازی کردن بلد نیستند ولی طوری بازی می کنند که شما هم نتوانید فوتبال خودتان را ارائه دهید. این از نظر من هم درست است. برخی مربیان فقط روی ضد تاکتیک ها مطالعه می کنند و اینکه چطور سازماندهی تیم های مقابل را به هم بزننند. گاهی مواقع این روش جواب هم می دهد. مربیان می دانند که گاهی اگر دو بازی را ببازند، شغل شان را از دست خواهند داد.»

گومز در مورد ایده های فوتبالی خود می گوید:« ایده فوتبالی من یک ایده خالص و پیشرو است. من همچنان معتقدم اگر کنترل توپ را در اختیار داشته باشیم حتی اگر حریف قدرتر باشد، آنها نمی توانند کاری برابرتان انجام دهند چرا که توپ در اختیار ماست. پایه و اساس یک بازی، روی کیفیت حفظ و کنترل توپ قرار دارد.این یکی از دلایلی است که در آینده مربیان پرتغالی کنترل فوتبال را در بسیاری از نقاط اروپا در دست خواهند گرفت.»
 

تگ ها


ژوزه مورینیو پورتو تاتنهام بنفیکا