یادداشت اختصاصی؛ در ستایش دختران قهرمان ایران

هرچهقدر نادیدهشان بگیرید، قویتر میشوند. هرچهقدر سختی و فشار بهشان وارد ک ......

هرچه‌قدر نادیده‌شان بگیرید، قوی‌تر می‌شوند. هرچه‌قدر سختی و فشار بهشان وارد کنید، جانانه‌تر مبارزه می‌کنند. هیچ‌کس جلودارشان نیست. ممنوع‌الخروجشان کنید، در آستانه‌ی قهرمانی از پوشش تصویب‌شده‌‌شان بهانه بگیرید. نشان داده‌اند که می‌توانند. نشان داده‌اند که قهرمان‌اند. بارها و بارها ثابت کرده‌اند و خواهندکرد که هیچ‌چیز از هیچ‌کس کمتر ندارند. به قول اورسولا له‌گوئین، نویسنده‌ی فقید: «ما زن‌ها آتشفشانیم. آنگاه که تجربه‌ی خود را به مثابه حقیقت انسانی به میان بیاوریم، تمام نقشه‌های جغرافیا تغییر می‌کنند. کوه‌های جدیدی سر برمی‌آورند.» 
فرزندان سرزمین‌مان، دختران آفتاب، یک بار دیگر چشم دنیا را به خود خیره کردند. آنها که پیش‌تر با آن گل مسحورکننده به ژاپن، تیتر روزنامه‌ها و خبرگذاری‌های معتبر دنیا شده‌بودند، بار دیگر ژاپنی‌ها را مقهور هنرنمایی کم‌نقص خود کردند. از سرِتوپ سارا شیربیگی بگویم که مدافع ژاپنی را از صحنه محو کرد یا گل رباح ماجری فهیمه‌ی زارعی؟ یا نبوغ فرشته‌ی کریمی که همنام جادوگر فوتبال ما و الحق همپای او در فوتسال بانوان است. دختران و خواهران‌مان با وجود همه‌ی کمبودها و بی‌مهری‌ها ذره‌ای کم نگذاشتند؛ با وجود همه‌ی تبعیض‌ها آنها تبعیضی قائل نمی‌شوند؛ چه مادی و چه معنوی، حمایتی که از آنها می‌شود به هیچ وجه قابل قیاس با مردان ورزشکار نیست، اما پابه‌پای آنان و گاه حتی فراتر از آن افتخار و غرور می‌آفرینند و اشک شوق به چشمان‌مان می‌آورند.  
شیردختران فوتسالیست هر بار بی‌سروصدا، بدون حاشیه، می‌روند و با جام به خانه برمی‌گردند. بازی‌شان را نگاه کنید؛ در حمله بی‌رحم و کوبنده و در دفاع پرصلابت و نفوذناپذیر! آنها توپ را مثل برق و باد به دروازه‌ی حریفان می‌رساندند و پیش از آن که فرصت فکر کردن به آنها بدهند، با ضرباتی یکی از یکی دیدنی‌تر، توپ را به تور می‌چسباندند. هیچ تیمی یارای مقابله با آنان را نداشت. در فینال، پس از پیش افتادن از حریف، بیش از پانزده دقیقه در شرایطی که ژاپن با تمام توان و در موقعیت پاورپلِی با پنج نفر حمله می‌کرد، جانانه دفاع می‌کردند و اجازه‌ی نفوذ به حمله‌وران ژاپنی نمی‌دادند.  
باید قدرشان دانسته‌شود. مسئولان فدراسیون فوتبال و کمیته‌ی فوتسال نباید بگذارند این قهرمانان دلسرد شوند. آنها که با حداقل‌ها چنین شاهکارهایی خلق می‌کنند، با کمی رسیدگی بیشتر قطعاً پتانسیل فتح دروازه‌های دنیا را هم دارند. ما فقط می‌توانیم به احترام‌شان کلاه از سر برداریم و ایستاده برایشان دست بزنیم... تا ببینیم این‌بار مسئولان چه می‌کنند...

نویسنده: سامان کاظمی

تگ ها


اخبار روز یادداشت‌های اختصاصی ورزش بانوان فوتبال