یادداشت؛ حضور رحمان یک اتفاق خوب دیگر

در یک اتفاق غیر قابل پیش بینی رحمان رضایی سرمربی تیم ذوب آهن شد؛ به خصوص که صحبت از حضور مهدی تارتار بود و ذوبی ها با یکی دو مربی دیگر هم مذاکره کردند و حتی نشست هم داشتند....

به گزارش مدال و به نقل از ورزش سه، در سال های اخیر موفقیت مربیان جوان در تیم های باشگاهی به مراتب بیشتر از ناکامی هایشان بوده و بر همین اساس حضور رحمان رضایی در راس کادر فنی تیم ذوب آهن را باید به فال نیک گرفت. نمونه اش رسول خطیبی. در نیم فصل نخست به همراه ماشین سازی خوب نتیجه گرفت و در دور برگشت هم به حسرت دو دهه ای تیم آلومینیوم اراک برای حضور در لیگ برتر پایان داد! او سه تیم را لیگ برتری کرده و این اتفاق کوچکی نیست. محمود فکری در اولین تجربه سرمربیگری اش نساجی را با همان نفراتش متحول کرد بطوریکه تیم ضمن فاصله گرفتن از قعر جدول لیگ را با رتبه تک رقمی به پایان برد و تیم سوم در دور برگشت شد. بنا براین این دست از اتفاقات بهترین اتفاق ممکن برای فوتبال باشگاهی است. حضور مربیان نو در تیم های لیگ برتری موجب تزریق ایده های تازه به فوتبال باشگاهی می شود و نفع این تصمیم به فوتبال ملی هم سرایت خواهد کرد.

هیچ کس موافق حذف مربیان باتجربه در فوتبال نیست؛ مربی باتجربه ای که خود را بروز می کند و نتیجه می گیرد باید بماند به خصوص که تجربه او برای موفقیت فوتبال باشگاهی نیاز است و از همه مهمتر انتقال تجربیاتش به مربیان جوان مولد مربیان موفق دیگر خواهد بود اما مربی باتجربه ای که دیگر چیزی برای عرضه ندارد و هدفش از حضور تنها ماندن و گرفتن دستمزد است و نه تحول فوتبال باید عرصه را برای مربی جوان باز کند. همان طور که هیچ بازیکنی راضی به خداحافظی نمی شود مربی باتجربه ناموفق هم دلش نمی آید کنار رود و این جا اعتماد باشگاه ها به مربیان جوان است که بالانس را در فوتبال برقرار خواهد کرد.

در مورد رحمان نمی توان هیچ پیش داوری داشت. او در تیم های دسته اولی مربیگری کرده؛ تیم هایی که البته بضاعت صعود به لیگ برتر نداشتند. متاسفانه در لیگ یک موفقیت تنها با صعود به لیگ برتر معنی پیدا می کند که نباید اینطور باشد. چه بسا رحمان رضایی در ذوب آهن راه محمود فکری در نساجی را برود و آنوقت است که این اعتماد همه را خوشحال خواهد کرد. به یاد داشته باشیم یحیی گل محمدی هم در تیم های دسته اولی به موفقیتی دست پیدا نکرد اما در لیگ برتر هم اکنون یکی از بهترین مربیان است. بدون شک اعتماد به مربیان جوان فوتبال باشگاهی ایران را صاحب ایده های تازه تری برای موفقیت در بازی های بین المللی می کند و از همه مهمتر تعداد مربیان موفق ایران را بیشتر خواهد کرد. در این بین ممکن است برخی از مربیان جوان جواب این اعتماد را به خوبی ندهند که این طبیعی است اما چرخه اعتماد هر چه با سرعت بیشتری عمل کند فوتبال از آن سود می برد. فوتبال باشگاهی باید به نقطه ای برسد که ضامن بقای مربی نتیجه اش باشد نه ارتباطات خارج از زمین به این دلیل که فوتبال دولتی است.

بیشتر بخوانید:

«مارکوویچ» در ذوب آهن ماندنی شد/ «بیدوف» منتظر نظر رحمان رضایی

رضایی باید حداقل سهمیه آسیا بگیرد/ به پرسپولیس و سپاهان نامه زدیم

 

 

تگ ها


رحمان رضایی ذوب آهن اصفهان فوتبال ایران ذوب آهن لیگ برتر خلیج فارس فوتبال