یادداشت؛ دنده‌ عقب سوباشیچ و دوستان

کرواسی یقیناً صعود تا فینال جام جهانی 2018 را مدیون عملکرد خوب سوباشیچ است ......


 کرواسی یقیناً صعود تا فینال جام جهانی 2018 را مدیون عملکرد خوب‌ سوباشیچ است. کافیست نگاهی به مهارهای او در ضربات پنالتی بیاندازیم تا توانایی‌هایش دوباره بر ما ثابت شود. اما انگار خستگی روح و روانش را تسخیر کرده‌بود، تمرکز نداشت و در نهایت با اشتباهات خود راه کام‌بک هم‌تیمی‌هایش را هم بست. اما حداقل در این بازی هنر مانکن بودن خود را به نمایش گذاشت؛ جایی که به‌جای دست‌هایش چشم‌های او بود که شوت‌های امباپه و پوگبا را  تا تور دروازه دنبال می‌کرد.
ولی این گونه نیست که با پتک روی سر سنگربان کروات‌ها بکوبیم و او را تنها مقصر این شکست بدانیم. می‌توانیم لاورن- همان بهترین مدافع جهان را می گویم البته به قول خودش- و ورسالیکوی فاجعه را هم هم در لیست سیاه مربوطه نام ببریم. اگر یادتان باشد بازی‌های قبل زبان‌مان مو درآورد آن‌قدر که از راکیتیچ و مودریچ تعریف کردیم. این‌که یک تنه جور میانه زمین را به دوش می‌کشند. اما می‌دانم خودتان مستحضر هستید که هردوی آن‌ها این‌بار به کاهدان زدند. هر چه باشد آن‌ها 90 دقیقه نسبت به همتای فرانسوی خود بیشتر توپ زدند و دویدند. طبیعی بود که بالاخره یک جایی این خستکی کار دست آن ها دهد و چه جایی بدتر از فینال؟ این قاعده برای پریشیچ و مانژوکیچ هم صدق می‌کند. ما دیگر نه آن قدرت تمام کنندگی مانژوکیچ را ندیدیم و نه آن دوندگی و تکنیک پرشیچ را!
با این حال، دلیل شکست خستگی بود یا هر چیز دیگری، کروات‌ها کاری کردند کارستان! از آن دست نایب قهرمانی‌هایی که دست کمی از قهرمانی نداشت. کرواسی در شرایطی مدال نقره را به طلا ترجیح داد که مطمئناً اگر قبل از جام جهانی به آن‌ها وعده نایب قهرمانی می‌دادید با چیزی جز لبخند تمسخرآمیز از شما پذیرایی نمی‌کردند.
حسین رضایی

تگ ها


اخبار روز جام جهانی 2018 کرواسی فوتبال