یادداشت؛ سخت بودن مثل کیلور ناواس

به گزارش مدال، قصه مرد کاستاریکایی رئال مادرید، مثل افسانههای قدیمی تلخیست که تبدیل به بخشی از فرهنگ آمریکای لاتین شده است ......
به گزارش مدال، قصه مرد کاستاریکایی رئال مادرید، مثل افسانههای قدیمی تلخیست که تبدیل به بخشی از فرهنگ آمریکای لاتین شده است ...

به گزارش مدال، قصه مرد کاستاریکایی رئال مادرید، مثل افسانه‌های قدیمی تلخیست که تبدیل به بخشی از فرهنگ آمریکای لاتین شده است. مردی که تا خود رویا می‌رسد. مردی که همه چیز را فتح می‌کند. اما به یکباره در اوج و در شرایطی که فکرش را هم نمی‌کند جوری زمین می‌خورد که استخوان‌هایش متلاشی می‌شوند. داستان کیلور ناواس از این دست قصه‌هاست‌. پسری که در جام جهانی برزیل کشورش را مثل سوپر من با نوک انگشتانش به جلو می‌برد. استعاره و اغراق نیست. پنالتی‌هایی که او با نوک انگشتانش می‌گرفت، هر بار زمین را سبک می‌کرد و مردم کاستاریکا را به آسمان می‌فرستاد. این عملکرد خوب پاداشی بزرگ‌تر از رسیدن یک‌چهارم جام برای او داشت و فلورنتینو پرس، شماره 13 رئال را به او داد. ناواس به عنوان گلر جانشین ایکر مقدس به جمع کهکشانی‌ها پیوست. از همان ابتدا اما کسی به او به عنوان مرد شماره یک نگاه نکرد. یک فصل کامل در لالیگا گلر ذخیره رئال بود و بازی‌های لیگ قهرمانان هم به کاسیاس رسیده بود. بازی‌هایی که کیلور ناواس، فوق تخصص آنها را دارد و انگار برای بازی حذفی ساخته شده است. بعد از انتقال قرضی کاسیاس به پورتو، قرار بر این بود که دخه‌آ از منچستر برای شماره یک شدن خریداری شود. توافقات بین دو باشگاه در ساعات پایانی نقل و انتقالات انجام شده بود و همه چیز مهیا بود تا این انتقال به سرانجام برسد. اما فکس باشگاه منچستر خراب شد و همه چیز کنسل شد. وقت نقل و انتقالات تمام شد و رئال بالاجبار شماره یک را به ناواس داد. او قهرمان لیگ قهرمانان شد. سال بعد هم این اتفاق تکرار شد. در حالی که کسی توقعش را نداشت، ناواس عامل اصلی تاریخ‌سازی رئال شد و در فتح لیگ قهرمانان با این تیم هت‌تریک کرد. همه‌چیژ خوب پیش رفت. همه در تیم ناواس را دوست داشتند و بازیکنان بزرگ تیم فصل گذشته به مدیریت فشار آوردند که گلری برای جانشینی ناواس خریداری نشود. این فصل اما پرس برای این که در بازار بیکار نباشد، کورتوآ را خرید تا ناواس زیر سایه برود. وقتی همه چیز خوب بود، داستان از اوج پایین آمد و شخصیت اول با خاک یکسان شد. ناواس اما تسلیم نشده. گفته هر کسی بیاید رقابت می‌کنم تا جایگاهم را حفظ کنم. اما همه می‌دانیم که واقعیت چطور رقم می‌خورد. کیلور از الان دیگر یک دروازه‌بان دوم است. شانس بیاورد لوپتگی در لیگ قهرمانان به او بازی بدهد تا آخرین تورنمتتش هم با رئالی‌ها تجربه کند و سال بعد با آنها خداحافظی کند. البته که این بهترین سناریوی ممکن است. گزینه تلخ نیمکت‌نشین شدن در تمام بازی‌ها هم روی میز است.
به هر حال، کیلور ناواس بودن خیلی سخت است. همه چیز را به دست بیاوری و در نهایت مثل یک بازنده با تو رفتار شود.