یادداشت؛ هفته سوم لیگ هجدهم سیاه ترین هفته در تاریخ لیگ حرفه ای /جنگ بود یا فوتبال؟!

به قلم حسین قدوسی سردبیر سایت مدال هفته سوم لیگ برتر را بدون ......

به قلم حسین قدوسی سردبیر سایت مدال

هفته سوم لیگ برتر را بدون ...

به قلم حسین قدوسی سردبیر سایت مدال 

هفته سوم لیگ برتر را بدون تردید می توان یکی از سیاه ترین هفته های لیگ حرفه ای دانست. جایی که در اهواز سنگ پرانی و صورت های خونین در کنار شعارهای قومیتی را شاهد بودیم و در تهران و بازی تراکتور سازی و استقلال هم مشابه همین اتفاقات را با چاشنی تخریب استادیوم و همجمه و حمله های آنچنانی. در چنین شرایطی اظهار  نظر جاندارانه  مدیرعامل استقلال خوزستان و تاکید حسن زاده رییس کمیته انضباطی مبنی بر اینکه با محرومیت مشکل حل نمی شود ما را بران  داشت که نگاهی داشته باشین به  برخی چرا و اما و اگر و باید و شایدها 

وقتی باشگاهها توجیه می کنند 

"بازیکنان پرسپولیس خودشان گفتند شروع مشکلات از بازی پرسپولیس  با فولاد بود. "آین موضوع بهانه ای شده برای مدیر عامل استقلال خوزستان تا مدعی شود تماشاگران تیمش در بازی با پرسپولیس مرتکب تخلفی نشده اند. لابد آن سرهای شکسته و خونین هواداران پرسپولیس و آن ویدیوهایی که از تخلفات تماشاگران اهوازی تیم استقلال خوزستان منتشر شده همه و همه کذایی بوده 
در استفاه بازار لابد پرسپولیسی ها هم  می خواهند بگویند ما مرتکب تخلفی در تهران و بازی با فولاد نشدیم و ادعای ماهینی و جلال حسینی که گفته اند شعارهای تماشاگران ما در بازی فولاد علیه خوزستانی ها  و بی تدبیری کانون هواداران عامل بروز جنجال در اهواز بوده هم صحت ندارد

 سلطانی مدیرعامل استقلال خوزستان برهمین مبنا تاکید کرده که  : "اگر بنا به محرومیت است پرسپولیس باید محروم شود چرا که .بخاطر اتفاقات بازی با فولاد که   در تهران برگزار و به خوزستانی ها توهین شد فراخوان داده  و مسوولان هم هشدار داده بودند."

به باور مدیر عامل استقلال خوزستان آین پرسپولیس است که باید محروم شود نه استقلال خوزستان. این یک ادعای عجیب است و مایه تاسف. 
 اگر تماشاگران پرسپولیس در تهران و بازی با فولاد مرنکب تخلفی شده اند باید بخاطر تخلف در همان بازی  محروم شود  و این ربطی پیدا نمی کند به اینکه استقلال خوزستان که تماشاگرانش اقدام به سنگ پرانی کرده اند محروم نشوند.به طور کلی مشکل فوتبال ما این است که مدیران باشگاهها همچون هوادارانی که کری می خوانند و در فضای مجازی  فرافکنی می کنند می کوشند که روی حقایق سرپوش بگذارند. 

اینگونه است که مدیر عامل استقلال خوزستان به جای  اینکه علاوه بر نقد تیم حریف نسبت به هنجارشکنی های تیم خودش هم معترض شود می آید و روی همه چیز می خواهد سرپوش بگذارد. انگار نه انگار که سرهایی شکسته و صورت های غرق خون شده و شعارهایی سر داده شده. آیا تخلف پرسپولیس در بازی قبلی دلیل بران می شده تماشاگران استقلال خوزستان هم مرتکب هر تخلفی شوند و بعد مدیر باشگاه بگوید ما مستحق محرومیت نیستیم. 

کمیته انضباطی مماشات می کند

آیا کمیته انضباطی در قبال اتفاقات تلخ دو بازی اخیر  سرخابی ها در اهواز و تهران حکمی قاطع در قبال تخلف تماشاگران این چهار تیم  می دهد یا اینکه بعد از مصاحبه های جانبدرانه مدیران باشگاهها همه چیز با احکام مصلحتی کمیته انضباطی تماشاگر متخلف را ترغیب می کند به اینکه دوباره سنگ پرانی کند، سر بشکند، نرده های  های آهنین و موانع بین سکوها را در هم شکسته و چنان به استادیوم آزادی آسیب بزند که مدیریت  این ورزشگاه بگوید آمادگی لازم برای میزبانی پرسپولیس مقابل نفت  مسجد سلیمان در این استادیوم وجود ندارد. آیا برای جلوگیری از تکرار  این روند پرشتاب و این کار و حاکم در ورزشگاهها نباید فکری کرد... آیا... 

وقتی تماشاگر حاشیه امنیت دارد 

آیا یکی از این راهکارها برخورد قاطع با متخلفان نیست. آیا در فوتبالی که بنا بر گزارش های منتشره پیمانکار فروش بلیط و سازمان لیگ درآمدی قابل توجه دارند نباید این امکان همچون لیگ های اروپا و حتی  آسیا وجود داشته باشد که تماشاگر متخلف شناسایی و مدتی حق   ورود به استادیوم ها را نداشته باشد آیا این حاشیه امنیت برای تماشاگر موجب نشده که متخلفان هر بار هر کاری که دلشان می خواهد را انجام دهند؟آیا با جانبداری و توجیه باشگاه و مماشات کمیته انضباطی از یک سو و خواب غفلت مدیران کمیته ها و معاونت های فرهنگی باشگاهها موجب نمی شود تماشاگری که هرگز با جریمه و محرومیت فردی مواجه نمی شود به خود اجازه دهد زمین فوتبال و استادیوم را با میدان جنگ اشتباه بگیرد. به راستی آنچه در هفته دوم لیگ هجدهم دیدیم جنگ بود یا  فوتبال؟! گل بود یا خون؟