یادداشت ویژه/ رمز رستگاری فوتبال ایران

پس حالا از این شکست نه فرصتی بسازیم برای تسویه حساب ها و نه چشم ها را بر روی حقایقی که عیان است ببندیم....
پس حالا از این شکست نه فرصتی بسازیم برای تسویه حساب ها و نه چشم ها را بر روی حقایقی که عیان است ببندیم.

سایت مدال؛ 1_باختیم، خیلی بد هم باختیم، آن هم سر بزنگاهی که پنج بار  دیگر در دل تاریخ وا  داده بودیم و حالا....فرصت طلایی هدر رفته، آرزوهای سوخته، رویاهای برباد رفته و جامی که شده کابوس،شده  طلسمی 47ساله. حالا روز از نو و روزی از نو. بازی تازه شروع شده.... 

2_هر چه بود و نبود را فراموش کنیم،چه زشت و چه زیبا، چه تلخ و چه شیرین. هم نیمه خالی لیوان را باید و هم پرش را. هم دو صعود متوالی به جام  جهانی برای اولین بار آن هم مقتدرانه و زودهنگام را باید دید و هم نتایج و بازی های قابل قبول و بعضا  تحسین برانگیز در جام جهانی و آن غرور و جشن های مردمی را و هم البته دو ناکامی در جام ملتها و تحمل سنگین ترین شکست تاریخ ایران در جام ملتها به رغم  هشت سال  ثبات در کادر فنی گرانقیمت و بهترین امکانات یا آن مصاحبه های جنجالی که از هشت سال گذشته تا به دیروز  دیدیم را. 

بله، همه را با هم باید دید و در یک ترازو گذاشت و مهم تر اینکه درس گرفت. فوتبال ما به شرطی رستگار خواهد شد که از همه این خوب و بدهای کی روش و همه این علل ناکامی های شش گانه در نیمه نهایی  های جام ملتها درس بگیرد  و پلی بسازد  برای فردا. برای روزهایی سرشار از غرور و شادی و افتخار. پس حالا از این شکست نه فرصتی بسازیم برای تسویه حساب ها و نه چشم ها را بر روی حقایقی که عیان است ببندیم. کی روشی که فدراسیون برای او آرزوی موفقیت کرده و خود گفته اینجا نقطه پایان است رفتنی است، به امید آنکه مربی بزرگ تر از کی روش بیاید، البته با قراردادی که بندهایی محکم تر از این حرف ها داشته باشد! 

3_افسوس و حسرت کافیست، حتی امروز و فردا هم وقت آه کشیدن و های و هوی کردن و زانوی غم بغل گرفتن و داد و قال نیست. کاسه چه کنم چه کنم و استراتژی کی بود، کی بود، من نبودم را بگذاریم کنار و فارغ از سلایق و علایق مختلف و متضاد  دست در دست هم دهیم به مهر برای سربلندی فوتبال ایران. به قول آسیا 2019؛ "حالا ما اینجاییم.....این بار قوی تر از گذشته...... برای صاف کردن یک بدهی کهنه"/حسین قدوسی