یادداشت ویژه مدال/ استقلال، پرسپولیس واکران فینال آسیا در امجدیه؛جنگ با شیطان...

......

 

به گزارش مدال، به بهانه حضور پرسپولیس در فینال لیگ قهرمانان آسیا نگاهی انداخته ایم به یک فینال تاریخی:

جنگ با شیطان و شبی که تاریخ را ورق زدیم...صعود پرسپولیس به فینال و جشن طرفدارانش نوید از یک دنیا آرزو و خوشحالی بود، با این وصف که این شادی ها ما را به نیم قرن پیش پَرت کرد، به آن روزهای بهاری، گاهی گرم و گاهی سرد، به آن غروب تاریخی، ما را به هیاهوی طرفداران در امجدیه بُرد، به قهرمانی در آسیا و جدال با نماینده اسرائیل که آن زمان برای خود ادعایی در فوتبال آسیا داشت...

می خواهیم با قصه یک علاقه مند به فوتبال و قلم جادویی گالئانو، این بار با تعریفی در حد یک یادآوری و باری دیگر آن خاطره را مرور کنیم که گویا بسیاری از آن کسانی که به کوچه و پس کوچه ها آمدند یاد آوری کنیم که این روز فقط و فقط یکی از خاطرات آبی هایی است که روزگاری تاجی بر سر فوتبال آسیا بودند. آن روزها سیاستی نبود که آن ها را لِه کند. نه نبود.

تیمی بود در آسیا که نامش تاج بود...
آنجا امجدیه بود، طرفداران خودشان را با پرچم آبی پوشانده و راهی سکوهایش شده بودند،سکوهای سنگی، حریف برایشان سزاوارشلاق خوردن بود پس آن ها شلاق خود را به آسمان برده بودند،آن ها یک شغل داشتند و آن هم فریاد زدن تاج بود.

بازیکنان ناصر حجازی درون دروازه ایستاده. همان سنگربان جوانی که تاکنون دوبار پیراهن ملی پوشیده و تا این‌جا حتی یک‌بار هم تسلیم نشده. مهدی لواسانی و اکبر کارگرجم در غیاب پرویز قلیچ‌خانی ترکیب دو مدافع میانی را شکل داده‌اند. منصور پورحیدری و مسعود معینی دو مدافع کناری شده‌اند. فریدون معینی، کاپیتان علی جباری و کارو حق وردیان در میانه میدان قرار گرفته‌اند که جباری به مدد قریحه والا و شوت‌های سرکشش اجازه نفوذ و پیوستن به خط حمله را دارد. غلامحسین مظلومی که دو بار در تیم ملی به میدان رفته مهاجم نوک حمله است و غلام وفاخواه معروف به «مرد جام‌ها» – که کمی پیشتر با پیراهن پیکان قهرمان جام دوستی شده – و جواد قراب نوزده‌ساله در دو گوش قرار گرفته‌اند.

بازخوانی آن فینال آن یازده مرد شورت پوش چنان پا به میدان گذاشتند که گویی آماده جنگ شده اند. شمشیرهای آن ها بالا رفته و می خواهند در کلوسئوم خودشان حریف را لِه کنند، غرش آن ها ترسناک بود و ترسناک، حریف تیمی بود که شیطانش یادش می کردند و حال هم یادش می کنیم.
هاپوئلی ها قوی بودند؛ بسیار قوی؛ سرعتی با قدرت بدنی بالا و شوت زن که تاج را به لاک دفاعی فرو برده بودند. بازی ادامه داشت و تاجی ها در نیمه خودشان اجازه نفوذ را ندادند و نیمه اول به پایان رسید.

نگران بودیم که در امجدیه شکست نخوریم و نگران بودیم که ناصر خان را با سه آمپول راهی میدان کرده بودند، استرس امان ما را بریده بود. نیمه دوم شروع شده و جباری توپ را یک تنه به زمین هاپوئلی ها برده، می دود و می دود و به سوی دروازه اسرائیلی ها نزدیک می شود. توپ را به مظلومی پاس داده و غلامحسین مظلومی توپ را به وطن خواه سپارده، ضربه اش به سوی دروازه رفته اما بازیکن اسرائیلی توپ را از روی خط بیرون کشیده. داور هندی فریاد تماشاگران و ادعای گذر توپ از خط را نادیده گرفت و بازی ادامه پیدا کرد. فریاد کرکننده هنوز تمام نشده که وفاخواه توپ را دوباره شلیک کرد که این بار در میانه راه به دست پریمو خورد، ولی داور هندی اعتقادی به اعلام ضربه پنالتی نداشت.

دقیقه هفتاد آب سردی در آن هوای سرد بر سر تاجی ها ریخته شد بر بازیکنان و طرفداران دروازه بالاخره باز شد برای اولین بار بالاخره حجازی کمی تسلیم شد و دروازه اش ریخته شد.

همه‌چیز عوض شد. همه چیز زیر و رو شد. حاج محمد با نفوذهای پیاپی و دریبل‌هایش مردان هاپوئل را به بند کشیده بود.سرانجام ضربه کرنر حاج محمد به سوی محوطه جریمه و وفاخواه  با سر دروازه برژانواریه سنگربان بلندبالا را باز کرد.نتیجه مساوی شد یک بر یک

بازی به پایان رسیدو کار به وقت های اضافی کشیده شد. طرفداران فریاد می زنند..تاج و تاج همگان با هم یک صدا تیمشان را تشویق می کنند.
 
خطایی روی وفاخواه صورت گرفت پورحیدری توپ را ارسال کرده و مسعود معینی بسان شهابی از راه رسید و توپ را درون دروازه جای داد.یکی از تاریخی‌ترین گل‌های به ثمر رسیده در آن میدان به نام او یک مدافع کناری ثبت شد: تاج ۲- هاپوئل ۱
تاج پس از صد و بیست دقیقه نبرد قهرمان آسیا شد و نخستین قهرمانی یک باشگاه ایرانی در آسیا را به ارمغان آورد. ۲۱ فروردین ۱۳۴۹ یکی از بخش‌های طلایی فوتبال ایران شد..مردم خوشحال بودند در خیابان ها و آن روز همه بر سقف ماشین ها نشسته بودند. می خندیدند و اشک شوق می ریختند. به راستی که رقص آن ها را فراموش نمی کنیم، نه نخواهیم کرد.

*ابوالفضل کریم آبادی(صدر)

تگ ها


لیگ برتر خلیج فارس فوتبال