یوونتوس بهترین انتخاب برای جاه‌طلب‌ترین ستاره

ماتیاس دلیخت یکی از خریدهای بزرگ و پر سر و صدای نقل‌وانتقالات تابستانی بود، ستاره‌ای که به عنوان یک ستاره جاه‌طلب شناخته شده و یوونتوس برای او بهترین انتخاب ممکن بود....

ماتیاس دلیخت یکی از خریدهای بزرگ و پر سر و صدای نقل‌وانتقالات تابستانی بود، ستاره‌ای که به عنوان یک ستاره جاه‌طلب شناخته شده و یوونتوس برای او بهترین انتخاب ممکن بود.

به گزارش مدال؛ معمولاً «مینو رایولا» یک فرد اضافی در عکس‌ها به حساب می‌آید؛ مردی چاق که با عینک مخصوص و لباس‌های راحتِ خود همیشه در حال صحبت با یکی از تلفن‌هایش دیده می‌شود اما وقتی هواداران یوونتوس چهارشنبه گذشته در مرکز پزشکی باشگاه خود منتظر دیدن خرید جدیدشان یعنی «ماتیاس دلیخت» بودند، متوجه اهمیت واقعی این مدیربرنامه شدند.

وقتی سر و کله رایولا پیدا شد، هواداران یوونتوس شعار «مینو مینو» سر دادند چرا که همگی می‌دانستند با توجه به علاقه بسیاری از تیم‌های اروپایی به جذب دلیخت 19 ساله، تصمیم پیوستن او به یوونتوس به همان اندازه که تصمیم خودش بود، تصمیم رایولا نیز محسوب میشد. در واقع برای فهم این انتقال باید طرز فکر رایولا را بفهمید، طرز فکری که برخلاف گفته خیلی‌ها، فقط به «پول» محدود نمی‌شود: او منتظر نمی‌ماند که باشگاهی به بازیکن او نزدیک شود، در عوض تشخیص می‌دهد کدام باشگاه مناسب موکلش است و سپس سعی می‌کند معامله را جوش دهد. به طور خلاصه یوونتوس دلیخت را انتخاب نکرد بلکه این رایولا بود که یوونتوس را برای موکلش برگزید.

اگر فکر می‌کنید که «پول» در تصمیم دلیخت نقش داشته بد نیست به مصاحبه او با دقت بیشتری گوش کنید، جایی که او در گفتگو با رسانه‌های هلند به صراحت اعلام کرد که پول در تصمیم نهایی او هیچ تاثیری نداشته. واقعیت امر این‌ست که ماتیاس پا به هر باشگاهی که می‌گذاشت دستمزد خوبی دریافت می‌کرد و ثروتمند میشد، آنهم در حالی که عطشی برای ثروتمند شدن نداشت چرا که در خانواده‌ای بسیار مرفه چشم به جهان گشود. در واقع او به دنبال این‌ست که حداقل تا 15 سال آینده در سطح اول فوتبال جهان توپ بزند و به همین دلیل یک میلیون یورو کمتر و یا بیشتر برایش اهمیت خاصی ندارد.

با این حال برای تحقق چنین انتقالی، هر دو طرف – باشگاه مبدا و باشگاه مقصد - باید هزینه سنگینی پرداخت می‌کردند؛ از یک طرف یووه به رایولا 10.5 میلیون یورو حق کمیسیون پرداخت و برای دلیخت دستمزد خالص سالیانه 10 میلیون یورو تعیین شد که با توجه به آپشن‌های موجود در قرارداد می‌تواند به طرز چشم‌گیری افزایش یابد، جالب اینکه اکنون در فوتبال ایتالیا تنها «کریستیانو رونالدو» بیشتر از دلیخت پول می‌گیرد. از طرف دیگر نیز آژاکس برای فروش کاپیتان جوان خود 75 میلیون یورو، یعنی 15 میلیون یورو بیشتر از مبلغ درخواستی خود در زمستان طلب کرد که از این میزان نیز رایولا مبلغ قابل توجهی را به عنوان کمیسیون دریافت کرده است.

فراموش نکنید که برای مدتی طولانی، همگان بارسلونا را پیشتاز رقابت برای جذب دلیخت می‌دانستند اما آبی‌اناری‌ها نسبت به پرداخت دستمزد درخواستی او محتاط بودند و نمی‌خواستند به خاطر ستاره هلندی تعادل رختکن را بر هم بریزند. در این بین پاری‌سن‌ژرمن با پرداخت دستمزد درخواستی هیچگونه مشکلی نداشت اما نکته مهم اینجا بود که رایولا از علاقه PSG به عنوان یک طعمه استفاده کرد تا یووه مجبور به پرداخت مبلغ مد نظر او شود.


سخت‌کوش‌ها موفق می‌شوند


یوونتوس رقابت برای جذب دلیخت را 25 سال پیش برد، زمانی که «مینو رایولا» هافبکی از اهل جمهوری چک را دید که او را یادِ کارگر سخت‌کوش رستوران پدرش می‌انداخت. رایولا در مورد آن شخص گفت: «پاول ندود یک شخص سخت‌کوش است. تنها فکر او راجع به خودش این‌ست که او نمی‌تواند فوتبال بازی کند ولی می‌تواند به جای استراحت کردن، سخت‌تر تمرین کند.»

ندود عادت داشت در باشگاه به چشم یک دستگرمی تمرین کند، سپس به خانه می‌رفت و آنجا در باغش تمرینات سخت‌تری انجام می‌داد. در سال 1996 رایولا او را به لاتزیو برد، پنج سال ستاره اهل جمهوری چک در حال گرفتن عکس یادگاری با پیراهن یوونتوس بود، ستاره‌ای که در سال 2003 به عنوان بهترین بازیکن سال اروپا انتخاب شد.

اکنون سال‌ها از آن روز می‌گذارد و ندود در پست مدیر ورزشی یووه ایفای نقش می‌کند و به رایولا با تمام وجود ایمان دارد. آن دو هنوز هم مثل گذشته رابطه نزدیکی با یکدیگر دارند و مینو طی سال‌ها دوستی با ندود این درس را به خوبی فرا گرفته که «سخت‌کوش‌ها همواره موفق می‌شوند.» نتیجه‌گیری؟ یک بازیکن جوان جاه‌طلب باید در محیطی باشد که اطرافش افراد سخت‌کوشِ زیادی حضور دارند!

این اولین باری نبود که رایولا یک ستاره را از آژاکس به یوونتوس منتقل می‌کند؛ در سال 2004 رد پای مینو پای انتقال «زلاتان ابراهیموویچ» به یووه کاملً مشهود بود. ایبرا در تورین با ندود دیدار کرد و در اولین واکنش به این دیدار به رایولا گفت: «فکر می‌کردم که درباره ندود اغراق می‌کنی، اما همه گفته‌هایت در مورد او حقیقت داشت.»

حالا مینو درباره دلیخت می‌گوید: «از لحاظ کار، سطح و روحیه او به ندود نزدیک است، حتی بهتر. جاه‌طلبی‌هایش نیز من را یاد ابراهیموویچ می‌اندازد.»

البته مدیربرنامه‌های ستاره هلندی به خوبی می‌داند که همه بازیکنان سطح بالا جاه‌طلب نیستند؛ مثل «ماریو بالوتلی». بسیاری از فوتبالیست‌ها همواره از این سخن می‌گویند که قصد دارند به بالاترین سطح ممکن برسند اما معدودند کسانی که برای رسیدن به آن سطح واقعاً تلاش می‌کنند. درست به همین دلیل است که رایولا پیش از توافق با یک بازیکن جهت همکاری، 2 سوال مهم از آنها می‌پرسد: «چرا فوتبال بازی می‌کنی؟ انگیزه‌ات چیست؟»

دلیخت تنها بازیکن آژاکس بود که روز بعد از مسابقه، ساعت 8 صبح در سالن باشگاه دیده میشد و به همین دلیل نیز از نگاه رایولا، یک «سخت‌گوش و جاه‌طلب به تمام معنا» محسوب می‌شود. با این حال دلیخت می‌داند که هنوز به بالاترین سطح نرسیده، هر چند که تمام ویژگی‌های یک مدافع وسط در کلاس جهانی را داراست.

بر خلاف سبک فوتبال هلند که به دفاع نسبت به حمله کمتر اهمیت می‌دهد، دلیخت عاشق دفاع کردن است؛ ستاره‌ای که خود را یکی از عشاق دفاع ایتالیا می‌داند و هنوز پیراهن یوونتوس که در 7 سالگی هدیه گرفته را به عنوان یک یادگاری با ارزش و گران‌بها حفظ کرده است؛ یک یادگاری از روزهایی که قهرمان فوتبالی‌اش «فابیو کاناوارو» بود.


دلیخت از حضور در یوونتوس چه می‌خواهد؟


انتصاب «مائوریتسیو ساری» به عنوان سرمربی یوونتوس، یادآور انتخاب «پپ گواردیولا» به عنوان سرمربی بایرن مونیخ در سال 2013 بود؛ اکنون یوونتوس نیز همانند بایرن قصد دارد از «بردن» به «زیبا بردن» برسد. در چنین شرایطی می‌توان اعتراف کرد که دلیخت برای پیشرفت به یووه نیاز داشت و بانوی پیر نیز با هدایت ساری برای رسیدن به موفقیت ستاره‌ای همچون او را در ترکیب خود کم داشت.

ساری همچون تیم‌های لیورپول و آژاکس از مدافعان مرکزی‌اش می‌خواهد در خط میانی میدان بازی کنند و پنجاه متر زمین پشت آنها باشد. این خواسته از «جورجیو کیلینی» باتجربه اما کند دشوار بود، حتی زوج کهنه‌کار جورجیو یعنی «لئوناردو بونوچی» هم نمی‌توانست به درستی از پس این مسئولیت برآید اما دلیخت از 9 سالگی به چنین فلسفه‌ای بزرگ شده؛ او در ارسال پاس‌های قطری توانایی بالایی دارد و می‌تواند به یوونتوس در تغییر فاز تدافعی به تهاجمی کمک شایانی کند، ضمن اینکه با توجه به قدرت سرزنی‌اش در کنار رونالدو، یوونتوس می‌تواند روی توپ‌های هوایی به یک قاتل تمام عیار تبدیل شود.

این در حالی‌ست که یووه برخلاف آژاکس به بازی دادن به جوانان شهرت ندارد؛ تورینی‌ها ترجیح می‌دهند به باتجربه‌ها میدان دهند تا ستاره‌های جوان و کم‌تجربه اما دلیخت با وجود سن کم، قطعاً کم‌تجربه نیست! او با 19 سال سن بازوبند کاپیتانی آژاکس را بر دست بسته و اکنون هدفش فقط این نیست که به بازیکنی بی‌جانشین در یوونتوس تبدیل شد؛ هدف او تبدیل شدن به بهترین مدافع جهان و حفظ این لقب تا 10 سال آینده است.


بیشتر بخوانید:

اگر پوگبا در یوونتوس مانده بود چه می‌شد؟