دریافت اپلیکیشن مدال از لینک مستقیم

دریافت

دریافت اپلیکیشن مدال از لینک مستقیم

دریافت

یادداشت اختصاصی؛ با مجیدی ها و کریمی ها جام نمی گیرید/ دنبال مربی بزرگ باشید نه بازیکن!

4025 02 آبان 1397

یادداشت اختصاصی؛ با مجیدی ها و کریمی ها جام نمی گیرید/  دنبال مربی بزرگ باشید نه بازیکن!

محمد سررشته داری روزنامه نگار

مدال/چرا استقلال سال 92 به فینال نرسید و پرسپولیس امسال با وجود بسته بودن پنجره نقل و انتقالاتش رسید؟ رمزگشایی از این نوشتار می تواند به همه فوتبال ایران کمک کند، فوتبالی که هوادارانش به سبک خاورمیانه همیشه دنبال یک قهرمان می گردند در درون زمین چمن در حالی که نه رونالدو، نه مسی، نه نیمار، نه زلاتان و ... به عنوان سوپر استارهای فوتبال دنیا نتوانستند تیم هایشان را در جام جهانی موفق کنند بلکه تیم هایی موفق شدند که بازیکنانشان حتی اگر ستاره بودند تا حدود زیادی در یک سطح بودند. تیم هایی مثل بلژیک، انگلیس، کرواسی و البته فرانسه. 
در ایران مردم علی کریمی ها و فرهاد مجیدی ها و رحمتی ها و سید جلال ها را دوست دارند و بعضا اگر مربی تصمیمی در خروج آنها بگیرد با او برخورد هم می کنند اما واقعیت علم فوتبال در روانشناسی و نظم نهادینه شده است نه یک قهرمان که خوب شوت می زند. 
استقلال در سال 92 به نیمه نهایی رسید آن روز ها این تیم از تیم های دیگر در ایران جلوتر و قدرتمند تر بود اما از رسیدن به فینال بازماند اما پرسپولیس امسال به فینال رسید. پاسخ چرایی این ماجرا می تواند به تغییردر  کل فوتبال ایران مربوط باشد. 

برترین تیم تاریخ فوتبال ایران در دست امیر قلعه نوعی
بازیکنان استقلال آن دوران بسیار بسیار برتر از بازیکنان پرسپولیس این دوران هستند، در واقع فتح الله زاده بهترین تیم تاریخ فوتبال ایران را بسته بود و تحویل امیر قلعه نوعی داده بود، مربی که برای آن دوران بد هم نبود، هنوز روی اوج بود و جام دار. اما اگر یک تفاوت بین آن تیم و این تیم وجود داشت همین مربی بود و همان تغییر شکل فوتبال ایران از سنتی به مدرن که با کی روش و برانکو و شفر طی این سال ها رقم خورده است و فوتبال ایران رو به جلو حرکت کرده. 
جمع کردن آندرانیک تیموریان، جواد نکونام، فرهاد مجیدی، جاسم کرار، امیر حسین صادقی، حنیف عمران زاده، سید مهدی رحمتی، خسرو حیدری، هاشم بیک زاده، فرهاد مجیدی، آرش برهانی، جی لوید ساموئل ،فرزاد حاتمی و غیره محال ممکن به نظر می رسید، اما آن تیم رویایی واقعا بسته شده بود تیمی که خود امیر قلعه نوعی هم تا کنون نداشته و احتمالا نخواهد داشت. در واقع همه امگکانات برای قهرمانی در آسیا مهیا شده بود اما نه امیر قلعه نوعی – که مربی خوبی در آن دوران بود- که کل فوتبال ایران هنوز به نتایجی که کی روش و برانکو ما را رسانده اند نرسانده بود و کلا فوتبال ایران عقب تر از امروز بود.
 
کمبود بازیکن در تیم برانکو 
پرسپولیس اما با شایان مصلح، ربیع خواه، علی علیپور، سیامک نعمتی، بیرانوند، کامیابی نیا، الوان زاده، آدام همتی، سید جلال حسینی و محمد انصاری با مربیگری برانکو در حالی به فینال رسید که فوتبال ایران امروز درک کرده که صیاد منش در صورت داشتن مربی خوب می تواند بهتر از الحاجی گرو باشد و علیپور بهتر از طارمی و برای قهرمان شدن لزوما فرهاد مجیدی و طارمی نیاز نیست . 
بازیکنان آن روزهای استقلال از اوساسونا تا بولتون جمع شده بودند تا ستاره سوم را بگیرند و بازیکنان پرسپولیس غالبا حتی ملی پوش هم نیستند بله تفاوت در مربیان بود ، در تیم بودن، در تاکتیک و وحدت  و در اینکه آن روزها فوتبال ایران عقب تر از امروز بود. 


کدام مربی، نه کدام بازیکن!
امروز می دانیم موضوع بازیکنان نیستند که اگر بودند، کی روش پرتغال را نابود نمی کرد و برانکو السد را، نه اینکه این بازیکنان بد باشند یا به کار نیایند بلکه موضوع اصلی اینست که برای موفقیت اتخاذ تاکتیک و نظم و سرباز بودن بسیار بسیار مهمتر از اینست که چه بازیکنی دارید. در واقع اولویت اینست که چه مربی دارید نه اینکه چه بازیکنانی دارید.
در تیم ملی ایران هم جباری ها، خلعتبری ها، عقیلی ها و خیلی های دیگر کنار رفتند تا تیم باشیم، تیمی که اسپانیا را تکان داد و پرتغال را تا مرز حذف شدن برد.


از برانکوی 2006 تا برانکوی 2018
همین برانکو خیلی سال قبل با دایی، علی کریمی، جباری، مهدوی کیا، هاشمیان، باقری، خطیبی و یک دو جین بازیکن بزرگ و اروپا دیده که نمونه اشان را امروز اصلا در فوتبال ایران نداریم،  در جام جهانی تنها یک مساوی از آنگولا گرفت چون آن روزها نمی دانست که وحدت به اندازه ده بازیکن مهم است. تیم او در جام 2006  باخت چون بازیکنانش  به چشم های هم نگاه می کردند و به هم پاس نمی دادند و با لگد ساک پزشکان را شوت می کردند اما تیم همان برانکو در سال 2018 نه ساکی شوت کردند و نه چیزی به نام باند بازی داشتند. 
برانکو وقتی فهمید رامین رضائیان می خواهد به پرسپولیس برگردد گفت: نه، صعود تیم تا اینجا حاصل زحمت همین بازیکنان بوده پاداشش هم باید مال خودشان باشد.
همین حرف ها از بازیکن یک سرباز فدایی می سازد کسی که سر جلوی توپ می گذارد و  حاضر است دو برابر توانش بدود و همان کاری رو بکند که مربی می گوید نه آن چیزی که خودش تشخیص می دهد و اجرا می کند. امروز فوتبال ایران پیشرفت کرده است و این نکته را بهتر از قبل می داند، هر چند بازیکنانی هستند که به هیچ صراطی مستقیم نیستند و خودشان را هنوز برتر از تیم می دانند اما واقعیت اینست که امروز فوتبال باید اینگونه بیاندیشد و رشد را ادامه دهد. امروز همه به دنبال مربی خوب می گردند نه بازیکن خوب.

کد خبر: 83076 منبع: اختصاصی مدال